Heerlijk over liefde pennen-categorie ‘beeld en woorden’
geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten soms door klagen en zuren, flirten met... bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is , soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan wie weet welk een domino's van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie... of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ?
Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz
helderziendheid bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men met het goddelijke bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan dooralgemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coordinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles
Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf
Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren
-het jaloezie- monster in vele van zijn facetten : Met een grapje beginnen : in plaats van jaloezie te hebben, gewoon de volgende beklagen. Menig één heeft er al eens last van, van miniem tot gemiddeld en veels, veels te veel. Soms klopt de intuïtie, soms zit men er helemaal naast. Het vuur van de jaloezie, eenmaal in gang, probeert alles te verorberen...met wat brandstof uit herinneringen van het verleden er op gegoten, is het soms niet te stoppen en paranoia- achtig...we hebben het natuurlijk maar niet alleenlijk over de biologische jaloezie, die soms niet moet onderdoen voor andere vormen. De biologische jaloezie heeft natuurlijk zijn redenen in de vraag welk leven nu mag en moet tot stand komen en welk niet...als of wij in onze bescheidenheid daar allemaal een volmacht voor zouden hebben om dergelijke complexe codes te begrijpen. Als men veel last heeft van jaloezie is het best niet al te zeer met het subject dat in bepaalde situaties (scheiding, ander verblijf...)niet direct 'controleerbaar' is, bezig te zijn. Alle soorten opwinding die dat met zich meebrengt schaadt waarschijnlijk de gezondheid...of activeert het de kwaliteit van de genen ? Niet alles moet en kan worden uitgetest.
Ook al heeft men het monster al lang overwonnen, toch kan het op bepaalde momenten weer opduiken. Mensen die al enkele partners hadden, merken soms op dat ze maar bij een paar echt jaloers konden zijn, namelijk bij de vrouw van hun kinderen en iemand waarvan ze denken dat hij of zij best geen kinderen met die of die man of vrouw krijgt...in sommige gevallen pushen ze het door hun gedrag, in andere gevallen niet. Niet alleen 'kinderen' hebben met of willen hebben met, is een reden tot jaloezie. Het monster is op zijn best bij fantasiebeelden over de partner met iemand anders. Grappig, of helemaal niet grappig, is dat men soms duld dat de ander iemand nieuw' heeft' om ook iemand anders te kunnen 'hebben'...met of zonder onderlinge afspraak. Ijs is , zoals u weet, heel glad en het komt inderdaad bij tijd en wijlen terug.
Het echte belang van fysieke trouw, buiten de genetica, heeft qua menselijke goedvoelen, bij de meesten ? niet zozeer te maken dat men bij het scheiden armer wordt, maar is vooral belangrijk om jezelf niet al die zware emoties aan de hand te doen. In sommige gevallen is 'trouw' zijn echter een aangeleerd iets dat, indien je het echt te extreem wil volhouden, ontaard in de andere pool, de slipper...die alleen langdurig verrijkend kan zijn (soms met vallen en opstaan) indien twee mensen spiritueel meer bij mekaar horen dan twee anderen. Soms wordt er alleen maar wat geflirt omdat men de andere op het belang van de eigen 'waarde' wil wijzen of dat men er een melancholisch soort aandacht mee wil ervaren. Een klein beetje meer of minder van dit of dat hormoon, zal wel gezond zijn zeker ? Een brand kan je blussen, maar soms wordt hij oncontroleerbaar.
Soms is jaloezie iets dat ontstaat in voor iemand ongunstige ervaringen met ouders en de daaropvolgende soorten relaties of gewoon ook dat men zodanig geduld met iemand heeft gehad in lief, maar vooral leed, dat het dan driedubbel erg is dat je wordt ingeruild voor iemand waarmee de partner minder zichzelf worden kan. Soms kan dat niet anders en moet je je er mee neerleggen. Soms is alles aan je stiergehalte gebonden, heel gewoon in het dierenrijk, al zijn vrouwen vaak jaloerser dan mannen. Vaak potsierlijk is het als het niet zozeer om een gevecht voor de beste genen gaat, maar om materiële bezittingen bijvoorbeeld. Worden onze DNA-strengen er beter van ? Je zou ook kunnen stellen dat je niet daadwerkelijk ontrouw hoeft te zijn, om aanleiding tot jaloezie te geven. Sommigen voelen zich vaak belachelijk onnodig, of zijn verplicht van in de meeste gevallen anoniem; grote dosissen porno tot zich te nemen...als of dat ook niet meetelt in het aanvoelen van waar die energie achter af dan komt. Voor diegenen waarvoor sex pijnlijk wordt, is dat waarschijnlijk minder een probleem dan voor anderen.
Tot slot, indien je je partner achteraf vraagt wanneer 'het' dan gebeurt is en het tijdstip klopt met een soort jaloers gevoel dat je overkwam, meldt het ons en we zullen het bij onze studies rond het fenomeen telepathie, voegen. Ook het tijdstip van intieme gesprekken die men 'aan de andere kant' had, kan interessant voor ons zijn. Trouw, uiteindelijk, heeft zijn goeie en minder goeie redenen, maar is een heel valabel iets. Ergens vertrek je van een maagdelijke situatie die soms evolueert naar 'hoe zou het zijn met die of die andere'...al is het soms maar een heel klein beetje, want je bent content met je partner of gezin. Toch kunnen mensen niet altijd de opgelopen trauma's van hun partner inschatten, nog dikwijls het gestook achter hun rug van exen of schoonouders, vrienden, ouders... . Trouw heb je niet helemaal alleen in de hand, of je moet al vooraf over een soort grote wijsheid daarover beschikken. De situatie van 'je voelt je ok, alleen omdat je trouw zo vanzelfsprekend acht', kan danig uit de hand lopen.
Tweede slot. Er is meer tussen hemel en aarde, hoe meer men tijdens zijn leven met alle mogelijke schaduwkanten afrekent, hoe sterker we als ziel in de geestelijke wereld overgaan...en...hoe minder problemen je ouders onderling en naar ons toe oplosten dus , hoe meer er op ons bord komen ... ? Dat zou allemaal kunnen vermits de ziel en de geestelijke energie één zijn. We zijn immers een mix van de verlenging van onze voorouders en ook de meer en mindere hoeveelheden testosteron, dopamine (op opwinding gericht) en oxytocim (meer op kalmere ervaringen gericht), spelen mee in een spel waarvoor wij een leven tijd hebben om het te begrijpen...een leven en langer. Zoals alles is alles een test...om ons weerbaarder te maken, maar dat het leven ons maar te veel jaloezie bespaart...het is niet nodig mensen die bij mekaar horen te provoceren.
Hee raamvertelster, nog reuze bedankt voor de verteldag gisteren. Ik wil je weer niet aanzetten tot schrijven, maar het leek me toch leuk dit even in mekaar te steken. Heb er een beetje over gefilosofeerd, over hoe een schrijver dit zou aanpakken : een scenario (met een vertelstem en dialogen?) en de ene keer de vertelstem van uit het standpunt van die persoon en dan van uit een ander standpunt...flasbacks bij sommige passages...etc...misschien voor één van de volgende levens of hoe het zo in mekaar zou zitten....je kan dit document voor je eigen opslag gebruiken.
je hoeft de film niet te bekijken, maar de uitleg te lezen : oxytocin is de stof die voor de rustigere ervaring gaat
wie weet welke stoffen twee ouwe snurkers als wij afzonderlijk en tezamen slapend produceren
o
ikke denke nitte dat gij nog droomt van samen naked in each others arms te liggen
ik voel me juist een onnozele stalker, mailtjes sturen en er komt niks terug
zal er maar mee ophouden, je hebt gewonnen.
pijn overleven, ik zal het wel moeten zeker om te weten hoe mensen zich kunnen voelen
o.De mate en de aard en het mogen beleven van lotsverbondenheid bepaalt de kwaliteit ervan.
Moeten we als, voorouderlijke mix die we zijn, niet afrekenen met zoveel mogelijk negatieve emoties om tegen de tijd dat we sterven als energievorm een zo weinig mogelijk hinderlijke energievorm te zijn voor diegenen die we hebben gekend ? Wie was, beïnvloed wie is en wie is kan er door verheven of verstoord geraken en dientengevolge verheffen of verstoren.
Dit is natuurlijk minder begrijpelijk dan de karma van het leven uitleg van X.(eigen schuld, dikke bult) en moeilijker dan de 'een vrouw moet voor haar nieuwe man kiezen-theorie destijds van Bb.(begin hem te geloven). Wij verstonden dat in de tijd van meet af aan en zochten onze weg en konden het beste in mekaar bovenhalen en probeerden toestanden te combineren. Naar mate dat moeilijker ging, dreven we uit mekaar met al eens een paar escapepogingen van mij tussenin.
Onbegrijpelijk dat die op latere leeftijd problemen voor een begripsvol mens als ik ,naar de toekomst toe een obstakel zouden vormen om het leven ook in het bed te delen. Er zijn alternatieven genoeg om het mekaar genoegzaam te maken. Hopelijk is je houding een aan de tijd en omstandigheden diepmenselijk , evoluerend iets en heeft het geen reden waar men sarcastisch en cynisch door zou kunnen worden. Hopelijk heb je geen niet doorleefde raadgevers. Hopelijk is je besluit echt iets dat je in rust houden kan, wat ik ten zeerste betwijfel. Hopelijk ben je niet vergeten dat ik ook geduld hebben kan, al ben ik er nu beroerd aan toe. In bed had ik een beeld van hoe men stieren naar hun einde helpt...een voorspelling, want daarjuist op de post medische bijstand op tv was er een programma waarin dit voorkwam.
Bij mijn thuiskomst heb ik bijna drie uur 'hemelse' steun gehad (mijn lichaam dat snel even verzachtende stoffen aanmaakte, die en normaal door teder en lichamelijk met mekaar om te gaan aanmaakt) om een beetje uit het dal te raken en veel heldere verbanden gezien, tussen rust-slaap toestand in. We moeten echt afrekenen met schaduwkanten. Misschien moet ik uiteindelijk wel een stap op zij zetten indien ik niet je ex II wil worden die troost nodig heeft. (niets mis mee, maar voor mij zou het een dieper in de wonde snijden zijn, van troost afhankelijk te worden.
Een paar troostende woorden toch misschien ?
of (achtervolgt door het weer herkennen van de echte jou in jou gisteren en de koude douche vandaag)op de dag van de patroonheilige van het kunstenaarsdorp nog wel;
o:
Ik heb hele diepe en verregaande teksten geschreven, als vervolg op mijn laatste mailtje dat meer dan het oppervlakkige probeerde te zoeken, maar die zijn alleen op aanvraag te lezen, dus ik ben er redelijk gerust in dat ik er niemand moet mee verontrusten. Je kan dat trouwens niet meer aan waarschijnlijk, al gaat het niet over ons, maar het zijn meer algemene axioma's die ik eventueel nog verfijnen kan.
De teksten gaan over lotsverbondenheid en hoe die te dragen en delen en over dingen als jaloezie en zo, en kinderen krijgen, maar vooral van uit de spirituele link tussen mensen. ik dacht echt niet meer terug te mailen zoals op deze manier, sorry, ik was er bijna in geslaagd, en probeer te wennen aan het niet meer hebben van lichamelijke perspectieven.
Vanwaar je besluit, ik wil het eigenlijk niet meer weten, je hebt dat losgelaten, om welke redenen dan ook. Wie ben ik om te weten hoe je gezond en gelukkig kan blijven. Ik heb je altijd geïdealiseerd omdat ik je eigenlijke kern zo goed doorhad en aanvoelde van in het begin in 1994 tot zondag in A. Maar ja, ieder mens heeft vele kanten te coördineren. Het heeft veel met het verband met leven en dood te maken en daar kan ik, zo blijkt niet tegenop en ik moet gewoon leren aanvaarden dat het hoogste dat je hier kan bereiken de helderziendheid is (niet de commerciêle)
Mij werd gezegd maandag, dat ik al zo dikwijls gezegd had dat ik alleen jou wou. Bon, ik wijdt er niet meer over uit, over de periode voor I.
Ik koos voor jou en niet voor haar, zelfs al wist ik dat ik naar een huis ging in K, waar je ex nog een tijd woonde...heeft me veel kracht gevergd. Het was makkelijker geweest om bij haar in haar eigen huis te gaan wonen en spiritueel kon ze ook een eind mee. Mijn passie, het lichamelijke deel speelde toen ook mee, het zuiden trok me ietsje meer dan het noorden, onze beider levenslopen ook leken me van in het begin parallel. Verkeerde inschattingen en aanvoelingen ...nee, ik begin wel door te krijgen hoe het met mij en anderen in mekaar zit, vaak simpelder dan de uitleg die ik nu aan het geven ben. Voor de ene zijn pillen een door de voorzienigheid uitgevonden middel om het leven te kunnen blijven leven met zo weinig mogelijk hinder, ik kan daar volledig inkomen dat het soms te laat kan zijn voor andere dingen...maar iemand die je teeljuwelen streelt als ik het zo mag zeggen, is een hormonale luxe om ze in mijn geval te voorkomen denk ik, al heb ik geen veroveringsintenties. Weet je, mensen die verliefd worden, vertellen mekaar een heel stuk over hun leven, in mijn geval is dat onmogelijk geworden, deels omwille dat ik er niet wil over beginnen en het gedwongen summier zou moeten houden, deels omdat niemand op mijn hoogte zit.
Misschien brengt de tijd raad en kom je op je standpunt terug, zo niet vervallen we in de periode van samen zijn op vakanties. Misschien heb je angst dat ik het met iemand anders zou gedaan hebben of zou doen of vindt je je niet mooi genoeg meer. Je stelt zo van die vragen als 'hoe zou jij je voelen als jij iemand naar bij jou thuis wilde halen’(wat niet zo is)
naar hier zou halen'. En bij dieene die je bedoelt zal het ook wel iets zijn. Wat had je gedacht, dat er probleemloze mensen op mijn weg zouden komen ? Ik ben hier om verdriet te leren begrijpen, weet je wel. Vraag me geen verder uitleg meer, want ik praat mijn mond al bijna voorbij. Ik schrijf dit maar omdat ik er vrijdag niet wil over beginnen, ook niet over mijn teksten enz... . Religie, Astronomie...er zijn nog veel meer ongelofelijk mooie , maar soms pijnlijke waarheden die ik mensen niet meer moet vertellen. Ook daarover schrijf ik recent, omdat het mijn gedachten altijd fijner maakt. Maar het zijn niet alleen gedachten en gevoelens meer...het is een bepaalde vorm van helderziendheid die lijkt te zijn ingetreden door het feit dat ik al twee nachten maar twee uur geslapen heb. De eerste nacht verzette ik me tegen het niet de slaap kunnen vatten en werd er ambetant van. Gisteren aanvaarde ik het feit gewoon en dat bracht me heel ver.
Heb nog altijd geen vaak, en in de dag heb ik zo van die kwartiertjes tot al eens een half uur dat ik de ogen sluit en hetzelfde als in de nacht gebeurd en als ik dan weer zonder 'alfa-golven' kom laat ons zeggen, weet ik weer hoe verder te schrijven.
Ziezo, niet terugschrijven aub, serieus, ik moet het leren gewoon worden, je training werpt geleidelijk zijn vruchten en mijn sterkte af. Bovendien zou ik het toch maar kopiëren omdat ik je antwoorden soms zo uniek vond. Oh wat zijn we toch zo sterk. Bijna van je af als lief, wie had dat ooit gedacht. (lach ermee)
Voilà, vrijdag kan niet meer stuk, want dan heb je weer verhalen over enz...
o
Mijn vuistregel wordt leren niks meer te verwachten dan mogelijk is en te weten dat een ander toch beter af is zonder mij…ik herinner mensen aan punten die pijn veroorzaken wellicht. Al kan ik natuurlijk een goede vriend zijn, in zoverre dat mogelijk zal blijken te zijn in een relatie die hoge spirituele e a toppen scheerde. Verliefd worden, laatst nog zondag en maandag met jou samen gevoeld dacht ik , maar te laat
moest het je onlangs overkomen zijn, of overkomen 't beste ermee
er staat ons een heerlijke tijd te wachten, vrijelijk over onze gevoelens voor anderen kunnen praten zoals in onze twee jaar platonische tijd...
wat denk jij daarvan ? ik denk niet dat dit zo maar nog mogelijk is.
o
Toch goed geslapen weer na het schrijven aan jou. Na mijn ontbijt tot de volgende gedachten gekomen, als je het nog op prijs stelt ze te delen.
Iedereen gaat in het leven door een reeks ervaringen.
Neem nu een driehoeksrelatie waarin de eerste zijde, de vrouwelijke zijde van het oorspronkelijke koppel afhaakt. De andere, de tweede mannelijke zijde probeert zijn partner te behouden. Aan de andere kant haakt na een tijd de derde (mannelijke) zijde los van de eerste zijde. Telkens probeert de eerste zijde de derde zijde weer te winnen, wat telkens weer lukt, want in feite houden ze van mekaar (ondanks een paar relaties naar punten buiten de driehoek en de tweede zijde die dat ook een paar keer probeert, met een niet te onderschatten invloed op de eerste zijde. Maar dan na jaren merkt de derde zijde dat de eerste zijde absoluut niks meer met de eerste zijde wil te maken hebben. Na een tijd te midden van veel problemen projecteert de eerste zijde, midden een aantal moeilijke omstandigheden deze op de derde zijde...en uiteindelijk neemt de eerste zijde eens een deel afstand van de derde zijde. Deze, nieuw met dit soort uitgangspositie, doet pogingen om de eerste zijde weer te winnen...wat onder meer tot dit inzicht leidt. Mooi toch ?
Of klopt het niet ?
Wat brengen ons scheidingen ?
Vrouwen en mannen, in meer of mindere mate, kunnen bij sommigen hun hart luchten en hetgeen waarmee ze zitten op tafel gooien. We zijn voor mekaar al eens een soort biechtstoel ben of een soort medium dat alle problemen van generaties terug soms via tranen en woorden van verlossing en verheldering voorziet. Net daar moeten we altijd opletten dat we niet telkens weer in opeenvolgende moeilijkheidsgraden worden gezogen. Het levert allemaal veel inzichten en kunst op, wijsheid en op de duur een soort staat die eigenlijk neer komt op wat je al lang wist : als je een kind of kinderen hebt, blijf dan toch gewoon bij mekaar ,want bij een ander of andere is het ook wel wat soms en op de duur te veel al eens. Maar natuurlijk, soms lukken de levenslijnen naar inzichten niet met de ene en moet het met een andere...spijtig genoeg wordt er al eens te lichtzinnig mee omgesprongen met deze gedachte, de dag van vandaag. Net zoals met produkten die altijd nieuw en beter en anders moeten zijn.
Heeft het zin van van je partner te eisen dat hij naar een soort sterkte in zijn eigen moet zoeken als er een andere man of vrouw in je leven is ? Ergens wel, want je moet leren van niet meer emotioneel onderuit te worden gehaald omdat je partner iemand anders heeft, ‘had’. Ergens wil je aantonen dat je wel anders kon reageren dan toen naar jezelf en haar of hem toe. Afhankelijk van het soort driehoek waar je in beland en de voorgeschiedenis van de betrokkenen er in, kom je voor andere situaties en uitdagingen te staan. Trouw blijven binnen een driehoek waar er twee onder één dak blijven wonen, als alleenstaande met of zonder kinderen, misschien de evidentie zelve, voor té fundamentalistische feministen zeker, maar niet voor de meeste mannen, neem dat maar van mij aan.
Er breekt wel een periode aan van relativeren, eenmaal veel ervaringen allerhande opgedaan. Achter al die emotionele gebeurtenissen en verschillende soorten menselijke geaardheden, verzuchtingen, gaan levenslijnen samen die mekaar niet geheel toevallig kruisen. Het lijkt of er een soort vooraf vastgelegd noodlot mee gemoeid is. Eigenlijk al die personages eens bijeenbrengen, zou nogal de moeite zijn, als ze in de telepatische wereld al niet één zijn...en wat voor een bijna niet na te speuren invloed heeft dat dan wel niet in onze levens en die van anderen. Moet je niet over beginnen redeneren, want voor je het weet sla je tilt als je alle verantwoordelijkheden alleen bij je eigen legt. Eenieder is verantwoordelijk voor het sturen van zijn of haar leven, maar af en toe trekken de passagiers toch wel erg hard aan het stuur van de bestuurder(ster).
Je zou kunnen zeggen 'we of jij of ik' hadden niet moeten dit of dat', maar het heeft ook met onze voorouderlijke erfenissen en met tal van andere omstandigheden in het praktische leven en het ontmoeten van mensen en omgaan met mensen en het waarom ervan te maken. Laat me voorlopig afronden met te stellen dat er in elke mens wel een overgeërfde of zelf opgebouwde kwelgeest aan negatievere emoties schuilt, bij de ene al wat meer dan bij de andere, zowel als een aantal engelachtige eigenschappen... .
Dit feit verklaard ook veel over de band tussen leven en dood, wat zich vertaalt in het feit dat eenieder die hier ter wereld komt eigenlijk logisch gezien al van in den beginne 'gepland' was, en zij die je geen gewenst kind zouden voelen zullen doorheen het leven wel snappen waarom ze welke rol in dit aardse toneelstuk spelen. Of niet, kan ook. Tegengestelde ladingen lijken mekaar aan te trekken en toch hebben ze ook een heleboel dingen gemeenschappelijk. Uit sommige combinaties of uit sommige relatieproblemen komen kinderen voort, die een heel andere kijk op de man-vrouw verhouding hebben...geen mensen met een overdaad aan begrip en vergevingsgezindheid, maar gewoon koele scheidsrechters die er van uitgaan dat zodra er hun iets niet aanstaat (flirten met anderen bijvoorbeeld) dat het dan over en uit is. Veel makkelijker dan een teveel aan begrip aan de dag te willen leggen in driehoeken, alleszins. Een verbetering van een bepaalde erfenis kan je dat op een bepaalde manier wel noemen. Aan de andere kant is er een stuk van hun vertrouwen weg, maar dat houdt hen alerter misschien. Het is niet iedereen gegeven en het is niet iedereens opdracht van af te dalen in de pijn van de andere.
Het leven is niet alleen keihard soms, maar ook heel mooi. Je ziet van alles heerlijks om je heen gebeuren, des te wijzer je wordt. Al lijkt het niet heerlijk en eerlijk soms ook. Ook bij mensen in jongere generaties gebeuren nog altijd dezelfde oude dingen op andere manieren, in een ruimer kader van met mekaar omgaan. Kinderen blijven geboren worden vanuit de evenwichten en onevenwichten van de voorgeschiedenis en ze vullen de plaatjes volmaakt aan. Het wezenlijke in zielen zoekt immer zijn weg, ook in de mensen zonder kinderen. Jongeren komen de zogezegde vlam van hun leven tegen en laten ze door hun handen glippen en haken af en iemand anders wordt er vader of moeder mee. Allen voelen we wel eens of we precies niet als wezen bij ons lichaam of familie passen en toch is dat zo, zelfs bij iemand die zijn echte vader of moeder niet kent. Dat onze ‘eigen-wijze’ kinderen er van ons zijn, kan je echt helemaal zien. Alles heeft altijd welbepaalde redenen en die laten zich voortdurend doorheen het leven raden. Probeer dit niet alleen logisch maar ook intuitief te begrijpen en leer ook vooral de details te begrijpen, geniet er van, probeer het niet altijd te delen of door te geven of er les in te geven zoals ik al te veel doe.
Toch heb ik zelfs de indruk dat het woord sex, ondanks de commercialiteit en het ruigere en de gelukkig ter voorkoming van verscheuring ,beperkte vrijheid er rond, voor velen meer een edeler woord aan het worden is. Er lijkt ook meer openheid rond te ontstaan. Toch beleven de meeste mensen niet de diepte van dit alles, van de ware achtergronden van hun zijn, zijn ze zich niet altijd (gelukkig niet altijd) bewust. Het zou te pijn doen en ook daarom houden ze afstand van mensen die hun ziel kunnen peilen. Soms reageren ze niet meer op mekaar zelfs. Hoeft geen ramp te zijn. In het begin begrijpt men zoiets niet, het ‘waar heb ik dit aan verdiend’ gevoel. Het ‘waarom ben ik te min’-effect. Later begrijp het al beter. Te lang denkt men dat men zomaar die of die man of vrouw van onheil kan behoeden en gelukkig kan maken, maar eenieder moet via zijn eigen specifieke weg tot inzichten komen...al zijn dat dan vaak kunstmatige inzichten die hem of haar moeten afschermen van wat er werkelijk gebeurde en waarom alles is zoals het is. Toch zegt iets in mij dat bijvoorbeeld dit schrijven ooit zoals onze levens, velen tot nut kan zijn ook. Velen kunnen door iets van zich af te schrijven en te overdenken, ook beter worden in het uiten van woorden naar anderen toe.
We zijn geboren na een tijd waar er bijna niks mocht, meegeëvolueerd naar een tijd waarin bijna alles mag en kan op relatiegebied. Net als of alle onderdrukking van vroeger moest worden rechtgetrokken. Het leidde tot allerlei verlichting en spontaniteit, maar het bracht veel problemen mee en verschoof veel problemen bij onnodig geëxperimenteer. Maar als iets gebeurd zal het veelal wel nodig zijn zeker ?
Alleen liefdes, laat ons ze relaties noemen, waarbij materiëel en geldelijk gewin aan de basis liggen, zijn echt heel heel lachwekkend en staan heel ver af van het wezenlijke in de mens...behalve als de praktische vruchten daarvan in een volgende generatie voor onbaatzuchtiger dingen aangewend worden (door als tegenreaktie tegen bepaalde graden van hebzucht onbaatzuchtiger dan de vorige generatie te willen zijn. Ook dat kun je als kind of zelfs later als volwassene en oudere mens misschien aanvoelen in generatieconflikten of andere.
Of als je als puber een partner begint te zoeken en er geen wil die te veel op je moeder of vader lijkt, zal dat in het ene stuk van die iemand wel en in het andere stuk helemaal niet het geval zijn. We zijn zo'n beetje een puzzel van over de generaties heen, zal ik maar zeggen. Soms krijgen we zelfs een deel van de eigenschappen en looks van ooms of tantes en lang daarvoor mee…we vullen ze aan met allerlei invloeden van iedereen die we in het leven ontmoeten…op zoek naar die ene iemand die ons leven zo veel mogelijk aanvult. De dag van vandaag kan dat ook via apart te wonen, maar makkelijker is het zeker niet en een open relatie vervalt vlug in de overcomplexiteit van gegevens waar mee moet worden rekening gehouden.
De werking van het wezenlijke doorheen de geest en het alledaagse een beetje in kaart te brengen, kan via de ontleding van filosofie, politiek, kunst ...het allemaal als een geheel aanvoelen, moet je dagelijks oefenen. Het leven is ook een oefening in observeren wat je ziet en wat wordt gezegd. Een gescheiden fietsmaker heeft mij eens gezegd dat een vrouw die niet tussen twee mannen kan kiezen of zich niet aan één bindt, dreigt minder evenwichtig te worden...daar is heel veel van waar, afhankelijk van het geheel der achtergronden in het spel van positieve en negatieve emoties en verhalen van vroeger die nog niet af zijn.
Het lijkt er sterk op dat, indien men er niet in slaagt van ietwat een eerlijk mens en onbaatzuchtig mens te zijn en vooral, indien men zich op gevaarlijke paden beweegt; dat men in situaties terecht komt waarbij het ene personage de schuld van de eigen wegen op de andere probeert te laden...als de ezel eenmaal gezadeld en gepakt is, is deze dan weer klaar om het gewicht van nog anderen die hij of zij op zijn berg ontmoet te sleuren...of over te dragen…op de duur herkennen de ezels dan dat de anderen die hij of zij op zijn pad tegenkomen, eigenlijk ook bepakte ezels zijn die wel zouden willen ontsnappen, maar niet meer kunnen vaak. Zijn is niet alleen aan transport van dingen van de anderen doen.
Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf
Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren
De mate en de aard van lotsverbondenheid bepaalt de kwaliteit ervan...en beperkt soms doelbewust en daarom niet negatief...onze vrijheid...en is tegelijkertijd onze grootste vrijheid
alleen Voor wie er vanwege doorleefde ervaringen voldoende interesse voor heeft en er naar vraagt
Moeten we als, voorouderlijke mix die we zijn, niet afrekenen met zoveel mogelijk negatieve emoties om tegen de tijd dat we sterven als energievorm een zo weinig mogelijk hinderlijke energievorm te zijn voor diegenen die we hebben gekend ? Wie was, beïnvloed wie is en wie is kan er door verheven of verstoord geraken en dientengevolge verheffen of verstoren. Op school leerde je vooral vroeger wel veel over de sociale en politieke geschiedenis, maar zelfs indien het echt nodig zou zijn, observeren weinigen welke de wezenlijke levenslijnen waren van hen die aan hun voorafgingen. Meestal onbewust, ondergaan we de domino’s van het leven. In dit proces ontmoeten mensen mekaar en hun aantrekkingskracht staat in relatie tot die domino’s.
Meer in concreto
Ooit kan je een liefesband gehad hebben met, of heb je een band met iemand die de bovenvermelde dingen ook al door heeft, of volgens een bepaalde manier probeert door te hebben. Je kan dan urenlang onder mekaar, praten over de gewoonste tot de meest gecompliceerde of artistieke dingen enz… in enkele gevallen groeit zo een band uit tot een platonische, soms een lichamelijke band ook. Als er dan één van de twee niet vrij is, kan je twee richtingen uit, verdragen of niet verdragen van de lichamelijke éénwording van het klassieke paar. De sterkste schouders, die het doorheen hun eigen ervaring op de duur konden verdragen dat er nog iemand anders een biologische eenheid had met diegene met wie ze de innigste band hebben…zal op de duur toch spiritueel en biologisch eenzaam worden en hoe langer de andere niet kiest, des te pijnlijker de gevolgen voor eenieder bij tijd en wijle tussen de hoogtepunten door. Zeker in een relatie die al heel veel lijden te verduren kreeg, is het aangewezen van niet te twijfelen, ook al zijn er kinderen; ofwel van uit te maken in hoeverre je oude partner dan toch je lotgenoot is. Wil je op de duur niet aan pillen, dan moet je voor je spiritualiteit kiezen, niet voor de domino’s…anders maak je het leven van mekaar soms tot een hel.
Het kan natuurlijk ook zijn dat de partner gewoon uit ijdelzucht verder wil gaan met het zoeken van partners onder zijn of haar spirituele waarde en niet in de lijn van de spirituele maar de zuiver aardse lotsverbondenheid. (alhoewel beide stevig vermengd verschillen de gehaltes). Of was de lotsverbondenheid een vergissing en een spoor dat voortkwam uit de eerste nare aardse ervaringen van één van de partners of alle twee. De assertiviteit om van uit mannelijke of vrouwelijke principes te ageren, gefnuikt door allerhande vormen van misbruik, uitbuiting of brute overheersing bijvoorbeeld.
De scenarioschrijvers, wetten nauw met genetica, gezondheid verwant :
-kom je in contact met bijvoorbeeld ouderen dan leeftijdsgenoten van dezelfde sexe dan verlies je een deel van je assertiviteit en dat brengt op je latere heterosexuele weg in contact met mensen die op de één of andere manier ook slachtoffer waren van bijvoorbeeld incest, of mensen die eigenlijk niet heterosexueel zijn en tal van aanverwante problemen waarvan de dragers hun pijnen op anderen proberen overdragen of hun frustraties uitwerken (na een periode van bloei, wel te verstaan)(als of de schenarioschrijvers van de domino's de touwtjes in handen hebben) Andere personages op die weg, mensen die om de ene of andere niet-medische redenen abortus moeten menen plegen enz.... . Over de ware redenen van ongeluk wordt soms best niet gesproken, want die zijn te pijnlijk en pillen slikken is simpeler (al is dat in een aantal gevallen nodig, als een geschenk van de voorzienigheid, maar in hoeverre doorleef je dan het leven ?) strelen over een zak bijvb. of enz...is veel gezonder
-soms is een mens van al dat emotionele gedoe zo moe dat men na een negatief einde van een positieve ontmoeting beland in een toestand waarop, door een soort fase tussen rusten en slapen in een aantal positieve telepathische energiën de ether in gaan, met uitwerking wie weet waar
-de totstandkoming van nieuw leven, wanneer voorafgegaan door partners die niet meer zeker van mekaar zijn, kan (hoeft niet) later problemen meebrengen op vlak van eigenwaarde of ook een overbehoefte aan aandacht met behaagzucht en jaloerse aanleg tot gevolg)...weggeduwd worden door iemand kan misschien wel positief zijn in die zin, maar wat gebeuren met, gebeurd nu eenmaal, alleenlijkk om samen met een aantal mensen tot diepere inzichten te komen
-sommige problemen in relaties zijn er omdat men de partner vreest omdat deze een heldere zicht heeft op het wezenlijke van de wederhelft (kan ook tussen niet samenwonenden of zo zijn)
-men kan zijn ziel bij de overgang naar het spirituele redden door zijn of haar schaduwkanten alleen of samen te overkomen of gewoon te negeren en een andere weg te zoeken (als we die vrijheid tenminste al zouden hebben binnen de hierarchie van het spirituele)..de situaties die aan de basis liggen van de schaduwkanten, moet je telepatisch de baas kunnen (het gaat hier alleen om de levenden, vermits de dood niet echt bestaat en hun energie die van de levenden nog beinvloed)
-schaduwkanten die overheersen brengen mensen in onvermijdelijk negatieve banen
-de rol van de ouder wordende vrouw en man (vooral bij de vrouw mag dit geen jaloersheid meebrengen daar haar ouder worden vaak duidelijker is dan dat van de man)---ook op sexueel gebied hoef je daarom niet zo maar voor een jongere partner te kiezen
-vrouwen(ook met niet heterosexuele achtergrond) kunnen een overmatige mannelijke energie aannemen; en zullen soms op zoek gaan naar de wat softere jongere of oudere man (al of niet met bijkomende feitelijke lesbische relatie). Moeders met dergelijke achtergronden hebben meer kans op homosexuele kinderen...hetzelfde geld ook voor homosexuele mannen en in 't algemeen voor alle mannen en vrouwen met respektievelijk een te hoog of te laag gehalte aan mannelijkheid of vrouwelijkheid en al de combinaties die je maar kan bedenken
-man of én vrouw voeren soms gewoon uit wat de moeders en vaders niet dierven of konden via de huidige mix van de geërfde genenstrijd van vroeger.
-ik schreef wel eens dat iedere partner voorbereid op de andere, maar in feite is men best met een deugdzaam iemand die zich ernstig met je verbindt en die op je vibraties van rust of kalmte zit, ongeacht (in sommige gevallen) de intelectuele vermogens of het kort bij het spirituele staan (de dingen die men zich herinnert, zegt men, beduiden altijd iets, bijvb. uitspraak van leraar destijds, iemand zoeken van eigen intelektuele kunnen)het hngt allemaal af van de gedeeltelijk voorbestemde wegen die je ingevolge je wezenlijke erfenis moet gaan
-stel, men heeft een kind van één man, dan van een andere, maar men blijft kiezen voor de eerste verhouding en men leeft in begrip verder en de verhouding versterkt wel, maar bij de vrouw bijvoorbeeld blijft het verlangen naar spirituele intimiteit---gesteld dat deze wordt gevonden en men voelt inderdaad het verschil (als dat al niet het gevolg is van de aanvankelijk verhoogde hormonendans van een al of niet weggestoken driehoeksverhouding)...meestal, eens de opwinding van de eerste ervaringen met de afzonderlijke partners achter de rug én de unieke en meer spirituele band met de nieuwe partner blijft..moet er gekozen worden (welke gaat dan de geaardheid zijn van een tweede kind van de oorspronkelijke partner...niet zo zeer in de zin van sexuele voorkeur, maar in de zin van assertiviteit, mentale weerbaarheid...zal men bijvoorbeeld dan ook niet als kind ten gevolge van de emotionele toestand van de ouders bij de verwekking niet té toegeefelijk als man te zijn bijvoorbeeld...indien dit zo is, krijgt zo een zoon of dochter als eerste kind een kind dat wél de capaciteit van mentale weerbaarheid heeft (these, anthithese enz...)
-lotverbondenheid in al deze voorbeelden is iets dat leven en dood verbindt, niemand zou mogen ten onder gaan aan zijn schaduwkanten en zo het mooiste van zijn ziel verliezen en in een mindere uitgangspositie na de dood terrechtkomen
-soorten mensen theorie (uitwerken)
-soms heeft men te laat door , al weet men het, dat men een verhouding heeft met iemand die al een driehoeksverhouding achter de rug heeft, of een verhouding in een huwelijk met iemand die in een ander huwelijk (is er daardoor geen andere verbintenis ontstaan en doet men gewoon verder, maar met het afbreken van de buitenechtelijke relatie tot gevolg, dan is de betrokkene die door de andere gedumpt wordt wel eigenaar of eigenaares van de wijsheid dat ' men in dergelijke relatie mekaar dreigt op te branden'...maar toch geneigd opnieuw te beginnen...een logisch vervolg op het niet bij mekaar passen van het oorspronkelijke koppel....de nieuweling moet dan weer zorgen voor aanvankelijk een opflakkering en later een nieuwe repetitie van spanningen tussen de oorspronkelijke partners, maar de nieuweling weet vaak niet dat hij of zij de ervaring van complexe relaties nog doormoet en eigenlijk een achterstand heeft...eenmaal die achterstand ingehaald, zal ook de nieuweling complexe relaties mijden;
- in plaats van jaloezie te voelen na of tijdens een relatie kan men gewoon ook de volgende beklagen, al blijft de eigenlijke liefde voor iemand duidelijker aanwezig in één van beide...met momenten van sarcasme en cynisme tussendoor, al moet men blijven proberen van heerlijk over de liefde te schrijven en praten...op duur slaagt het tegenover sommigen om in vermaningen
-wat men in de eerste kus al voelen kan (uitwerken)
-de paar laatste keren dat men met iemand de liefde bilogisch bedrijft, die zeggen heel veel over de hele relatie (het begin en de toppen onthoudt men zeker) , de evolutie van de energiën en fantasieën die naar orgasmen leiden evenzeer, al zou een liefdesspel best altijd in pure aanwezigheid van heel spirituele intieme, invoelbare energie kunnen gebeuren...of de geleidelijke totale verstoring van energiën zou al moeten zijn in de sterren geschreven
-het soms niet verdragen van de energie van zelfs iemand die dichtbij staat , heeft te maken soms met het te laat afbreken van een relatie (al kan lotsverbondenheid bijwijlen pijnlijk zijn, ze hoeft daarom nog niet te stoppen...de genen spelen hier als echte vorm van bewustzijn een zeer medebepalend spel in)---en eenieder die hier ter wereld komt, moet er ook zijn binnen een bepaalde evolutie van een relatie
-in hoeverre is waar dat 'indien men iemands diepmenselijk probleem niet gekend had' dat dan een afgebroken relatie wel voortgeduurd zou hebben (zou meestal toch blijven meespelen hebben)
-ofwel heeft men in zijn leven de verkeerde keuzes gemaakt, als dat al mogelijk zou zijn, of niet durven kiezen...ofwel is men gewoon te veel schaduwkant, met bijgevolg slechte invloed
--------------------------------------------------------------------------------------
Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf
cirkels zijn rond, driehoeken soms onvermijdelijk, het geheim van een pyramide onverwoordbaar* (alle drie één)
Een driehoeksrelatie, zoals alles en iedereen, heeft altijd een voorgeschiedenis. Onafgewerkte situaties van voorouders bijvoorbeeld. Maar dan kom je in het leven om daar op te reageren, in feite heb je gelijkaardige energieën, maar toch dat eigene dat je vertegenwoordigd als een fundament naar de toekomst toe. Meestal is de partner waarmee je van start gaat nog zo een slechte keuze niet. Het kan ook zijn dat je al heel vroeg in het leven op een andere baan geraakt, door overheersing van je eigenlijke ik, door de tegenstellingen waarmee anderen zitten, hun twijfels, hun angsten, hun driften...die soms ook in vormen van fysisch misbruik uitmonden, maar dat hoeft zelfs niet.
Zelfs al nemen ze geen fysische of psychische aard aan die de hunne niet is, bestaat het risico dat men de oorspronkelijke koers van zijn leven verlaat en de rest van het leven geleefd wordt in vaarwaters die de zijne of de hare eigenlijk niet zijn. Soms is dit te moeilijk of pijnlijk om te doorgronden, heel vaak moet het zo zijn om dat mensen leren door mekaar en de toekomst om een vervolg op ontwikkelingen lijkt te zuigen.
Op een dag, na de soms moeilijke confrontaties met de ouders, besluit men te trouwen en een familie te stichten. Men valt op een partner die bijvoorbeeld in 't algemeen zacht en volgzaam is, of streng, veeleisend, tot op zeer hoogte begripvol en zo voort, of combinaties daarvan. Het samenleven zelf wijst uit in hoeverre men mekaar kan verdragen. Voor men het weet zit men in sommige gevallen bij de huwelijkstherapeut. Om allerlei redenen, waarover al genoeg is geschreven. Aan toe te voegen, is een faktor die onderschat wordt. Alle ervaringen, gedachten, gevoelens, fantasiën, intuitie enz....die niet uitgesproken worden, raken mekaar op telepatische manier en zorgen voor wrijvingen. Indien mensen, familie,vrienden...je bijvooreeld eigenlijk iets verwijten of je verwensen of wat dan ook, zal die energie ook aanwezig zijn, tussen en in mensen. Mensen die verliefd worden op mekaar, met of zonder periode van langdurige platonica, mensen die vrijelijk alles met mekaar kunnen bespreken gaan een geweldig intensieve band met mekaar aan, die in vele gevallen te niet dreigt te gaan wanneer er een lichamelijk intiem vervolg van komt, dit ten gevolge van afkeuring en jaloezie van anderen, maar ook door het niet kiezen voor mekaar en te veel zware bindingen met anderen...die een gevolg zijn, gedeeltelijk van het karma van de voorouders en het eigen opgestapelde en weid vertakte karma.
Mensen die nog nooit alleen geleefd hebben, zullen ervaren dat er wel degelijk een verschil is met vorige toestanden, maar zodra ze daardoor (of, én medicatie?)weer enigszins in hun sterkte komen en met een propere lei weer aan het leven willen beginnen, zullen ze in vele gevallen merken, dat de vrijheid die ze hebben, sterk gebonden is aan wat op allerlei manieren vooraf ging aan.... .
In een driehoeksrelatie kan het oorspronkelijke koppel bijvoorbeeld een tijd samen blijven leven, met vooral op gebied van dialogeren of het lichamelijke, een tijdelijke opflakkering, waaarheden die kwetsen, dingen die worden opgehelderd, al of niet leren loslaten...in zoverre dat al zou moeten. Groeit de liefde en het samenzijn met de minaar of minares en overschauwt deze soms de oorspronkelijke band in energetische sterkte op tal van manieren, dan komt er bij de meeste koppels een geleidelijke scheiding van tafel of bed of welke vorm van scheiding dan ook. Ook door de invloed van een nieuw personage (een eventueel nieuwe partner van de oorspronkelijke partner van de driehoek, die zonder minaar of minares was), leren mensen mekaar in hoeverre ze jaloers of angstig zijn en wat ze aankunnen, al beseffen ze vaak niet dat ze in dusdanig proces zitten.
Indien men dit alles in bepaalde periodes psychisch heeft overleefd en fysisch heeft aangekund, zal blijken of minaar en minaares, eens er ruimte is om hun relatie vollediger te beleven, dat zonder veel kleerscheuren zullen kunnen doen. Misschien proberen ze eerst een living apart together-situatie, met of zonder kroost in de buurt, of als dat niet lukt vallen ze op een open relatie terug die vaak dezelfde wegen op kan gaan als de moeilijke wegen die het oorspronkelijke koppel had, met inbegrip van de vaak pijnlijke ervaring dat minaar of én minaares weer de etappe van een nieuwe driehoek doormoeten.
Al reageert hun onmiddelijke omgeving op minaar en minares als nieuw gesetteld koppel (of in vorige etappes in de evolutie van de driehoek), neutraal of begrijpend of tolererend of afwijzend tot vijandig (is vaak alleen innerlijk en je merkt het nauwelijks, het wezenlijke resultaat kan, indien één of beide nieuwe partners niet tot rust komen, zijn dat men zijn eigenwaarde en eigenheid ondergraven heeft, ja zelfs het gemeenschappelijke soms, van levenslopen, moeilijker aanvoelen kan. Al zijn die 'toevallen' nog zo wonderlijk, verdere evoluties lijken aan dat verleden van mensen gebonden. Of men besluit het allemaal eens van bijna nul proberen over te doen, (met of zonder nieuw personage) of men verdraagt mekaars heldere inzichten van het eigen perspektief of dat van anderen niet meer... . Dan lijkt alles wel een nederlaag tegenover jezelf, mekaar en de buitenwereld, die maar al te graag heeft dat men een mea culpa slaagt, terwijl ook in minder woelige levens dezelfde problemen in meer of mindere mate spelen. Dan lijkt het als of men een overmatige dosis verantwoordelijkheid draagt tegenover de beslissingen van anderen, terwijl alles niet anders kan zijn dan een samenspel van factoren en mensen en positieve en neatieve emoties in hun interactie, verleden en projekties in het nu. Dan lijkt het of één of beide van de nieuwe partners uitstotingsverschijnselen gaan vertonen in bepaalde periodes. Wat kan ontaarden in nieuwe vijandsbeelden of hechte vriendschap, al of niet als opstapje naar het vroegere of het meer rijpere.
De ene krijgt een eenvoudig dictee voorgeschoteld en maakt zeven fouten en de andere een heel ingewikkeld, en maakt ook zeven fouten. Het leven, een complex, zowel als simpel gegeven dat dan nog eens des te moeilijker wordt door alle mogelijke verschijningen van maladiën allerhande, allerlande, en alle elementen uit de cultuur die een verfijning van een echt filosofisch wereldbeeld met regelmaat blijven hinderen.
bijlagen :
ZELF TE INTERPRETEREN en relativeren in de tijdsgeest , maar niet stuk te relativeren.
een ietwat vergeten profeet,
Jezus van Sirach (niet de man van Nazareth) via andere blog
De ‘vreze’ *belangrijk(*te interpreteren als de wetmatigheid van evoluties inzien ?)
• 23 Een lankmoedig man zal een tijdlang verdragen, en ten laatste zal hem de vrolijkheid vergelden.
24 Hij zal zijn woorden een tijdlang verbergen, maar de lippen van velen zullen zijn verstand verhalen.
2.
3 Hang hem aan, en wijk niet van hem af, opdat gij moogt vermeerderd worden in uw laatste dagen
4 Neem gaarne aan al wat u zou mogen overkomen, en in de verandering van uw vernedering zijt lankmoedig.
5 Want in het vuur wordt het goud beproefd, en aangename mensen in de oven der vernedering.
4.
3 Ontroer een verstoord hart niet verder, en onthoud de gave des behoeftigen niet.
6 Want als iemand u vervloekt in bitterheid zijner ziel, zijn gebed zal hij horen, die hem gemaakt heeft,
28 En verberg uw wijsheid niet om aangenaam te zijn.
5
12 Als gij in uw mening zeker zijt, zo blijf vast daarbij, en uw woord zij enerlei.
18 Wees niet onwetende ook niet in enig ding, noch in het grote, noch in het kleine.
6
2 Verhef u niet in de raad uwer ziel, opdat uw ziel* niet gelijk een stier herwaarts en derwaarts gescheurd worde.(*ziel, toestand lager dan wat daar nog boven is)
3 Gij zult uw bladeren opeten, en uw vruchten verderven, en uzelf laten als een dorre boom.
4 Een boze ziel zal verderven degene die haar bezit, en zal maken dat de vijanden over haar verblijd worden.
7 Zo gij een vriend wilt verkrijgen, zo krijg hem in de verzoeking en vertrouw uzelf hem niet te haastig.
8 Want daar is menig vriend in zijn gelegene tijd, en blijft u niet bij in de dag van uw verdrukking.
15 Daar is geen verwisseling tegen een getrouwe vriend, en daar is geen gewicht zijner schoonheid.
16 Een getrouw vriend is een medicijn des levens, en die de Here vrezen zullen hem vinden.
7
26 Hebt gij een vrouw naar uw hart, werp haar niet uit, en geef u zelf aan een gehate niet over.
8
4 Strijd niet met een klapachtig mens, en hoop geen hout op zijn vuur.
5 Scherts niet met een ongeschikte, opdat uw voorouders van hem niet onteerd worden.
18 Wandel niet met een stoute, opdat hij u niet bezware, want hij zal naar zijn wil doen, en gij zoudt door zijn dwaas heid mee vergaan.
22 Verklaar uw hart niet aan ieder mens, en laat u geen valse dank vergelden.
negen
10 Bij een getrouwde vrouw zit geheel en al niet.
22 Een klapachtig man is verschrikkelijk in zijn stad, en die te voortvarend is in zijn rede, zal gehaat worden.
10
3 Een koning, die niet onderwezen is, zal zijn volk verderven, maar een stad zal door verstand der machtigen bewoond worden.
11
29 Spreek niemand zalig voor zijn dood; ook aan zijn kinderen wordt een man gekend.
30 Leid niet een ieder in uw huis, want de lagen van de lasteraar zijn vele.
35 Laat een vreemde in uw huis wonen, en hij zal u door onrust verstoren, en zal u van enige uwer eigen goederen ontvreemden.
12
9 Betrouw uw vijand in der eeuwigheid niet.
10 Want gelijk het koper verroest, zo ook zijn boosheid.
13
18 Ieder dier heeft zijns gelijke lief, en ieder mens heeft zijn naaste lief.
19 Alle vlees vergadert zich naar zijn geslacht, en een man hangt zijns gelijke aan.****
30 Het hart des mensen verandert zijn aangezicht, het zij ten goede of ten kwade, en een hart in genoegen groenende maakt een vrolijk aangezicht.
31 Een groenend aangezicht is een teken van een hart dat wel gesteld is, en vinding der gelijkenissen in overlegging met moeite.
14
21 Zalig is de man die met wijsheid betracht hetgeen eerlijk is, en die met zijn verstand van heilige dingen spreekt.
15
17 Het leven en de dood zijn voor de mens, en hetgeen hem behagen zal, dat zal hem gegeven worden.
16
1 VERLANG niet naar een onnutte menigte van kinderen, en verheug u niet over goddeloze zonen; indien zij vermenigvuldigen verheug u over hen niet, zo de vreze des Heren bij hen niet is.
2 Vertrouw op hun leven niet, en acht hun menigte niet.
3 Want één rechtvaardige is beter dan duizend zulken.
4 En het is beter zonder kinderen te sterven, dan goddeloze kinderen te hebben.
21 En wie kan zijn wegen bedenken? zij zijn gelijk een storm wind, welke de mens niet zien kan; en het meerderdeel zijner werken is voor ons verborgen.
22 Wie zal de werken zijner gerechtigheid verkondigen, of wie zal ze verdragen? Want het verbond is verre, en onderzoeking aller dingen is in het einde.
23 Die klein geworden is overlegt deze dingen, maar een dwaas man, verdwaald zijnde, overlegt dwaze dingen.
24 Hoor mij, mijn kind en leer wetenschap, en let met uw hart op mijn woorden.
17
2 Hij heeft hun een getal van dagen, en een bestemde tijd gegeven, en heeft hun macht gegeven over de dingen die daarop zijn.
18
12 De barmhartigheid van de mens gaat over zijn naaste, maar de barmhartigheid. des Heren over alle vlees.
13 Hij bestraft, en onderwijst, en leert, en bekeert gelijk een herder zijn kudde.
15 Mijn kind, wanneer het u wèl gaat, zo geef geen oorzaak tot berisping, en bedroef niemand met boze woorden, als gij om iets gebeden wordt.
16 Zal niet de dauw de hitte doen ophouden? zo is een woord beter dan een gave.
19
1 EEN arbeider, die een dronkaard is, zal niet rijk worden, en die het weinige versmaadt, zal gaandeweg vervallen.
2 Wijn en vrouwen doen de verstandigen afvallen, en wie de hoeren aanhangt, die wordt stout.
5 Wie zich verheugt in het kwaaddoen, zal verdoemd worden, maar wie de wellusten wederstaat, die kroont zijn leven.
6 Wie zijn tong bedwingt, zal met degene die niet twistig is, leven; en wie klappen haat, die neemt af in boosheid.
7 Herhaal een rede nimmermeer, en het zal u niet wezen tot vermindering.
8 En vertel noch bij vriend noch bij vijand het leven van anderen, en indien het u geen zonde is, zo openbaar het niet.
10 Hebt gij wat gehoord, laat het bij u sterven, en zijt welgemoed, want het zal u niet doen barsten.
11 Een dwaas zal smarten lijden vanwege een woord, gelijkerwijs een barende vrouw vanwege het kind.
20
5 Een wijs mens zal zwijgen totdat het gelegen tijd is, maar een pocher en onwijze gaat de gelegen tijd voorbij.
19 Een onaangenaam mens is als een ontijdige klucht, in de mond der ongeschikten zal hij gedurig zijn.
21
16 Het binnenste van de dwaas is gelijk een gebroken vat, het zal geen kennis vatten, zo lang hij leeft.
17 Indien de verstandige een wijs woord hoort, zo prijst hij dat, en doet daar nog toe.
22 *wie hoort bij wie?????????
5 Een stoute dochter maakt vader en man* beschaamd, en van beiden zal zij ongeëerd blijven.
8 Wie een dwaas leert, die lijmt scherven aaneen, en wekt de slapende uit een diepe slaap.
9 Wie een dwaas wat vertelt, die vertelt het een sluimerende, en in het einde zal hij zeggen: Wat is het?
10 Ween over een dode, want het licht heeft hem begeven. Beween ook een dwaas, want het verstand heeft hem begeven.
11 Ween over een dode zachter, dewijl hij rust.
12 Want het leven van een dwaas is boven de dood.
23
27 Eer alle dingen geschapen waren, is hem alles bekend geweest; zo ook, nadat ze zijn voleindigd, doorziet hij ze alle.
28 Deze zal op de straten der stad gewroken worden, en gegrepen worden waar hij het niet heeft gemeend.
29 Desgelijks ook een vrouw*, die haar man verlaat, en een erve van een ander bekomt.
30 Want vooreerst is zij de wet des Allerhoogsten ongehoorzaam geweest, en ten tweede heeft zij kwalijk gehandeld jegens haar man, en ten derde heeft zij in hoererij overspel bedreven, en uit een andere man kinderen voortgebracht.*de omstandigheden worden hier vergeten, of bedoeld men dat ze voor eenieder gelijk zijn ?
31 Deze zal in de gemeente uitgestoten worden, en over haar kinderen zal onderzoeking geschieden.
32 Haar zonen zullen geen wortel uitspreiden, en de takken van haar zullen geen vrucht dragen.
33 Haar gedachtenis zal zij tot een vervloeking nalaten, en haar versmaadheid zal niet uitgewist worden.
34 En de nagelatenen zullen bekennen, dat er niets beter is dan de vreze des Heren, en niets zoeter dan dat iemand acht neemt op de geboden Gods.
35 Het is een grote heerlijkheid God te volgen, en een lang leven, dat gij van hem aangenomen wordt.
24
37 Want ik giet lering uit gelijk een profetie, en laat ze, na tot eeuwige geslachten.
38 Ziet gij dan, dat ik niet voor mij alleen heb gearbeid, maar voor al degenen die ze zoeken.
25
1 DOOR drie dingen word ik schoon, en sta schoon voor de Here, ja voor de Here en de mensen.
2 Door eendracht der broederen en vriendschap des naasten, en wanneer man en vrouw zich tezamen verdragen.
3 Drieërlei soort van mensen haat mijn ziel, en op hun leven ben ik zeer verstoord:
4 Namelijk een arme, die hovaardig is, en een rijke, die een leugenaar is, en een oude die een overspeler is, en aan verstand afgenomen heeft.
5 In uw jeugd hebt gij niet vergaderd, en hoe zoudt gij wat vinden in uw ouderdom?
9 Aan negen dingen heb ik gedacht, en ze zalig geprezen in mijn hart, en het tiende zal ik met mijn tong zeggen:
10 Een mens die verheugd wordt aan zijn kinderen, terwijl hij nog leeft, en die de val zijner vijanden ziet.
11 Hij is zalig die bij een verstandige vrouw woont, en die met de tong niet struikelt, en die niet dient degene, die zijns niet waardig is.
12 Hij is zalig die kloekheid gevonden heeft, en ze verhaalt in de oren der toehoorders.
13 Hoe groot is bij die wijsheid vindt! doch hij is niet boven degene, die de Here vreest.
14 Maar de liefde des Heren overtreft alles, tot verlichting.
15 Wie ze houdt, bij wie zal hij vergeleken worden?
16 De vreze des Heren is het begin zijner liefde, maar het geloof het begin zijner aankleving.
17 Alle plaag is te verdragen, maar niet de plaag des harten, en alle boosheid, doch niet de boosheid van een vrouw;
18 Alle inval, doch niet de inval dergenen die haten, en alle wraak, doch niet de wraak der vijanden.
19 Daar is geen hoofd boven het hoofd der slang, en daar is geen gramschap boven de gramschap des vijands.
20 Ik heb liever te wonen bij een leeuw en draak, dan te wonen bij een boze vrouw.
21 De boosheid van een vrouw verandert haar aangezicht, en verdonkert haar aangezicht, dat zij ziet gelijk een beer.
22 In het midden van zijn naasten zal haar man aanzitten en zal ongaarne zuchten om harentwil.
23 Alle boosheid is klein tegen de boosheid van een vrouw; en het lot des zondaars valle haar toe.
24 Gelijk een zandachtige opgang voor de voeten van een oud man, alzo is een klapachtige vrouw voor een stil man.
25 Geef u niet over aan de schoonheid van een vrouw, en begeer geen vrouw tot wellust.
26 Toorn en onbeschaamdheid en grote schande is bij een vrouw, indien zij haar man toereikt dat hij van node heeft.*???
27 Een boze vrouw veroorzaakt een neergebogen hart, en een droevig aangezicht, en een harteplaag.
28 Welke haar man niet troost in zijn benauwdheid, die maakt trage handen en slappe knieën.
30 Geef het water geen doortocht, noch de boze vrouw vrijheid om uit te gaan.
31 Gaat zij niet naar uw hand, zo snijd haar af van uw vlees, geef een scheidbrief en laat haar gaan.
26* vlammend betoog,amaai
24 Een goddeloze vrouw zal de onrechtvaardige tot een deel gegeven worden, maar een godvrezende vrouw wordt gegeven hem, die de Here vreest.
27
9 Het gevogelte nestelt bij zijns gelijken, en de waarheid komt weder tot degenen, die haar betrachten.
15 De twist der hovaardigen brengt bloedvergieting, en hun schelden is moeilijk om te horen.
16 Wie heimelijke dingen openbaart, die verliest zijn geloof, en zal geen vriend vinden naar zijn hart.
17 Heb uw vriend hartelijk lief en zijt hem getrouw.
13 Het verhaal der zotten is verdriet, en hun lachen bestaat in dartelheid der zonde.
28
15 De dubbele tong heeft velen bewogen, en heeft hen van het ene volk in het andere verzet,
16 En heeft vaste steden vernield, en huizen der groten omgekeerd.
17 De dubbele tong heeft mannelijke vrouwen verdreven, en heeft haar beroofd van haar arbeid.*?
18 Wie naar haar luistert, die zal geen rust vinden, noch met stilheid wonen.
6 Gedenk aan uw uiterste, en houd op vijandschap te oefenen.
7 Pleeg geen vijandschap tegen uw naaste tot zijn verderf en dood, maar blijf in de geboden.
8 Gedenk aan de geboden, en oefen geen vijandschap tegen de naaste, en aan het verbond des Allerhoogsten, en overzie zijn onwetendheid.
9 Onthoud u van strijd, en gij zult de zonden verminderen, want een toornig mens ontsteekt de strijd.
11 Hoe meer hout men in het vuur legt, hoe meer het brandt; hoe meer het gekijf wordt gesterkt, hoe meer het vuur toeneemt; hoe sterker de mens is, hoe sterker zijn gramschap is; en hoe rijker de mens is, hoe meer hij zijn toorn verheft.
12 Een haastige twist ontsteekt het vuur, en een haastend gevecht vergiet bloed.
29
17 Een goed man zal voor zijn naaste borg worden, maar die de schaamte verloren heeft, zal hem verlaten.
18 Vergeet de weldaden niet van hen, die voor u borg geworden is, want hij heeft zijn ziel voor u gesteld.
30
21 Begeef uw ziel niet tot droefheid, en kwel uzelf niet door uw eigen raad.
22 Vreugde des harten is des mensen leven zelf, en vrolijkheid des mans verlengt hem zijn dagen.
31
21 Hoe weinig is genoeg voor een mens die wel onderwezen is; en hij hijgt niet op zijn bed, hij heeft een gezonde slaap, met een matig ingewand, hij staat des morgens vroeg weder op, en zijn vernuft is bij hem.
22 Moeilijk waken, en buikpijn, en pijn in de darmen, is bij een onverzadelijk mens.
32
11 De bliksem gaat haast voor de donder heen, en voor een eerbaar mens gaat aangenaamheid.
37
19 Vier soorten van dingen vertonen zich: namelijk het goede, het kwade, het leven en de dood en de tong is het, die gedurig daarover heerst.
39
1 DEZE onderzoekt de wijsheid aller ouden, en is bezig in de profetieën.
2 De vertelling der vermaarde manen onthoudt hij, en in kloeke spreuken gaat hij met hen om.
3 Hij onderzoekt verborgen spreekwoorden, en in raadselen der spreuken oefent hij zich.
4 Midden onder de groten dient hij, en onder de vorsten wordt hij gezien.
5 Het land van vreemde volken doorreist hij, want hij heeft wat goed en kwaad is onder de mensen beproefd.
6 Hij begeeft zijn hart tot de Here, om vroeg te komen tot degene die hem gemaakt heeft, en tot de Allerhoogste smeekt hij.
7 En doet zijn mond open tot het gebed, en smeekt voor zijn zonden.
8 Indien die grote Here wil, zo zal hij met de geest des verstands vervuld worden.
9 Hij zal de woorden zijner wijsheid als een regen uitgieten, en in zijn gebed dankt hij de Here.
10 Hij maakt zijn raadslag en wetenschap recht, en overlegt zijn verborgen dingen.
11 Hij brengt de onderwijzing zijner leer te voorschijn, en in de wet van het verbond des Heren roemt hij.
12 Velen zullen zijn verstand prijzen, en dat zal in eeuwigheid niet uitgewist worden.
13 Zijn gedachtenis zal niet vergaan, en zijn naam zal leven tot in alle geslachten.
14 Zijn wijsheid vertellen de volken, en de gemeente verkondigt zijn lof.
15 Indien hij in het leven blijft, zo zal hij een betere naam nalaten dan duizend anderen; en indien hij komt te rusten, zo verkrijgt hij die voor zich.
41
1 O dood, hoe bitter is de gedachtenis van u, voor een mens, die in vrede leeft bij zijn goederen.
2 Voor een man die goede rust heeft, en die het welgaat in alles, en nog sterk is om spijs te nemen.
3 O dood, uw oordeel is aangenaam voor een mens, die behoeftig is en die aan sterkte afgenomen heeft.
4 Voor een die in zijn uiterste ouderdom is, en omtrent alle dingen bezig is, en zichzelf mistrouwt, en de lijdzaamheid verloren heeft.
5 Vrees het oordeel des doods niet; gedenk aan degenen die voor u geweest zijn, en die na u komen zullen, want dit is het oordeel aan uw vlees door de Here opgelegd.
6 En wat wilt gij weigerend zijn in hetgeen de Allerhoogste wel behaagt?
7 Of gij tien, of honderd, of duizend jaren leeft, in het graf is geen bestraffing des levens.
8 Der zondaren kinderen worden gruwelijke kinderen, en die in de gebuurschappen der goddelozen te zamen verkeren.
9 Het erfdeel van de kinderen der zondaars vergaat, en bij hun zaad blijft gedurig versmaadheid.
10 Een goddeloze vader schelden zijn kinderen, overmits zij om zijnentwil gesmaad worden.
11 Wee u, gij goddeloze mannen, gij die de wet des Allerhoogsten verlaten hebt.
12 Want indien gij vermenigvuldigt, het is tot verderfenis, en indien gij geboren wordt, zo wordt gij tot een vloek geboren, en indien gij sterft, zo wordt gij de vloek tot een deel.
13 Al wat uit de aarde is, zal weder in de aarde keren; gelijk gaan de goddelozen naar het verderf.
14 De mensen dragen rouw vanwege hun lichamen, doch de boze naam der mensen zal uitgewist worden.
15 Draag zorg om een goede naam te verkrijgen, want die zal u bijblijven meer dan duizend grote schatten gouds.
16 Een goed leven heeft een. zeker getal der dagen, maar een goede naam blijft in eeuwigheid.
17 Mijn kinderen, bewaart de tucht in vrede.
50
38 Werkt uw werk voor de tijd, en hij zal u te zijner tijd loon geven.
(in de 40 tot 50 opsomming profeten en wat ze zoal vertelden)
uit http://www.statenvertaling.net/bijbel/jezus_sirach.html
ZELF TE INTERPRETEREN en relativeren in de tijdsgeest , maar niet stuk te relativeren. Vandaar dat mensen hun leveren precies willen 'beteren' als ze vergelijkbare pijn die hun werd aangedaan of zij anderen aandeden ervaren ?
http://www.youtube.com/watch?v=8xVl5a8YpI0&feature=player_embedded
mooie geluiden nu veel tot stilstand gekomen is,
dit is geen smeekbede, wees gerust
the master of resistance
stelt zich overwegend neutraal op tegen alles en iedereen
het in je eigen genieten van dingen zoals dit
sublimeert het lijden en genereert inzicht
maar te prefereren is de warmte van de ontmoeting
die de beste energie in iemand bovenhaald
om soms op wrede en dan weer zachte manier
de weg naar achtergronden en wijsheid te duiden
o:jolie good news :
Indien ik vorige mail (volgens jou)niet had moeten zenden, is dit een verMANing voor mij en is je isolatiepositie 'religieuser' dan die van mij
"Ontroer een verstoord hart niet verder" Siracht
o
ach ja, de liefde
Nog maar eens een poging tot inzicht in wat men allemaal onder de liefde verstaat
De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten. Neem nu de eerste zin in deze uiteenzetting...ergens hebben we wel onder een bepaalde hoeveelheid ook al deel uitgemaakt van het verhaal van de vorige generaties. De generatiedomino's blijven gewoon vallen. Alle moeilijke dingen waar vorige generaties niet konden mee in het reine komen, krijgen we gewoon terug op ons bord. In religieuse termen zou men dit 'erfzonde' noemen. Bon, iedereen heeft een vrije wil en mits we de verkeersregel numero uno : 'trouw' in het klassieke liefdesspel 'gehoorzamen' hoe minder 'fout' de dingen dan dreigen te gaan : jaloezie, ingewikkelde driehoeksrelaties, vlinders in de buik voor anderen die bij de oorspronkelijke partner, dan weer de slangen van zowel dégout als louter instinctieve wellust tot leven brengen. Sensuele gevoelens naar derden toe , je moet er heel erg mee uitkijken in de meeste gevallen. Chemie alleen is nog iets anders dan een voorname rol in het leven van iemand anders willen opnemen,...liefde...is ook gewoon een werktuig van de chemie in funktie van een aantal verhalen en ontwikkelingen die er aan zitten te komen of die men al of niet best vermijden kan. Dat is natuurlijk de theorie, de praktijk brengt andere resultaten voort. In hoeverre zijn we eigenlijk 'vrij' om ons eigen emotionele leven te leiden...bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaal-ekonomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet...alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten...net als soms met onze relaties trouwens. Uitleenlopende en gelijklopende verklaringen en alternatieven genoeg, alle dagen met nieuwe, op oude ontwikkelingen gebaseerde tendensen gekruid. Als schommels die tegen een muur gevezen zijn en mekaar raken als ze in beweging komen, zetten we bij anderen iets in beweging...het leven kan vaak niet anders dan een uitwisselling tussen individuen, koppels en groepen zijn, daar ons aller lot en evolutie aan mekaar hangt. Ondanks enkele poetisch mooi verwoorden raadgevingen in de oude geschriften moeten er buiten het klassieke koppel om, de dag van vandaag nog een aantal scheefgetrokken toestanden van vroeger worden rechtgetrokken. Ook hier in kan een filosofische, veel meer dan een religieuze benadering een rol spelen.
Het is vandaag de dag niet moeilijk het ontstaan van het leven wetenschappelijk te verklaren. Filosofisch komt het er op neer dat iets dat niet meer houdbaar is onder grote druk ontploft...kleiner of gelijk aan nul bestaat immers niet, spoken ook niet, wat niet wil zeggen dat we na onze laatste adem geen andere vorm van energie aannemen. Wat voor de big-bang (uiteengaan onder teveel druk) geldt, geldt ook in het emotionele leven van mensen. Voor de generatie die nog vijftig jaar getrouwd geraakte, lag dat anders, niet alleen omdat de man vaak de enige kostwinner was. Onder teveel druk van buitenuit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokter consumptiepatronen, de kultus van het sexuele genot, de commercialisering van de sex, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan temidden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufaktoren, geen tijd voor bezinning...het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoopsgevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke a-pathie die asociaal en individualistisch maakt...).
De mensheid heeft zich over heel de wereld verspreid en is eigenlijk als één boom met geweldig veel vertakkigen te beschowen.
Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk kollektief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit. Zij zijn een deel van onze vrije wil vandaag als het ware. Wijzelf, iedereen persoonlijk staan aan de top van de pyramide, moeten het geheel dirigeren, al slagen we daar niet altijd zonder moeite in. De ware levenskunst bestaat erin dit zonder teveel af te zien aan te kunnen. Je leven in alle rust te kunnen beleven. Weten wat wel en niet kan indien je die rust behouden wil. Dit houdt in dat je aan een inzicht in al de soorten realties rondom jezelf moet werken. Konstant, elke dag en nacht opnieuw. Als individuele tak van de boom je verbonden voelen met de andere takken, met de gemeenschappelijke stam, met de wortels.
Om dit op het niveau van het emotionele te doorgronden is het misschien best om het sociaal-ekonomisch-politieke deel van het bestaan even buiten beschouwing te laten en ons alleen op het emotionele te richten. Al is het emotionele moeilijk van het ekonomische te scheiden omdat inkomen en dus 'geld' en van die materiële zaken nu eenmaal ook in het emotionele meespelen, als zou dat eigenlijk niet moeten hoeven. Voor diegenen voor wie deze dingen wel een te belangrijke rol spelen zijn het gewoon gegevenheden die een opvoedkundige rol spelen in het proces van het inzien wat nu eigenlijk de zin van het leven is. De emotionele zin van het leven is veel belangrijker dan de socio-ekonomische en politieke zin van het leven...omdat het onze opdracht is van ons van alle negatieve emoties naar onzelf en anderen toe te ontdoen. Soms gaan mensen uiteen en is dat een noodzaak. Soms zouden ze beter bij mekaar blijven omdat dat in hun geval de best mogelijke kaarten zijn die het leven hen voor hun persoonlijke ontwikkeling had kunnen geven.
Ach ja, de liefde
deel 1. dromen van 1 en voor altijd op weg naar een ex ?
°de pubervriendinnetjes 3
°het instituut huwelijk 7
°Martin en Martina
°de Lat-relaties 11
deel 2. Willeke
°prelude
°de niet-klassieke driehoek 13
°het houten ruimteschip 14
°Wil Willeke ?
°Roman voor de blauwe man 31
°De zomer van 1994 was ondertussen al voorbij 45
°voor mevrouw B 50
deel 3. met welke woorden zal ik je ziel verblijden
°met welke email- woorden zal ik je geest wat verlichten ? e50-e102
°het lijkt soms wel of het verboden is van verliefd te worden 103
°tijd, relativiteit en liefde 109
°de aarde, strafkamp of geluksoord ? 110
°deel 4. Astra Nova zie andere blog en bestanden
en bestand 'heerlijk over liefde pennen' en linken als afronding
Wat zijn samenlopende levenslijnen ?
proloog 1. het geslacht Abraham
Zomerse dag. Wijl ik wacht op een beter conditie van mijn rechtervoet, om wat hout te kunnen zagen zonder de gevolgen van een spierverrekking van enkele jaren terug te reactiveren; wacht ik op het soort inspiratie die me ingevingen levert die aanzet kunnen zijn, niet zozeer tot theoretische beschouwingen, maar tot concrete voorbeelden van hoe de in mijn theoretische essays beschreven beschouwingen in de praktijk hun gang gaan in het leven van mensen. Aangezien de geest ten aanzien van het literaire kunnen, volgens een oud wijsgeer van een grenzeloze verhevenheid is, valt elke poging om de volgende zinnen waarlijk in al hun diepte te interpreteren minder bewustzijn ten deel dan het wezen zelf van de verhalen als geheel, maar wellicht toch meer dan de personages in de verhalen hadden. Bovendien, de werkelijkheid die je niet zelf beleefde, maar die via overlevering tot je komt, valt niet volledig te reconstitueren naar waarheidsgehalte...je kan dat misschien wel rechttrekken door je intuitie te volgen, zit je mis, wordt het fantasie...als het één en ander van dit leven maar duidelijker wordt, laat ons zeggen.
Neem nu Abraham, een man die anno 2010 wel een eind in de 100 zou zijn geworden. Altijd verknocht geweest aan zijn vrijheid en uiteindelijk tegen de 40 zich toch aan de huwelijksen staat gewaagd, alhoewel hij en zijn toekomstige eerst een dik decenium eerder voor die tijd 'apart', apart zouden leven. Abraham hield samen met zijn broer een boerderijtje leefbaar in de tijd dat alles nog kleinschalig kon zijn. Eufrazie, de vrouw waar hij voor koos en kinderen wilde mee hebben, wou zo graag een huis voor hem en haar alleen en bleef naarmate er 1,2, en 3 kinderen kwamen zolang maar bij haar ouders op een iets grotere boerderij wonen. Abraham pendelde tussen de boerderij van zijn schoonouders en de zijne en bij te grote eenzaamheid bezocht hij een eenzame gebuur waarvan de naam en de achtergrond in dit verhaal verder nog geen rol kunnnen spelen, daar er de schrijver tot nog toe weinig gegevens over bekend zijn.Pas toen het nieuwe huis was gezet, trok Eufrazikke bij Abraham in, met genoeg kinderen voor haar althans. Haar man ondertussen, vond dat er nog eentje onder het nieuwe dak moest worden geschapen.
Oudste dochter Lize las graag en veel en niet zomaar wat jongeren in de jaren vijftig en zestig van vorige eeuw via de traditionele kanalen aangeboden kregen. Omstreeks de tijd van de eerste hippies, werd ze waarschijnlijk platonisch verliefd op Gust, een pastoor uit de tijd dat er nog genoeg in vooraad waren om alleen les te geven in een school en niet tegelijkertijd een parochie te leiden. Voelde ze zich aangetrokken tot iemand met weinig heterosexuele neigingen...zo is een pastoor toch, al maken auteurs van bijna 2000 jaar geleden de opmerking dat er naast de twee hoofdgearrdheden ook mensen met een neutrale instelling nopens sexualiteit zouden zijn. Ze zagen mekaar regelmatig in 't geheim en wisselden van gedachten over het zijn en de geneugten en de pijn er van. Ze praten over hoe het mogelijk was dat 'God' zoveel lijden op de wereld en in de mens toeliet. Ze kwamen er samen uit dat ze er met de 'notie God' niet aan uit zouden raken. De mens zelf, had grotendeels de verantwoordelijkheid voor wat hem overkwam, voor wat hij zich liet overkomen. Veel had hij zelf in de hand, een ander deel dan weer niet. Wanneer ze dit uitgangspunt op hun eigen levens begonnen toepassen, werd het hem duidelijk dat bijvoorbeeld zijn keuze voor het celibaat en haar keuze om als ongebonden vrouw door het leven te gaan, te maken hadden met hun sexuele geaardheid...of liever het niet aannemen er van. Eigenlijk voelden ze zich niet aangetrokken tot mannen of vrouwen, vertelden ze mekaar en daardoor was het hun makkelijker om emotionele en lichamelijke boten en noden af te houden. Zo kunnen we vermoeden althans. In andere verhalen over andere mensen, duiken soms ouderen op die de geaardheid van iemand een duw geeft in een richting,waarbij ze niet weg evolueren van hun heterosexualiteit, maar toch mensen op hun verschoven baan tegenkomen die naar softere instellingen neigen dan ofwel de meer instinktievere heterosexualiteit (van de ruigste variant ervan, tot de meer hemelse) dan wel de homofiele geaardheid die misschien voor sommige mensen een bescherming is tegen een mogelijke herhaling van conflikten uit het generationeel verleden of de eigen opgedane ervaringen.
Zat de enigszins afstandelijke voorgeschiedenis van Abraham en Eufrazie niet tussen ? Of die keer dat een , overwegend instinktief ingestelde oudere man, Lizy als meisje lomp bepotelde, die keer in het schuurtje, toen iedereen bij haar thuis weg was ? Misbruikte en overdonderde kinderen hebben vaak een hele leerschool voor de boeg om te leren voor zichzelf opkomen. Een aantal mensen, ook toen al natuulijk, wisten eigenlijk niet juist waarom ze niet voor het stichten van een gezin gekozen hadden en hadden slechts een vaag bewustzijn van waarom ze vanwegen hun levensweg en die van anderen, al of niet levend of dood, eigenlijk niet voorbestemd waren om kinderen te krijgen. Als dat niet zo is, lijkt het wel ergens om heel moeilijk uit te leggen redenen, zo wel te moeten zijn.
Sommige mensen werden toen al om tal van redenen, overafgeschermd van het leven. Als om een conflikt of angsten op te lossen waar ouders mee zaten, verboden ouders herhaaldelijk van zich al te veel met jongens of meisjes in te laten, sex werd als iets vies behandeld of genegeerd, het was was gewoon een onbegrijpbaar iets. Bovendien, al die boerenjongens in de omgeving van Gust, zouden het in het leven niet ver schoppen, prenten zijn ouders hem als maar in. Hun droom was niet dat hun zoon boer zou worden, nee hij moest studeren en niet aan de bak komen door te ploeteren zoals zij hun hele leven hadden moeten doen in de 'tijd van toen'. 'Een goede positie aan de staat of in de kerk, dat zou al veel beter voor hun zoon zijn, zo werd gedacht'. Gust begon op de duur óók te geloven dat het zekere voor het onzekere pakken, het veiligst in dit gevaarlijke leven was en greep de kans om priester te worden. Uiteindelijk ging hij in een landbouwschool les geven en zo kwam hij toch nog in contact met boerenjongens die hij ook na hun studies opvolgde om ze voornamelijk bij administratieve moeilijkheden van dienst te kunnen zijn.
Lizy knoopte tenslotte toch aan met wat van haar werd verwacht en hielp Gust al zo in zijn onzekerheid omtrent zijn maatschappelijke positie die door zijn omgaan met Lizy meer en meer bedreigd werd. De conservatieve omgeving won het van hun experiment. Hadden ze er voluit voor moeten gaan ? Kan men op een bepaald moment niet anders dan bezwijken voor de kracht van omstandigheden waaruit men al voorkomt en waardoor men voor een stuk gedetermineerd is ? Ook toen Lizy zichzelf had aangepraat dat ze eigenlijk voor de klassieke omgang met een man kiezen moest, nam ze een weg die niet de hare was, maar één die haar door genen en opvoeding ingelepeld was. Ze viel voor de vreemde charme van Dolfus, een te dominante figuur voor haar...een hemel van verschil met Gust.
De vrouw in haar zei dat ze hem moest laten, de mannenstem in haar was niet sterk genoeg in deze fase en onder zijn dominante mannelijkheid om deze intuitie dan ook te volgen. Het vrouwelijk voelende XX, in de evolutie ouder dan het jongere denkende,daadkrachtige XY, liet het afweten; bleef het laten afweten. Na een hele reeks verwikkelingen zette Lizy door een wanhoopsdaad overal zelf een punt achter. Wat aan deze daad vorafging is alleen te doorgronden indien men als schrijver werkelijk over alle details van gevoelens, gebeurtenissen, gedachten en dialogen zou kunnen beschikken als grondstof...maar dat is eigenlijk het verschil tussen een document en fiktie, bij fiktie schep je een stuk kunstmatiger wereld. Deze vertellingen zijn fiktief natuurlijk.
Haar zus en broers waren danig onder de indruk van het feit dat ze zich had verdaan, hun Lizy. Haar zus legde de fout bij al die new age boeken die ze las en schakelde de pastoor zelfs in voor een heuse boekverbranding. Lizy had de kans niet gekregen om al die boeken te vergelijken en zich zelf een mening te vormen.
De oudste broer was het meest in staat de dingen wit-zwart in te schatten en de knop naar een eerder rationeler, relationeel denken om te draaien. Lizy's jongste broer Huub, ach ze had hem zo lang in bescherming willen nemen omdat hij in tegenstelling tot Abraham eerder een veel zachtere imborst had...in haar verwarring had ook hij en niemand haar kunnen tegenhouden.
Het leven leek haar een dominoëffect geworden dat ze wilde onderbreken...maar dat kan je nooit, haar wanhoopsdaad was gewoon een domino meer die omviel en de levens van de andere personages rond haar op die manier zou beïnvloeden. Kinderen werden weerbaarder tegenover ouders en kozen meer resoluut hun eigen weg...met één constante...altijd was er in de families die ze stichten minstens één iemand die heel erg in spirituele zaken geïnteresseerd was. Echt dood is men nooit precies. De oudste zoon Andersen huwde Marie, die via een hele reeks toevallen die achteraf beschouwd geen toevallen waren, een hele reeks boeken verzamelde, over onderwerpen die het klassieke godsdienstige in een ander daglicht stelden. Alhoewel ze een aantal zaken misinterpreteerde zou ze op haar weg wel aanwijzingen én of personages tegenkomen om één en ander uit te klaren. Lizy's eigenzinniger en rationeler ingestelde zus Siel, zou later een dochter hebben die tegen het rationele van mamma in voor godsdienstwetenschappen koos. Thesis-antithesis, weet je wel. De ega van de jongste zoon Huub werd het pad van interesse voor het spirituele opgeleid door zijn vrouwtje, ons 'meisje' in dit verhaal... niet vanuit een academische gebeurtenis, maar vanuit de evolutie van ondermeer hun liefdesgeschiedenis zelf. Als personages op het echte toneel van het leven, waar niets is zoals het via de indrukken van een onervaren iemand lijkt, vullen wij mensen mekaar aan met onze tegengestelde en gelijkgestemde reacties op alles wat aan ons voorafging en ons overkomt...en zo maken we de bouwstenen voor morgen...voortdurend. Voortdurend vallen er personages weg en voortdurend komen er bij...maar niet zo maar toevallig...diegenen die er bij komen brengen niet zo maar toevallig hun boodschap...ze zijn de ideale aanvulling op het geheel...omdat een en ander voor een stuk vastligt en niet moeilijk anders kan dan zijn eigen te worden...waar we allemaal naar op zoek zijn ten slotte.
proloog 2 : De merelnest
Een meisje van een jaar of zestien had drie aanbidders. De eerste zei van een jaar op haar te wachten. Hij wou absoluut met een auto naar de dancing komen. Waarschijnlijk jaloers op z'n broers die er al één hadden en waar hij een dertig tal jaar later in onmin mee zou geraken naar aanleiding van een erfenis. Toen de jongeman een jaar later dus opdaagde, was het meisje al bij iemand anders. Iemand die om geld in onmin geraakt, zou haar toch niet gelegen hebben.
Ze koos voor een man en echtgenoot die een paar flinke handen aan zijn lijf had en die ook in de smaak van haar ouders viel. Alhoewel ze eerder een voorkeur had voor filosofisch aangelegde mensen. Haar tweede aanbidder was zo'n iemand, maar toen hij haar met de ekonomisch aangelegde, latere echtgenoot zag kussen, veranderde hij van smaak en koos tegen zijn aard misschien in, voor het beroep van boekhouder. Dichterlijk aangelegde typen wiens sporttassen na het te laat voor de voetbalmatch opstaan nog naar de week ervoor walmen, zouden dat best niet doen misschien, maar ja je weet niet altijd waarom dingen anders lopen en soms is dat het meest dragelijk voor iemand.
Het meisje huwde en het koppel bouwde een huis en begon te tuinieren als beroep. Een zoon werd geboren.
De ouders van het meisje en Huub hadden ook al een bewogen leven achter de rug. Beide mannelijke ouders waren lang vrij gebleven en huwen, lag dat wel in hun aard ? Toen in de tijd, was het veelal de gewoonte dat men trouwde na 'het' eens gedaan te hebben, maar de mannen waarvan sprake hadden dat niet zo in hun genen zitten. Veel mannen vinden het eigenlijk spijtig dat ze niet konden blijven 'rondscharrelen' tussen de kipjes, terwijl wat mensen echt bindt eerder een opnieuw uittesten van de verhalen vóór hen geldt...maar dat hebben de meesten niet door of gelukkig niet door.
De verkering van de ouders van het meisje was afgesprongen omdat de vader van het meisje het niet zag zitten en scheep ging met een vrouw voor wie geld in haar latere leven belangijker bleek. Toen de gedumpte moeder van het meisje niet zo maar vrij wilde blijven , nam de vader van ons meisje zijn oud lief terug, zoals mannen al eens reageren kunnen. Zo belandde de vader van het meisje dan toch bij iemand voor wie geld niet zo'n belang had. Ook in het huwelijksleven van de ouders van de man van ons meisje, liep niet alles over rozen. Toen die ouders na een drietal kinderen een nieuw huis bouwden en ze eindelijk full-time gingen samenwonen, moest, zo vond Abraham, daar nog een kleine in worden verwekt, en dat werd de man van ons meisje. Die man van ons meisje had uit zijn ervaringen in zijn jeugd begrepen dat hij absoluut een huis moest bouwen voor ons meisje...alhoewel ons meisje eerder bohémienachtige zuiderse trekken had...ze volgde de plannen van haar noorderling...al bleef ze in haar hart ergens zweven naar iets anders in het leven dan de praktische kant ervan. Haar verlangen naar kinderen was ook groter dan het zijne, ook al iets dat met het verleden in zijn breedste zin te maken heeft. Maar het is er wel, dat verleden. Het duurde toch zo lang eer hij na wat strubbelingen instemde om de kroost te vergroten. Jaren later kwam ze dan toch een dichter tegen. De jaren ertussen had ze haar luisterend oor en verhalend kunnen vertellen, aan menig man of vrouw met een probleem menselijk kunnen laten ten goede komen.
Een paar keer dreigde ze door haar luister-en vertelbereidheid wat van de echtelijke boot af te dobberen. Mensen zitten met een aantal dingen die ze minder lekker of goed aanvoelen en al of niet met een paar pintjes, raken ze dan nogal close, als de tongen dan toch los komen en het verhaal van de energiën mekaar raakt. Haar man was echter vergevingsgezind. Had hij niet haar nodig om te beseffen dat een man die echt sterk wil worden, zich dan niet gaat liggen beklagen in zo'n mogelijke driehoektoestanden ? Of had hij minder soft te reageren...of wat is eigenlijk de ware betekenis van trouw en vergeven...eenmaal je de ware redenen achterhaald hebt, waarom er dingen op je levensweg liggen, dan pas kan je over trouw en vergeven spreken...want dan bedrieg je voortaan je zelf.
hoe leden en lijden en verblijden we ons toch allen
Vroeger en nu, terwijl eigenlijk alles gesublimeerd is in een voortdurend nu. Ouders stoppen hun kinderen soms bij religieuzen weg, niet omdat ze te verwend zouden zijn of te veel aandacht zouden nodig hebben of uit tijdsgebrek, maar omdat ze niet willen worden geconfronteerd met hetgene hun kinderen aandragen. Niet dat kostscholen niet nuttig zouden zijn voor een pak kinderen op weg naar zelfstandigheid, maar het ene ligt dat al beter dan de andere. Zeker een kind waarvan dat zich als ouderlijke mix niet echt goed voelt daarmee, zal minder spanningen ondervinden buiten het gezinsleven misschien. Ook in een kostschool gaat het spel van aantrekking en afstoting van gelijkaardige of tegengestelde levenslopen gewoon door, vaak zo bij mekaar passend als in een gezin. Hetzelfde geldt misschien in veel mindere mate voor de nieuw samengestelde gezinnen...intuitief voelen veel moeders aan dat ze het beste bij hun kinderen blijven, alhoewel dit niet altijd opportuun is. Het leven zelf wijst dit wel uit, en laat onze het, de 'voorzienigheid' noemen, geeft plezante en pijnlijke duwtjes aan de biljartballen die we soms zijn.
Het huidige jachtige samenleven met altijd meer aanwezig, de drang om te genieten en om de minste geringste redenen naar andere partners over te gaan, leidt soms tot overhaaste beslissingen. Bijvoorbeeld. “Waw, I'm expecting your baby, maar ik zie het niet zitten om samen met je te wonen.” In de ogen van sommige ouderen met gouden jubileums achter de rug, zouden de helft van de jongeren de dag van vandaag best niet aan kinderen mogen beginnen...terwijl iedereen dat hier moet rondlopen hier ook rondloopt. Anderen denken dan weer dat hun cyclus, in de rechte lijn althans best stopt. In veel gevallen is dit een miskenning van het genie van het leven.
Soms beginnen er in de levens van zonen en dochters ontwikkelingen die de vorige generatie niet kunnen afronden heeft. Sommige mannen en vrouwen menen te vlug omwille van een geschil of misplaatste jaloezie, dat ze zich door vreemdgaan zo vlug mogelijk moeten revancheren. Ze hebben het totaalplaatje niet door. De genen van de mannelijke (vrouwelijke) grootouders zitten er zeker voor iets tussen, net als het wantrouwen bijvoorbeeld dat via kindermisbruik bijvoorbeeld men de rest van zijn leven in bijvoorbeeld mannen heeft. Het werkt allemaal op mekaar in waarschijnlijk. Met iemand die geen goede relatie met z'n ouders of één van de ouders had, of slechte ervaringen met volwassenen in z'n jeugd, of andere nare ervaringen...kan een mens het nog zo goed mee voorhebben en z'n best doen...vaak heb je er niet de dank voor terug die je verdient...al besef je soms niet dat iemand die met je breken wil, het hoe raar het ook klinkt...goed met je voorheeft. Vaak echter beseft men niet dat men op dezelfde verbonden levenswegen liep en de nieuwe weg in veel gevallen moeilijker, maar bijna nooit overbodige confrontaties inhoudt. Hoe langer de problemen tussen mensen aanslepen, hoe langer soms de nasleep voor diegenen die naar hen uitkijken voor een antwoord op hun eigen levensvragen. Diegenen die je het naast aan je hart liggen zijn vaak in hun kern voor een deel anders dan je zelf...of het nu om kinderen of andere familie of geliefden gaat. Soms staat men dichter bij mensen daarbuiten. Van de moment waarop problemen komen vast te zitten en een nieuwe passionele liefde zich aandient, is er altijd een grote kans dat de dingen wel verbeteren, maar evenzeer de mogelijkheid dat de problemen zich eerder verschuiven, ja zelfs uitdeinen, dan dat ze zichzelf oplossen. Voordeel is dat wanneer je te breeddenkend bent, je wel je grenzen leert kennen.
Hoe beter je die dingen leert observeren, hoe meer raak je de grenzen tussen wie waren en wie zijn en wie worden.
brief aan een afwezige
Zo ontmoette hij in de wereld van het glazen vezelweb ,dat afscheidingen overbruggen en muren slopen moet, haar; in jaren niet gezien vanwege haar frigopolitiek die soms, al of niet best, de onafgewerkte ervaringen afsloot...al is dit quasi onmogelijk waarschijnlijk. Hij had haar naar aanleiding van een vaag intuïtief vermoeden opgespoord met de vraag of er niet over het nakomelingschap moest worden bijgemaild. Ze reageerde na enkele dagen optimistisch, met vooral een vraag naar de leuke berichten.
“Eerlijk gezegd, het doet goed je respons, begon al te denken dat ik nog een graad erger dan oorlogsmisdadiger was.
Leuke berichten, inderdaad, hoe ouder men wordt, des te meer positieve dingen je van de levensloop onthoudt.
De rest, na verwerking en bij de pijn van het zijn van mensen geweest te zijn, is te ‘deleten’ (sorry dikke Vandaele).
De dagelijkse update van het bestaande dat zijn groei zoekt, kan je hier en daar nog wel koppelen aan wederzijds begrip. Moet lukken.
Hoe meer kennis, wijsheid, inzicht en de rest van het onaantastbare, soms een beetje zoek geraakte optimisme, hoe duidelijker de zin wordt.
Ook iets dat met de ouderdom komt zeker. Alhoewel, ik ontwaar het ook hier en daar bij de nakomelingen.
Enorm veel meegemaakt met hen, in de schooltijd en daarna toen ik met de frigo vullen en zo stopte.
In tegenstelling tot de uiterst uiterst schaarse dingen die ik via de kinderen over jou bestaan verneem, vertellen andere kinderen soms te veel aan hun moeder, merk ik al eens in mijn omgeving. Vele mensen lijken in veel saga's van anderen betrokken te worden in deze modern times...om met andere mensen een deel dezelfde en andere wijsheden op te doen waarschijnlijk, als het met de oorspronkelijke personages niet meer kon. Zo leert een mens wel enorm veel bij, al blijft het zoeken naar steeds andere conclusies. Toch, heb je soms ook niet het gevoel dat je op een pad zit, waarvan je je op momenten afvraagd of het het jouwe wel is ? Meestal zijn dat wel vluchtige momenten, want als alles zich weer uitklaart, weet je ineens weer welke rol je in het samenspel van mensen speelt. En, je zal dat ook wel kennen, het eerste kleinkind aldaar bijvoorbeeld, peuters hebben nog niet de complexiteit van de volgende dimensies van zijn. Een mens trekt zich aan van alles op, zelfs in hoe iemand haar laatste jaren beleeft, hoe mooi, soms pijnlijk ook. Ach ouders, men heeft ze ons geleerd van te idealiseren, maar het zijn en blijven mensen met alle goede en minder goede kanten. Je moet gaan zoals je bent, niet ? Ook ik zie onze kroost al enkele jaren heel weinig daar ik elders alleen woon. Misschien weet je via de kinderen al een deel van hoe ik die opvoeding van ze vroeger alleen aanpakte, na je vertrek. Onderling communiceerden wij mannen ondereen weinig over je nieuwe leven ginderachter want telkens ze terugkwamen; in 't begin vroeg ik nog hoe het met je was, en of ze het goed hadden gehad om de zoveel weekends; veel wijzer werd ik niet van het stereoptype antwoord 'goed'.
Zal ik beginnen met de jongste ? Op hem ben ik fier omdat hij er altijd in slaagt van een job te vinden en al bergen ervaring heeft opgedaan. Omdat hij, als hij wil tenminste, toch op tijd zijn handen uit zijn mouw kan steken, met kuisen bijvoorbeeld. Gewoonlijk wachtte men tijdens hun schoolperioden bij te grote kuisachterstand, om een eufemisme te gebruiken, op mij om de zaak recht te trekken. Van zodra ze gingen werken was ik niet langer zo bereid van dit op mij te nemen. Mijn mededogen en toegeeflijkheid benaderden de ideale proporties meer en meer. Nu ze alleen wonen, staan ze zelf voor hun zaken in, weten ze dat het toch allemaal niet zo makkelijk is. Al bergen goeie raad heb ik gegeven, gewoonlijk over dingen die jeugdigen en ouderen dan jeugdigen doen. Ook daar in leer je bij, vooral als het overgestelde uit de bus komt.Ik moet wel zeggen, achteraf, krijg ik vaak gelijk. Meestal nadat er bijvoorbeeld met judo, jihu-ik weet niet wat, een blessure werd opgelopen. Ook onze jongste zou nu een gevechtssport willen gaan doen. Ons ma en ik raden het hem op de wekelijkse alternatieve gezinsbijeenkomst zondags af. Zijn argument : ‘je moet je toch leren verdedigen’, het mijne ‘jij hebt zoveel kracht in je dat dat wel eens mislopen kan, als je kwaad bent’. Opvoeden is altijd kunnen afwachten en dat geldt ook voor volwassenen onder mekaar, al zijn ze 86. Waar hij nu voorstaat ? Waar hij voor staat, weten we, er zit een heel goed mens in hem, zoals in alle drie trouwens. Hij is vroeg met ervaren wat een relatie is begonnen. 15, drie jaar lang en daarna na pauze weer drie jaar. Aan de tijdsgeest aangepast natuurlijk, aimer et coucher des le début. Mijn raad, ‘als je er zo vroeg mee begint, ga je ook vroeg door de pijn moeten misschien’. Ach, in bepaalde omstandigheden is altijd maar juist dit en dat mogelijk en eenieder heeft zijn eigen weg. Op tijd zeg ik al eens dat hij de lat voor een mogelijke partner te hoog legt en probeer hem uit zijn bij wijlen pessimisme te krijgen. Door te suggereren dat hij met al zijn familiale plannen voor later beter een blinkende keuken kan laten zien. Ik heb niet de energie meer om me over dergelijke dingen op te winden en iets in een ander zijn plaats te doen. Ik ga hem wel voorstellen om indien hij volgend jaar niet direct werk vindt één en ander bij hem op orde moet stellen. Zie, ik ben weer bezig, kan het precies niet laten. Er valt natuurlijk nog veel meer te vertellen, maar ik zal het hierbij voorlopig laten”.
“Hopelijk nemen ze me dit schrijven niet kwalijk, want het zijn soms echte macho’s, wat natuurlijk, als je vele mannen en vrouwen mag geloven daarom niet slechter is. Het is een makkelijkere houding en voorkomt verscheurdheid in sommige gevallen. Kwestie van verduidelijking van de macho-houding ‘…het is altijd wit ofwel zwart’, weet je wel en bij relatieproblemen moet er altijd iemand ‘de schuldige’ zijn. Nu al een heel stuk van mijn leven probeer ik ook de keerzijde van die houding een plaats te geven. Ik had mijzelf een heleboel verwikkelingen kunnen besparen door ook in alles of niets te redeneren. Misschien had ik hen dan een beter voorbeeld gesteld in de jaren dat je er niet meer was…huisje,ander vrouwtje,mannetje,tuintje…en vooral strikt te volgen regels. Wat zal ik zeggen, je kan de verantwoordelijkheden van anderen niet dragen en in het leven doe je niet wat je wil eigenlijk, het is een samenspel, een gevolg van en steeds maar reageren op wijzigende omstandigheden ook. Nogmaals, je moet gaan zoals je bent en ik hou meer van mijn wilde bos, alhoewel ik ook van een verzorgde tuin kan genieten.
Ik haal dit tussen het relaas over onze nazaten door aan omdat daar denk ik het enige probleem zit tussen jou en de kids .Ergens ben je ook een stuk macho, ook vrouwen kunnen dat hebben…eens knopen doorgesneden, wijk je niet meer van je lijn af. Met twee ouders die dat ook sterk hebben, kan dat soms niet anders waarschijnlijk, en ik herhaal, dit moet niet pejoratief begrepen worden.Probleem is wel, dat ‘het water bij de wijn doen’, de kerk in het midden houden moeilijker, zo niet onmogelijk wordt. In tegenstelling tot de mij die ik nu ben, reageren onze kids anders (wie weet een verbetering?), in de liefde bijvoorbeeld… . Ze stellen of stelden (weet ik soms veel) aanvankelijk duidelijk dat bij een breuk om welke reden dan ook het volledig AF was, no second try. Je weet met de jaren veranderen mensen en ze zullen dat allemaal zelf wel ondervinden. Je zou het ze soms niet nageven, maar ze zijn slimmer dan je denkt op dit vlak. De weg naar zelfkennis en zelfbehoud en wijsheid kent wonderlijke wegen. Ik begrijp ze alle drie beter dan ze zelf kunnen vermoeden.
Onzen tweede dan.
Zeer te bewonderen om zijn werklust (buitenshuis vooral dan), we kunnen het hem niet kwalijk nemen, om zijn vakkennis en sociale vaardigheden met mensen ook.De weinige ruimte die hij nodig heeft, onderhoudt hij goed. Een beminnelijke mens naar mij toe, hij verstaat de kunst om me geen kwetsende dingen te zeggen. Misschien is er in zijn leven een lichte verschuiving naar andere projecten bezig.Kan er niet over uitweiden, ik weet dat hij dat niet zou pikken vanwege zijn frigopolitiek in die dingen, waar zijn mamaatje ook voor kiest. Heb geleerd van dat te respecteren denk ik toch, geen letter over jou, weet ik van hem. In zijn woelige adolescententijd hadden we soms diepere gesprekken over die dingen waar ook moeders in zijn geïnteresseerd, was ook wel nodig Ondertussen, ook deze man heeft wat gepresteerd qua gunstige evolutie, Chapeau. Goed dat het allemaal geen schrijvers worden.Je hoeft dat niet altijd te veel uit te leggen als je goed met mekaar overeen leren komen hebt. Zal je zoals gevraagd op de hoogte houden van de positieve nieuwtjes, en niet teveel zeuren over de onderliggende drijfveren van het zijn en het handelen.
And last, but not least, the eldest. Naar zijn eigen mening de schoonste, de sterkste, enz… , je kent hem wel en we houden beiden ook van zijn manier van zijn. Waar is de tijd dat ik van ellende voor de humaniora-examenperiodes zijn puinhoopkamer opruimde om een ander sfeer te scheppen ! na die vakantiejob die ik hem deed doen, wist hij eindelijk dat hij moest verder studeren ! Nadat hij de keuze maakte om op kot te gaan wonen en hogere studies te doen (geen TV)meer, ontdekte hij pas de capaciteit die in hem zat. Hopelijk is het huis verlaten ook jou goed bekomen (grapje). Hij koos om mij een plezier te doen in alle eerlijkheid voor het minst dure studentenkot, waar hij heel gelukkig is geweest denk ik. Hij combineerde die studie dan nog met de jeugbeweging leiden en de zijn vriendin, diegene die zijn levensmaat wel lijkt te zijn. Het moet gezegd, deze man overtreft mij standvastigheid in bepaalde dingen des levens. Rechtschapen als hij is, kan hij ook heel hard voor mensen overkomen, gelukkig voor hen geeft hij dat dan al eens een draai.Ben ook blij dat zijn broers veel van hem houden en dat ze goed overeenkomen, heel belangrijk. Heeft ook veel goedheid in hem, maar veel gereserveerder op dit vlak dan ik, en wellicht heeft ook hij hierin gelijk, zoals we dat alle vijf wel hebben op bepaalde vlakken.Ik weet dat hij om je geeft. Ik weet ook dat je bij hem, WIE JE OOK BENT ,(pa,ma,vriend,collega…) met bepaalde dingen niet moet afkomen, als je daar rekening mee houdt, kunnen we met zijn allen door de beugel voor hem. Je kan misschien zelf eens afkomen, want hij heeft een druk leven. Dit is maar een gedachte, ik heb geleerd dat dat niet altijd nodig blijkt, anderen korter bij mekaar willen brengen, het komt best uit hun eigen of hoeft eigenlijk niet. Maar ja, ‘loslaten’, je moet het maar kunnen niet ? Teveel loslaten zal ook wel niet de bedoeling zijn op alle momenten.”
"Denk niet dat je onbemind bent als kinderen niet reageren op dit of dat, ze kunnen er wat van. Eén keer per week stuur ik hen al eens iets dat hun interesseert of een vakantiefoto of zo, maar die mannen sturen zelden iets terug natuurlijk. Wij zijn gewoon de ouwe zagen geworden, laat ons zeggen. Ik vind dat we nochtans dat schitterend bezig geweest zijn en bezig zijn, wij vijf en de mensen rond ons, in onze verenigde opdracht, het doorleven van het leven dat we erfden en veel meer. Indien we tot der dood wél bij mekaar hadden moeten blijven, zal me dat nog wel een dag duidelijk worden zeker ? Dan zou ik dan toch nog gelijk hebben gehad, die keren dat ik je vroeg van niet te vertrekken, dat het op 'een ander' ook wel 'iets' zou zijn. Waar ik wel bijna zeker van ben, is dat die die vaak zeggen dit of dat absoluut niet te zullen doen, er korter en korter bij komen te staan. Maar dat is voor als je eventueel op dit schrijven terugpennen zou. 't Beste. Genegen groeten.
Wat bracht ons de scheiding ?
Van jou weet ik het dus niet. Wat mezelf betreft, aangezien ik toen op jou na nog maagd was en ik nu wist wat ik al wel een tijd onbewust via de uitwisseling van niet alleen het gesproken woord, maar ondermeer ook gedachtenenergiën vermoedde; leefde er voortaan iemand in me die zo snel mogelijk ook een andere partner wou hebben.
Na m'n LAT met de vrouw van 10 jaar jonger, die ik omwille van haar eventuele kinderwens haar vrijheid gunde, (de mijne had ik afgeklemd voor jou gemak, in de veronderstelling dat we altijd bij mekaar zouden blijven, dank je wel), kwam ik iemand tegen die getrouwd was...ik kon er een paar jaar een platonische verhouding mee hebben, we wisselden heel veel boeken uit en ik probeerde haar meer uit te leggen dan er in stond. Na een paar jaar werd de verbondenheid te groot en alhoewel we na de eerste fysieke toenadering (een vluchtige streling van een arm) nog een tijdje afstand hielden, verried de energie in een vluchtige lippenkus, dat er meer zat aan te komen. Toen dat nog niet volledig geconsumeerd werd en dan toch volledig, wilden we het voor ons eigen houden. Het bleek niet de eerste keer vreemd gaan voor haar en juist die eerste keer had dat een brekenswaardig gevolg voor de echtgenoot van haar. Toch bleven ze bij mekaar. Brave hardwerkende man, maar ook als ieder in meer of mindere mate een heel stuk genetische voorgeschiedenis af te werken. Het leven van de vorigen vertaalt zich voor een stuk door de tegengestelde, de eigen originele en de gelijklopende reacties van de nakomelingen. Maar om kort te gaan, ik zondigde tegen mijn eigen principe (neem nooit iemand die niet vrij is...hoe goed ze ook kan schrijven of wat dan ook). Je moet maar iets dikwijls genoeg herhalen, dat je iets niet zal doen.De redenen waarom zijn te privé voor anderen en alle wegen naar en van haast even ondoorgrondelijk als een gedetailleerde kaart van elk stukje op aarde kennen.
Mijn nieuwe 'ze' kon het niet verzwijgen, dat van mijn bestaan. Vreemd genoeg kende ik hem toevallig via een collega die een viertal collega's op een etentje had uitgenodigd. Mijn eerste indruk was dat dat nu eens een goed mens leek. Ongeloofelijk maar waar, ik aanvaardde een uitnodiging om onder ons drie eens te praten en dat verliep vrij gemoedelijk...maar ik herinner me nog dat ie zei dat ze het een tweede keer eens moeten kunnen proberen had of zo, vreemdgaan. Nadien ben ik met onze kinderen ook nog eens naar een barbeque van hen geweest. Om de situatie aan te kunnen als single in een driehoek, weet ik nog dat ik bijvoorbeeld er op lette van geen alcohol te drinken en niets negatiefs uit te sturen naar de officiële man...ik vroeg eigenlijk niet dat het gezin zou ophouden in de normale bezetting te bestaan. Ik vermoede wel dat haar eerste slipper tussen hen nog niet was verwerkt en dat ik een soort herrepetitie was voor de verschillen tussen hen. ZIj meer op het spirituele en artistieke gericht, hij eerder de harde bouwvakker die zijn zelfstandigenbestaan als tuinierder had moeten opgeven. Ik bewonderde in haar het feit dat ze 5 jaar loopbaanonderbreking had genomen om hun kinderen op te voeden en was verslingerd op haar poezie (en warmte). Ze hadden kinderen, die er voornamelijk waren gekomen door haar aandringen tegen zijn planning met voorlopig geen tijd in ...feit dat zich later in het getrouwde leven van hun oudste later. Zoals ook het feit dat die oudste na zijn scheiding in een driehoek terrechtkwam waarbij de echtgenoten ook niet feitelijk uit mekaar gingen, maar in hun eigen woning bleven wonen. De story van tafel en bed waarschijnlijk. Als je beiden gesteriliseerd bent is dat een andere zaak.
M'n nieuwe 'ze' dus. Een twee, drietal keer per week konden we samen na ons werk op kantoor dingen doen en keerde ze daarna na haar gezin weer...de nacht doorslapen bleef ze niet de eerste jaren. Seizoenen lang ontmoeten we mekaar in m'n vorige chalet in het woud. Het deed de relatie aan de andere kant wel opflakkeren (maar na een tijd gaat dat ook door, zo hebben jij en ik ook wel gemerkt), maar nog een tijd later vond ik dat ik zelf iemand bij me wou hebben om het leven terug op de klassieke manier te delen. Hoe kon ik toen vermoeden, dat al mijn pogingen sindsdien om met die manier van leven te beginnen,(op momenten dat ik de zwaarte soms van een vrouw in een situatie met meer dan één man nog moeilijk kon dragen),hoe kon ik vermoeden dus dat deze nood aan ongecomlexeerde situaties, mij de volgende 16 jaar (16 jaar van mij monogame jaren was ik bij jou) dat deze nood mij in contact zou brengen met een toonladder aan vrouwen waarbij elke nood aan vrouw en noot aan vrouw stond voor één specifiek achtergrondprobleem waar een vrouw in haar leven eigenlijk niet mee wil worden geconfronteerd.(Niet dat elke relatie sexueel werd.) Niet chronologisch, gaande van incest, tot een kind van iemand anders, over verstoting door de ouders, abortus, geldzucht en geldtekorten, geweld, drankprobleem van iemand en noem maar op. Zodoende leerde ik via jouw afhaken alle andere vrouwenproblemen dan de jouwe kennen, oh moeder van m'n kinderen...die misschien wel gelukkig kan blijven zolang er geen confrontatie over de dingen des levens met mij moet gebeuren. Want dat heb ik ook al wel geleerd. Vrouwen mogen mij omdat ze bij mij kunnen uithuilen en hetgeen waarmee ze zitten op tafel mogen gooien, een soort biechtstoel ben ik of een soort medium die alle problemen van generaties terug via tranen van verlossing voorziet.
Net daar moest ik altijd opletten dat ik niet weer in opeenvolgend moeilijkheidsgraden werd gezogen. Ik aanvaardde de situaties wel altijd een tijd, maar gelukkig of niet op andere momenten ook wel, was er bij perioden het getrek van de vrouw in mijn eigen driehoek om me terug voor haar te winnen, waardoor ik de tijd bleef hebben om me nog met andere dingen dan de loonslavernij bezig te houden. Het leverde allemaal veel inzichten en kunst op, wijsheid en op de duur een soort verlichtte staat die er eigenlijk op neer komt dat ik hetgeen ik in het begin al wist (als je een kind of kinderen hebt, blijf dan toch gewoon bij mekaar want bij een ander of andere is het ook wel wat soms en op de duur te veel al eens)dat dat ook op 't eind van de reis als paal boven water stak (meestal). Toch hou ik nog altijd van de vrouw met wie ik een spirituele reis begon, alhoewel ze het complete plaatje niet meer ziet...in plaats van op moeilijke momenten in platte, ordinaire bewoordingen te vallen, probeer ik dingen te ontleden en begrijpen...mensen met een bepaald bewustzijnsniveau hebben dat nodig om niet in apathie te vervallen.
Heeft het zin van van je partner te eisen dat hij naar een soort sterkte in zijn eigen moet zoeken als er een andere man of vrouw in je leven is ? Ergens wel, want in mijn geval leerde ik van niet meer emotioneel onderuit te worden gehaald omdat mijn partner, jij dus (en de moeder van mijn kinderen nog wel) iemand anders had. Ergens wou ik aantonen dat ik wel anders kon reageren dan toen met jouw en mij het geval is geweest. Het is geen verworvenheid die je voorgoed verwerft, als de paden van mensen moeten blijven gelijklopen gaan de vreemdste energiën de kop opsteken om je nog een heel ander eind van de beklimming van bepaalde bergen in het leven bij te brengen.
Ik bewees dit dus aan te kunnen gedurende jaren...voor mijn eigen...voor mijn nieuwe partner in de driehoek misschien de evidentie zelve, voor té fundamentalistische feministen zeker, maar niet voor een man, neem dat maar van mij aan. Trouwens er zijn meer andere soorten dan de hetero die ik ben, je zou raar opkijken hoeveel mannen zich fysiek tot mannen aangetrokken voelen en met vrouwen lijkt dat ook al het geval.
Toen brak er een periode aan waarbij ik alles kon relativeren, eenmaal veel ervaringen allerhande opgedaan. Achter al die emotionele gebeurtenissen en verschillende soorten menselijke geaardheden, verzuchtingen, ging levenslijnen samen die mekaar niet geheel toevallig kruisten. Het leek of er een soort vooraf vastgelegd noodlot mee gemoeid was. Eigenlijk al die personages eens bijeenbrengen, zou nogal de moeite zijn, als ze in de telepatische wereld al niet één zijn...en wat voor een bijna niet na te speuren invloed heeft dat dan wel niet in onze levens en die van anderen. Moet je niet over beginnen redeneren, want voor je het weet sla je tilt als je alle verantwoordelijkheden alleen bij je eigen legt. Eenieder is verantwoordelijk voor het sturen van zijn of haar leven, maar af en toe trekken de passagiers toch wel erg hard aan het stuur van de bestuurder(ster).
Ik zou kunnen zeggen 'we of jij of ik' hadden niet moeten dit of dat', maar als je tal van kortverhaaltjes in mijn werk leest zal je wel snappen dat het ook met onze voorouderlijke erfenissen en met tal van andere omstandigheden in het praktische leven en het ontmoeten van mensen en omgaan met mensen en het waarom ervan te maken heeft. Laat me voorlopig afronden met te stellen dat er in elke mens (mij in hoge mate uitgezonderd, hetgeen de probleemproporties van sommigen op mijn weg, jouw inbegrepen, verklaard) wel een kwelgeest van overgeërfde of zelfopgebouwde kwelgeest aan negatievere emoties schuilt, bij de ene al wat meer dan bij de andere, zowel als een aantal engelachtige eigenschappen... . 'Boze geesten' bestaan alleen via het niet uitgezuiverde verleden dat nog in mensen aanwezig is...maar het goede is op termijn altijd overwinaar...maar de strijd er tussen leren begrijpen, vergt veel kennis, wijsheid en intuitie en leren observeren van je innerlijke wereld en een goed contact met wie het dichtst bij je ziel staat. Mensen die zo een innerlijk intensief contact hebben, lopen de kans dat contact door een niet monogaam of te gescheiden leven te verstoren.
Dit feit verklaard ook veel over de band tussen leven en dood, wat zich vertaalt in het feit dat eenieder die hier ter wereld komt eigenlijk logisch gezien al van in den beginne 'gepland' was, en jij die je geen gewenst kind voelde, heb ik je nu overtuigd ? Tegengestelde ladingen lijken mekaar aan te trekken en toch hebben ze ook een heleboel dingen gemeenschappelijk. Uit onze combinatie kwamen kinderen voort, die een heel andere kijk op de man-vrouw verhouding hebben...geen mensen met een begrip van overbegrip zoals ik, maar gewoon koele scheidsrechters die er van uitgaan van zodra er hun iets aanstaat (flirten met anderen bijvoorbeeld) dat het dan over en uit is. Veel makkelijker dan overbegrip aan de dag te willen leggen in driehoeken. Een verbetering van een bepaalde erfenis kan je dat op een bepaalde manier wel noemen. Aan de andere kant is er een stuk van hun vertrouwen weg, maar dat houdt hen alerter misschien.
Het leven is niet alleen keihard soms, maar ook heel mooi. Je ziet van alles heerlijks om je heen gebeuren, des te wijzer je wordt. Al lijkt het niet heerlijk en eerlijk soms ook. Ook bij mensen in jongere generaties gebeuren nog altijd dezelfde oude dingen op andere manieren, in een ruimer kader van met mekaar omgaan. Kinderen blijven geboren worden vanuit de evenwichten en onevenwichten van de voorgeschiedenis en ze vullen de plaatjes volmaakt aan. Het wezenlijke in zielen zoekt immer zijn weg, ook in de mensen zonder kinderen. Jongeren komen de vlam van hun leven tegen en laten ze door hun handen glippen en haken af en iemand anders wordt er vader of moeder mee. Allen voelen we wel eens of we precies niet als wezen bij ons lichaam of familie passen en toch is dat zo, zelfs bij iemand die zijn echte vader of moeder niet kent. Dat onze eigenwijze kinderen er van ons zijn kan je echt helemaal zien. Alles heeft altijd welbepaalde redenen en die laten zich voortdurend doorheen het leven raden. Probeer dit niet alleen logisch maar ook intuitief te begrijpen en leer ook vooral de details te begrijpen, geniet er van, probeer het niet altijd te delen of door te geven of er les in te geven zoals ik al te veel doe.
Toch heb ik zelfs de indruk dat het woord sex, ondanks de commercialiteit en het ruigere en de gelukkig ter voorkoming van verscheuring ,beperkte vrijheid er rond, voor velen meer een edeler woord aan het worden is. Er lijkt ook meer openheid rond te ontstaan. Toch beleven de meeste mensen niet de diepte van dit alles, van de ware achtergronden van hun zijn, zijn ze zich niet altijd (gelukkig niet altijd) bewust. Het zou te pijn doen en ook daarom hou jij zoveel afstand van een peiler van de ziel zoals ik. Mijn vorige en eerste brief na jaren, je hebt er niet op gereageerd. In het begin begreep ik zo iets niet, ik die jaren en jaren de kinderen alleen opvoedde enz... Ik begrijp het al beter, maar je wordt niet bedankt deze keer. Trouwens deze stuur ik je niet, want je reageerde niet en laten lezen of publiceren, bah nee, who cares en een ander zou het toch niet begrijpen. Te lang heb ik gedacht dat ik langs die weg een ander van onheil zou kunnen behoeden; wat twijfelachtig is, want eenieder moet zijn eigen weg tot inzichten komen...al zijn dat dan vaak kunstmatige inzichten die hem of haar moeten afschermen van wat er werkelijk gebeurde en waarom alles is zoals het is. Toch zegt iets in mij dat dit schrijven ooit zoals onze levens, velen ten nut kan zijn ook. Wait and see...misschien alleen door dit al schrijvend van je af te schrijven en overdenken, misschien verbetert de visie die je anderen met gesproken woorden doorgeeft er ook door.
Grootouders zijn we nog niet. Het waarom daarvan is weer eens een ander paar mouwen. Misschien bij een volgende reactie van jou, meer daar over.
We zijn geboren na een tijd waar er bijna niks mocht, meegeëvolueerd naar een tijd waarin bijna alles mag en kan op relatiegebied. Net als of alle onderdrukking van vroeger moest worden rechtgetrokken. Het leidde tot allerlei verlichting en spontaniteit, maar het bracht veel problemen mee en verschoof veel problemen bij onnodig geëxperimenteer. Maar als iets gebeurd zal het veelal wel nodig zijn zeker ?
Alleen liefdes, laat ons ze relaties noemen, waarbij materiëel en geldelijk gewin aan de basis liggen, zijn echt heel heel lachwekkend en staan heel ver af van het wezenlijke in de mens...behalve als de praktische vruchten daarvan in een volgende generatie voor onbaatzuchtiger dingen aangewend worden (door als tegenreaktie tegen bepaalde graden van hebzucht onbaatzuchtiger dan de vorige generatie te willen zijn. Ook dat kun je als kind of zelfs later als volwassene en oudere mens misschien aanvoelen in generatiekonflikten of andere.
Of als je als puber een partner begint te zoeken en er geen wil die te veel op je moeder of vader lijkt, zal dat in het ene stuk van die iemand wel en in het andere stuk helemaal niet het geval zijn. We zijn zo'n beetje een puzzel van over de generaties heen, zal ik maar zeggen. Soms krijgen we zelfs een deel van de eigenschappen en looks van ooms of tantes mee.
In alle geval wat mij betreft en de redenen voor mijn bestaan, andere dan verwekking van kinderen en het bouwen van ons huis en het zorgen voor bestaanszekerheid...mijn literair en vorserswerk dus...ik ben daar toch ook maar ondanks onze scheiding of misschien ook desdanks in geslaagd... en ik ken er geen die me dat op een dergelijke manier hebben voorgedaan...ik zal mijn eigen maar eens bestoefen, ik ben toch maar een krak in het inhoudelijke schrijven geworden. Het heeft me wel ook een stuk van mijn gezondheid gekost. Een vrouw die volledig achter mijn werk stond, ik heb wel heel veel steun gehad, ik ben er heel kort bij geweest...maar ook dat werd me door omstandigheden niet gegund. Rest me nog de werking van het wezenlijke doorheen de geest een beetje in kaart te brengen, na de ontleding van filosofie, politiek, emoties en mijn voetafdrukken in de kunst om dit alles nog meer duidelijk te maken. Als ik dat nog ga aankunnen ten minste. Goed dat ik een paar dingen mankeer of ik zaagde alle dagen hout en ik zou met de wijsheid die ik nu heb ook tevreden zijn.
Een al bij al tevreden man, hopelijk aan het eind van de zomer van zijn leven gekomen, zodat hem nog herfst en winter resten om met een gewoon eenvoudig, ongecomplexeerd iemand van het leven te nemen en geven of de draad van mijn tweede 16 jarige relatie terug (min enkele perioden dat het af was) terug op te nemen dus...jij en ik hadden eigenlijk alleen de laatste drie maanden ruzie en iets in mij zei me dat ik je moest vergeven en terug proberen winnen, wat ik trouwens drie maand probeerde. Of,indien mijn huidige relatie stopt... zet het lot mij weer voor andere, bijna onmogelijke uitdagingen ? Ik ga er voor bedanken denk ik. Een gescheiden fietsmaker heeft mij eens gezegd dat een vrouw die niet tussen twee mannen kan kiezen of zich niet aan één bindt, dreigt minder evenwichtig te worden...of ik weet niet wat te krijgen...daar ben ik nu al wel een paar keer getuige van geweest...weet je nog je geknelde spier, toen ik nog van niks wist ?
Het lijkt er sterk op dat, indien men er niet in slaagt van ietwat een eerlijk mens en onbaatzuchtig mens te zijn en vooral, indien men zich op gevaarlijke paden beweegt; dat men in situaties terrecht komt waarbij het ene personage de schuld van de eigen wegen op de andere probeert te laden...als de ezel eenmaal gezadeld en gepakt is, is deze dan weer klaar om het gewicht naar anderen die hij op zijn berg ontmoet te sleuren...op de duur herkend die ezel dan dat de anderen die hij of zij op zijn pad tegenkomt, eigenlijk ook bepakte ezels zijn die wel zouden willen ontsnappen, maar niet meer kunnen vaak. Zijn is niet alleen aan transport van dingen van de anderen doen.
Vannacht schreef ik tussen de jacht op twee muggen in door : 'velen moeten volledig door het verdriet van ook anderen heen om weer eens verliefd te kunnen worden'. En : 'normaal valt een goede, eerlijke inborst op een aardig, lief net meisje (en omgekeerd) en dat zou het begin van een gelukkig leven moeten zijn...voor sommigen lopen de dingen nu eenmaal wegens voorgeschiedenissen en het afwentelen van die geschiedenis op anderen nu eenmaal niet zo...het kan goed zijn dat de helderste wezens en de krachtigste schouders het meest te dragen hebben via een systeem waar we zelden een duidelijke kijk op hebben, voortgedreven door onze emoties en ons steeds maar willen en willen...(zelf invullen). Wat kan je meer doen dan een vriend of vriendin raad geven, zonder je er mee te verbinden als je je niet vrij voelt. Een houding van onverschillig evenwicht, maar toch betrokkenheid, zorgt dan voor de nodige afstand.
Vriendenraad
We doen niet altijd zoals we denken dat het moet, want je leidt vaak niet alleen...al heeft een dansende vrouw graag een leidende man. Vorige volle maan was je heel euforisch toen iemand je schreef dat hij zich vergist had in weggaan.
Weer breekt een nieuwe periode aan en we zijn nog niet op den hoek, moet je maar denken.
Ik had het je willen schrijven dat de reunie in die richting ging gaan, maar dacht dat het meer met mijn eigen reilen en zeilen te maken had dan met jou.
Namelijk, niet lang na de revisionistische uitspraak van die man, overviel me dat diegene waar ik ok veel ups en downs mee doorleefde weer in een periode kwam dat ik niks meer goed kon doen en onder de druk dan maar weer gewoon kameraadschappelijk deed, al trok zich dat proces al wel al maanden door. Ik dacht dat ik kon leren leven zonder veel passie der lichamen, wat waarschijnlijk weer een wortel voor de ezel is naar de toekomst toe. Nochthans heb ik weer veel geleerd. Sommigen hebben de pharmaceutica nodig om zich aan de gevolgen van hun voorouderlijke en eigen voorgeschiedenis te onttrekken (ik gebruik niet graag het woord 'karma' (tijdens ook hun leven en dat van die andere voorgeschiedenissen opgebouwd). Het lijkt er wel op dat veel mensen omgeven zijn door al of niet door hun mimiek zichtbare of onrustige zielen. Ik probeer er afstand van te houden maar val er soms wel weer, zoals je zegt middenin.
Ik schrijf nog wel , korte zinnen of stukjes, maar meer om het te kunnen opslaan en er misschien achteraf mee te doen. Mijn bloggen beschouw ik grotendeels als een afgewerkt kunstwerk. Het vervolg zal zich wel weer vertalen op de één of andere manier.
Mocht het een troost wezen...je sterkere vibraties gaan je er wel doorheen sleuren...we hebben geen keuze, het is dat of de de waanzin en de apotheek.
Waarschijnlijk is dit schrijven gelukt. Krijg er lichamelijk ook een beter gevoel bij. Een mens moet geven om te overleven, maar aan waar en wanneer enzoverder...dat zal het universum wel schiften zeker...wij, gevoelige zielen moeten alleen zien dat we niet geschift worden. Zien dat we niet teveel uitweiden over dingen die niet-ingewijden in de kern van het leven niet verstaan, of we komen nog geïsoleerder te staan. En jij denkt nu 'weer iemand die mijne kop zo probeert zot te maken'. Ergens, spijtig genoeg, op sommige gebied beleef ik het leven momenteel zonder gebruik te maken van mijn talenten op dat gebied. Het zal de onderhuidse vrees zijn om mensen waarvan je denkt dat je hen zou kunnen gelukkig maken na een periode je horen te verwijten dat je eigenlijk de oorzaak van hun ongelukkig zijn bent... .
Ik schrijf het nog maar eens :helderziendheid is eigenlijk niet paranormaal
helderziendheid bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men er mee bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan dooralgemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coordinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles____'de toekomst voorspellen kan je beter door je leven in handen te nemen', las ik eens ergens
Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz
Alle ervaringen, gedachten, gevoelens, fantasiën, intuitie enz....die niet uitgesproken worden, raken mekaar op telepatische manier en zorgen voor wrijvingen...OF JUIST NIET Indien mensen, familie,vrienden...je bijvooreeld eigenlijk iets verwijten of je verwensen of wat dan ook, zal die energie ook aanwezig zijn, tussen en in mensen. Mensen die verliefd worden op mekaar, met of zonder periode van langdurige platonica, mensen die vrijelijk alles met mekaar kunnen bespreken gaan een geweldig intensieve band met mekaar aan, die in vele gevallen te niet dreigt te gaan wanneer er een lichamelijk intiem vervolg van komt, dit ten gevolge van afkeuring en jaloezie van anderen, maar ook door het niet kiezen voor mekaar en te veel zware bindingen met anderen...die een gevolg zijn, gedeeltelijk van het GENETISCHE karma van de voorouders en het eigen opgestapelde en wijd vertakte karma.
Mensen die nog nooit alleen geleefd hebben, zullen ervaren dat er wel degelijk een verschil is met vorige toestanden, maar zodra ze daardoor (of, én de medicatie?)weer enigszins in hun sterkte komen en met een propere lei weer aan het leven willen beginnen, zullen ze in vele gevallen merken, dat de vrijheid die ze hebben, sterk gebonden is aan wat op allerlei manieren vooraf ging aan zo een gunstige periode .
In een driehoeksrelatie kan het oorspronkelijke koppel bijvoorbeeld een tijd samen blijven leven, met vooral op gebied van dialogeren of het lichamelijke, een tijdelijke opflakkering, waaarheden die kwetsen, dingen die worden opgehelderd, al of niet leren loslaten...in zoverre dat al zou moeten. Groeit de liefde en het samenzijn met de minaar of minares en overschauwt deze soms de oorspronkelijke band in energetische sterkte op tal van manieren, dan komt er bij de meeste koppels een geleidelijke scheiding van tafel of bed of welke vorm van scheiding dan ook. Ook door de invloed van een nieuw personage (een eventueel nieuwe partner van de oorspronkelijke partner van de driehoek, die zonder minaar of minares was), leren mensen mekaar in hoeverre ze jaloers of angstig zijn en wat ze aankunnen, al beseffen ze vaak niet dat ze in dusdanig proces zitten.
Indien men dit alles in bepaalde periodes psychisch heeft overleefd en fysisch heeft aangekund, zal blijken of minaar en minaares, eens er ruimte is om hun relatie vollediger te beleven, dat zonder veel kleerscheuren zullen kunnen doen. Misschien proberen ze eerst een living apart together-situatie, met of zonder kroost in de buurt, of als dat niet lukt vallen ze op een open relatie terug die vaak dezelfde wegen op kan gaan als de moeilijke wegen die het oorspronkelijke koppel had, met inbegrip van de vaak pijnlijke ervaring dat minaar of én minaares weer de etappe van een nieuwe driehoek doormoeten.
Al reageert hun onmiddelijke omgeving op minaar en minares als nieuw gesetteld koppel (of in vorige etappes in de evolutie van de driehoek), neutraal of begrijpend of tolererend of afwijzend tot vijandig (is vaak alleen innerlijk en je merkt het nauwelijks, het wezenlijke resultaat kan, indien één of beide nieuwe partners niet tot rust komen, zijn dat men zijn eigenwaarde en eigenheid ondergraven heeft, ja zelfs het gemeenschappelijke soms, van levenslopen, moeilijker aanvoelen kan. Al zijn die 'toevallen' nog zo wonderlijk, verdere evoluties lijken aan dat verleden van mensen gebonden. Of men besluit het allemaal eens van bijna nul proberen over te doen, (met of zonder nieuw personage) of men verdraagt mekaars heldere inzichten van het eigen perspektief of dat van anderen niet meer... . Dan lijkt alles wel een nederlaag tegenover jezelf, mekaar en de buitenwereld, die maar al te graag heeft dat men een mea culpa slaagt, terwijl ook in minder woelige levens dezelfde problemen in meer of mindere mate spelen. Dan lijkt het als of men een overmatige dosis verantwoordelijkheid draagt tegenover de beslissingen van anderen, terwijl alles niet anders kan zijn dan een samenspel van factoren en mensen en positieve en neatieve emoties in hun interactie, verleden en projekties in het nu. Dan lijkt het of één of beide van de nieuwe partners uitstotingsverschijnselen gaan vertonen in bepaalde periodes. Wat kan ontaarden in nieuwe vijandsbeelden of hechte vriendschap, al of niet als opstapje naar het vroegere of het meer rijpere.
De ene krijgt een eenvoudig dictee voorgeschoteld en maakt zeven fouten en de andere een heel ingewikkeld, en maakt ook zeven fouten. Het leven, een complex, zowel als simpel gegeven dat dan nog eens des te moeilijker wordt door alle mogelijke verschijningen van maladiën allerhande, allerlande, en alle elementen uit de cultuur en het sociale en politieke leven, die een verfijning van een echt filosofisch wereldbeeld met regelmaat blijven hinderen.
Drie kwartier is't hier oud, dat nieuwe jaar
24 uur duurt het, eer het overal geboren is
in 't uiterste oosten 13 uur eerder
in 't uiterste westen 24 uur later
en ik zit hier sober, gelukkig te wezen zonder kater
Van Kiritimati tot Hawai
scheen de zon vandaag
niet op 1 vrouw die wil zijn
waar ik nu ben
wil delen
dat bed
hoe ging dat liedje weer
verloren hart verloren...
als nooit tevoren
echt de laatste keer
Als een vrouw kiest voor de echt vrouwelijke kant in haar, kan je haar de hemel bieden.
Kiest ze, ten gevolge van veel, voor een extreem mannelijke, onaantrekkelijke kant in haar, dan kiest ze voor het omgekeerde, zeker met iemand die de hemel in haar hielp ontdekken.
Al lijkt het haar soms een triomf en geeft het haar een zelfzeker gevoel, het is niet de weg naar afrekenen met veel 'gewoel'.
Hoe de levenswegen ook samenliepen. De sterkte en liefde van een man wordt dan op korte of lange termijn een ergernis voor haar. Het vervolg van haar liefdesleven een herhaling van hemel en hel.
ik
voor al diegenen wier leven niet 'vol' genoeg is...bedenk...een fijne man en vrouw zijn voor en met mekaar, is al een heel heel hoog voldoening gevend iets
me
Weet je wat het mooiste moment van zaterdagavond was : toen je linkerarm mijn rechterarm in een arm- in- arm nam toen je dichterbij wou komen, omdat jij en xy mekaar iets wilden zeggen,(weet niet meer wat), maar het gebaar was geweldig mooi, zo van, dit is mijn 'xx'..., 'mijn o, ik vond het een heel fijn statement van je en vond het normaal, wilde niets liever...goed dat ik me niet volledig liet gaan en een reserve inbouwde na vorige uitstap ...dat maakt de diepte vandaag overbrugbaar na weer zo'n fijne uren met zo een dom einde na al die ontmoetingen met de warmte in je, niet de kilte en afwijzing en apathie,berekening in je... uren die op een sisser afliepen, net zoals toen de laatste keer terug uit vakantie; ik kon voortaan, na mijn niet gevraagde 'invrijheidsstelling' maar diegene leren missen die bij momenten in die recentste 3LAT-jaren soms zo van wegduwen hield, de complicaties opstapelend.
Vandaag weer, "weekje naar ? met xy misschien", voor mij geen probleem, altijd maar voorrang geven aan de gevoelens van anderen, story of my life, begrijpen, alleen het beste zien in anderen, niet de andere realiteiten en de praktische haalbaarheden enz...die waarschijnlijk nog altijd een gevolg zijn van bijvoorbeeld iemand in een vorige generatie, die absoluut een nieuw huis wou onder andere. In essentie hebben mensen die weinig met onze kern te maken hebben ons leven in een hele andere richting uitgestuurd dan wij in de kern in potentie bezaten. Indien dit niet klopt, is de patriarchale Sir8 en de voorzienigheid wijzer dan ik en kan ik mezelf in het vervolg intieme ontboezemingen over de codes van vocht besparen...dingen die ik niet van gisteren of onlangs weet en nooit neerschreef voor anderen (maar goed zo) en voor mezelf hield of voor een speciaal iemand als jij. Weer klopt ,voor mij althans ,mijn theorie van het onverschillig evenwicht...volgt iemand speciaal als ik die niet, dan wordt zijn ziel vertrappeld en vernederd met als argument dat het mijn bedoeling is anderen onzeker te maken.
Dat iedereen voor zich zelf maar zijn eigen deugdzaam leven uitstippelt, mijn uitleg, tips en inzichten en perspektieven, ...altijd achteraf krijg ik gelijk op de meest onwaarschijnlijke manieren, ben het ondertussen gewoon aan 't worden.
Jiny en Willeke, ze hadden het meisje in hen al zo lang zelf verdrongen en probeerden een hersteld evenwicht in de relatie uit...ik moest hen zo nodig zoveel jaar terug in de tijd gooien, hun schrijverskunsten tot leven wekken.
Dat iedereen maar alles doet wat ze nodig hebben voor hun evenwicht, ik ben een te mijden iemand...of zou ook kunnen zeggen 'niemand zal me missen'. Verdorie toch.
De zin van met iemand diepgaande gesprekken te kunnen hebben, waar is het allemaal voor nodig, vraag ik me af.
she :
wat wil je nu bereiken ?
dat ik antwoord waarschijnlijk
en wat wil je dat ik zeg ?
.................
O:.
Net nu ik mijn diploma in het me kunnen inleven in alle mogelijke problemen die vrouwen kunnen hebben, ging behalen en uit liefde en inzicht en uit geen enkel ander motief, bereid was me aan te passen
aan fysische problemen op latere leeftijd, komt men mij vertellen dat mijn liefde nou net niet groot genoeg is om al die opgesomde tekortkomingen goed te maken.
Ik kan er ook een paar van jezelf opsommen. Een overdosis aan aandacht nodig (met dank aan de kostschool vd nonnen en zo, jouw fout niet), maar vooral, in alles wil je de 'bovenhand' houden,(zal genetisch zijn) het moet en zal gaan zoals JIJ het in je hoofd hebt. Anderen moeten zich vooral aan jou aanpassen. Je merkt het, ik probeer je weer te sparen in mijn analyse... Maar toch, even niet nu, nu je me nog de kans geeft.
Bijvoorbeeld, ' B. die was eventueel nog iets voor jou geweest' zei je over laatst. Tuurlijk, door haar geduld kon jij de thuissituatie toen beter laten verder duren. Misschien een volgend ideetje voor de vriendin van je weet wel, die ook niet kiest ten kostte van je zoon. Je gaf me een boek over Engelen en je beseft niet eens meer dat je toen een Engel tegengekomen was. Nu wordt je geconfronteerd, (gekweld ?) door iemand met verdriet om het verlies van de moeder van zijn kind, wel, weet je wel hoe materialistisch de wereld in mekaar zit de dag van vandaag ? Indien je bijvoorbeeld al een paar jaar bij mij had gewoond, was mevrouw R nu misschien de lieve vrouw des huizes bij jullie. Heb dat lang gewenst, in het huis vd ex en jij, daar hadden jij en ik niets meer verloren, dat was je ex zijn idee. Ben iemand die je geen frank zou hebben gevraagd om in te wonen en alhoewel jij ook zo in mekaar zit, had ik in het omgekeerde geval, dat weet je uit ervaring zeker, alles in twee gedeeld indien de LAT naar samenwonen, waar dan ook, was geëvolueerd.
'Je kan je ook goed voelen zonder dat ik erbij ben...', natuurlijk, daar heb ik geen probleem mee, al denk je dat. Mijn probleem is verwant met dat van je eerste kind
...(alleen tot nog toe reageerden hij en ik er anders op, hij meer als je ex) en welk is daar de oplossing denk je ? Je blijft voor een overwegend stuk verstrikt in het verleden en je kiest er dan ook voor om je er in je geest aan te binden. Op post blijven, bovenal op post blijven en de touwtjes in handen houden, zelfs met volwassen kinderen. Ik heb jaren veelal teveel het geduld gehad om te wachten. Buiten de huwelijksschuit was je levensdraad voor een stuk de zoektocht naar iemand die niet was als je de ex. Met je derde dus,ondergetekende, begon een zoektocht naar het waarom van dit alles...een spirituele en lichamelijke reis, nooit eerder op aarde vertoont qua diepgang. Een nieuw soort testament, een voortijdig testament, want de wereld is er niet klaar voor...de wereld brandmerkt de 'gevallen vrouw', ik vond dit spijtig van de wereld, mijn engelmanschap belevend; ik zette me in met al mijn talenten om dat te weerleggen in woord en daad. Dat woord noem jij nu verraad. Iets waar niemand iets kan mee doen. Gedichten en gedachten en raadgevingen van het hoogste goed, iets om weg te steken.
Jaren mijn woorden gewikt en gewogen om je niet overstuur te maken en niets te veel of te weinig te zeggen, duizenden kilometer gereisd als geen ander duo en nu die voorwaarden van : eventueel dan als indien en vermits. Van pure eenzaamheid drie keer (twee keer vluchtig) ook lichamelijk troost en een oplossing bij iemand anders gaan zoeken. Ik zag je nooit als iemand die klassiek medisch erfelijk belast met het één of ander was, maar het leven van uit zijn moeilijkheden en pracht wilde beleven en verwoorden.
Moesten we nu nog 25 jaar jonger zijn, zou je misschien je volgende geliefde kunnen uitleggen dat je ex bijvb een tweede kind steeds wou uitstellen...ik heb die intieme dingen heel goed aangevoeld en je geloofd en in de ziel van je vorige relaties gekeken (je had niet liever, je moest het aan iemand kwijt) en ik heb altijd zeer goed aangevoeld hoe je in heel je levenscontext verzeild bent geraakt, net als jij voor een stuk andersom. Afgemeten aan de openheidsnormen van de dag van vandaag en aangezien literatuur literatuur is, moet je niet afkomen met het feit dat je me niet meer zo kunt liefhebben omdat ik je privacy geschonden zou hebben. Wees gerust, niemand zal na mijn dood zeggen dat ik je vertrouwelijkste dingen, die enkele, die écht heel privé zijn, doorverteld hebt. Daar ben ik fier op en dat hou ik zo. Als je me die niet verteld had, ik bof nog, had je me waarschijnlijk al veel eerder de halve of hele bons gegeven. Maar weet dit, had je in dezelfde put gezeten als voor het middenkind, ik had je er wél uitgetrokken en vooral niet bang geweest van een tweede. In het kader van het leven als eeuwig gegeven, kan dit nog wel eens van pas komen, deze soort wijsheden, voor ons of andere nieuwe mixen. Maar we zijn nu, in de herfst van ons leven hopelijk...en dezelfde uitdagingen stellen zich nu niet meer. Waar het nu op aankomt is innerlijke rust...en die heb ik in overvloed, maar blijkbaar valt ze niet meer te delen als je niet met twee in evenwicht kan blijven. Veelal als we samen zijn lukken we er in en is het mooi. Het is ook mooi voor jou als je je geborgen voelt mét of zonder familiehuisgenoot (niet ik) en ik gun het je ten zeerste, als je er maar gezond en wel door blijft, is alles ok voor mij. Voor mij betekent het echter eens te meer onnodige eenzaamheid soms en langer dan ik weet niet hoeveel tijd nog, kan ik dit niet langer dragen, vooral onder invloed van die dingen van de laatste tijd. Hoe je het ook draait of keert, ik lijk bij tijd en wijle meer op een gevaar, een bedreiging, dan op een vriend.
Excuseer me dat ik maar niet vlug genoeg wil begrijpen dat jij nu 'minder' voelt voor mij...dan ik voor jou...ik verwacht van jou niet de jaren geduld die ik met je had van uit de andere uitgangspositie die zich van tijd tot tijd tussen ons voordeed(de keren dat ik wilde stoppen en jij aan me trok).
Hopelijk, indien je eens weer een paar armen mist of meer enz... val je nu eens op een hele strenge klassieke man...dan zal je het verschil wel merken tussen mannen (streng patriarchaal, het enige wat ik niet echt was, maar ook kan zijn, maar men heeft liever mijn softe kant, handiger voor de eigen perspectieven) Wat het lichamelijke deel der liefde betreft, bonne chance, want ons lichamelijke liefdesleven had, wie weet onder een andere vorm, nog steeds dat van de Engelen daar in het woud
kunnen zijn, zonder al die overcomplicaties die een driehoeksexperiment of niet gewoon klassiek samenwonen meebrengen. Maar enorm te betreuren is vooral wat ik in een paar mails terug schreef over de zin van hele diepe gesprekken kunnen te hebben. Een mens zou er zo de pijp van aan Maarten geven, gewoon in de wetenschap dat alles zo simpel zou kunnen zijn als men maar lief is voor mekaar. Ik heb bepaalde lijnen in je mail voor mij eens goed uitvergroot, omdat ze toch maar door zouden dringen tot mij. Wat er nog over zeggen...wat zou ik er op tegen hebben dat je energie hebt en zo, hallo...dat was iets van in de tijd dat je van mij terug keerde naar je ex weet jenog en nu krijg ik dat over mij uitgekapt omdat ik ook al niet meer aan je eisen voldoet. Terwijl ik juist vaak beter dan je zelf beseft wat je nodig hebt om je goed te voelen. Maar ja, ik moet ook alles in wit en zwart en goed en kwaad en schuld en boete gaan bekijken, net als al die 'normale' mensen. Terwijl oorzaak en gevolg gewoon mijn leidraad was (weliswaar heel zwaar uitgewerkt soms, soms ook niet)...maar voor al : de liefde voor een bepaalde vrouw, voor wie ik veel over heb gehad, zou gehad hebben...en het was me beter gelukt indien niet dit en dat en dees waar ik toch geen vat op heb en krijg.
Weet je, liefste (sorry), ik zal het maar weer moeten aanvaarden wat me door mijn halsstarrig geloof aan onze gezamenlijke levensopdracht overkomt, hoe oerspijtig ook de consequenties voor één of beiden ook eventueel gaan zijn.
Maar, daar zal je ondermeer mijn tekst 'er was dus toch leven na de dood' en anderen moeten voor begrijpen...en dat doet er maar één, ik...en dat is tevens mijn geluk en ergens mijn ongeluk. Ik heb je alleen maar willen behoeden voor alle mogelijke vormen van sterven, omdat je ergens iets onnoemelijk waardevols in je draagt. Berg en Poel, nooit was er een meer zinvoller epos...en de berg, hij zal er nog vaak tevergeefs om treuren en geïnspireerd worden hopelijk, tot ook de aarde een dor maanlandschap zal zijn van uitgestorven bergen en geen poelen meer...maar mijn ziel alleszins moet overleven om anderen nu en later van nut te zijn, en ook om te getuigen van alle soorten leven dat mogelijk wordt door houden van en kiezen en WILlen, Willeke. Ik hoop dat ik dit leven een dag in innerlijke rust kan verlaten, innerlijke rust die ik ondanks alles een heel groot stuk van mijn leven kon ervaren en delen, ook dank zij jou. Ik ben geen enkele uitdaging uit de weg gegaan en zelden de gemakkelijkste oplossing gekozen. Ik wens ook niet te eindigen als een gedoogde ambetanterik en de oorzaak van iemands ongeluk, zoals mensen goedkoop zeggen over mensen die tussen getrouwde mensen komen. Alleen jij weet beter, maar zelfs daar kan je niet meer aan. Misschien is dat na heel het parcours wel gezonder voor je...dat is mijn enige troost, niet het vooruitzicht van 'vrij' te mogen zijn. Wat rest me : de vrijheid van denken, schrijven, voelen tegenover het steeds weer opnieuw ondergedompeld worden in het vagevuur van de mensen die ik in dit leven mag liefhebben. Of moet liefhebben ( vanwege de wegen der Voorzienigheid zal ik maar zeggen). 'Neig bedankt Heilige Geest, kiest in 't vervolg maar iemand anders, ik wil niet meer worden ingezet voor zo een moeilijke gevallen' is het dat dat Men mij probeert te leren" ?
Godmiljaardegodvernondevlammes, als je nu nog niks méér meer voelt, zal je het nooit WILLEN verstaan...of is dit alles iets van een puur mens met een hele hoge graad van een hogere bewustzijnsdimmensie, waar een ander toch geen boodschap aan heeft . Dat iedereen me nu maar met rust laat, ik heb het wel gehad met al die idiote toestanden op deze bol.
Geen kus, wie door mij gekust wordt, verstard op termijn. Had ik hier en daar dan toch niet strakker in de aanpak van mensen moeten zijn ? Ik weet één ding zeker, achter alle logica hier, ziten andere, onverbiddelijker waarheden, men moet alleen eerst doorheen alles en iedereen leren kijken. Ook daar had ik eens toch één bondgenoot. in het minst in het aanleren van niet zo maar spontaan te veel liefde te voelen.
Hogere Bewustzijns Dimmensie
ps. nog een troost : je woont nu toch terug voor een stuk met je ex, (de helft allé, heel mooi met een stuk van je zelf gekruid) wordt of blijf gelukkig en loop nooit meer achter een filosoof aan), "je zou jullie beiden verbranden" (gedenk je woorden, had ik er naar moeten luisteren , na je tekst over de biljarter ???? Die vraag zul je voor je eigen moeten beantwoorden. Ik wou wel met tegenzin afstand houden,intuïtief kon ik afstand verantwoorden, in mijn hart moeilijker na 2 jaar platonika du jamais vu dans le monde, maar de levensvragen en knopen doken op, vooral vanaf die zomerse kermisavond op de trap, toen je je ex van mjn bestaan inlichte... . Hopelijk val ik inderdaad snel in slaap (2u34) en ben ik niet een paar uur bezig met schrijven in mijn kop over of ik nu in feite al of niet een positieve bijdrage in het leven van je ex
en jij ben geweest op een aantal vlakken. En eindigen, met een grapje : ik wil niemand met mijn eigen meer opschepen, maar als je schaduwkanten opduiken wil je je eigen inderdaad ook niemand tot gezeldschap zijn.
11/01/2011 mooie einddatum zeker, 't is in de chacoche voor die vreselijk jou in jou
Een vogeltje, wil naar binnen en maakt me wakker...het wil toch weer niet op mijn valies gaan zitten zeker ?
of me onrechtstreeks aanzetten toch nog deze lijnen te schrijven voor je de rest leest...of me weer te zeggen 'waarom ben je niet op reis',
Een dag kan totaal, ontsporen, ...
er hoeft maar iemand toevallig binnen te komen...dat was misschien 'de trigger', en een 'trigger' hoeft niet altijd letterlijk van buiten binnen te komen, het kan ook iets zijn dat ik zeg en doe, maar er is meer aan de hand;
want kort daarna veranderde je compleet van manier van doen en zijn. Je weet dat in ogenschijnlijk de sympathiekste mens soms enorm veel negatiefs kan schuilgaan, en dat komt niet alleen van
wat er tussen geboorte en dood gebeurt, er is meer aan de hand. Je zal zeggen, daar gaat ie weer met zijn nagepluis...maar zou het niet de moeite lonen
dat te proberen snappen, niet om te verkondigen, maar omdat je er in ruil een betere GEZONDHEID kan door krijgen en het positiever is voor diegenen die na ons komen, voor we zelf 'rondspoken' !!!!!!
Heb nog wel enkele uren in bed doorgedacht, niet zozeer over onze recente schrijven( kwam vanzelf één na één vooral over de tekst van leven na de dood) .
We moeten zien dat we ons blijven goed voelen, want hetgeen ik in het 'houten ruimteschip'-gedicht schreef en niet op de bq-poeziehappening durfde voorlezen BESTAAT.
Boze geesten bestaan. (niet op de klassieke manier, maar via wat ik nog wel eens zal uitleggen) Ik beschrijf daar de SJW-woudplek als
'...daar waar de zwakkere doden je niet kunnen raken'...
Het heeft ook met telepathie te maken en misschien is die hele heisa van gisteren wel nodig om me het één en ander duidelijk te maken daarrond, maar ik kan er niet over schrijven,
want ik ben veel te moe nu. Wij hebben gewoon hele goede antennes, maar bij jou is dat nog al eens meer in je nadeel. Maar het moet zo zijn, om te snappen dat er meer is tussen leven en dood.
Niet te zeer aan de vorige mail tillen, want die is gewoon een voertuig naar deze ...dat weten we allemaal al, het is maar op een rijtje zetten om niet te vergeten.
Vogeltjes, ze komen je gewoon verwittigen dat er nog een mail moet geschreven worden die eerst gelezen moet worden, voor men zich in de andere uitput.
Grapje : ik ben gewoon een betere exorcist als de meeste mensen.
x
Waarom vogeltjes op onze ruiten tikken :
...en alles en velen om ons heen aangaven en aangeven wat we moesten weten...
...heel veel hangt samen en is in verbanden te begrijpen
...te onthouden is dat....
later meer, eerst rusten
o
ze kunnen op ruiten tikken
ze kunnen in een dubbel illusionair moment
zich tegen een ruit te pletter vliegen
Een nieuw hoofdstuk, liefst niet met de oude ingredienten
Weinig reactie van je. Je volhardt in je controlefreak standpunt. Je lijkt wel gekidnapt door je genetisch en levenskarma. Maar aan de andere kant, ben je goed op weg om heel deugdzaam te worden. Vanmorgen zond ik je een sms om te weten of ons tweewekelijks ontbijt doorgaat : "hoe wenselijk is het op een schaal tussen 1 tot 10 dat ik langskom ?". Was belangrijk voor mij vermits het uitdoofscenario of het alleen vriend zijn dat je hanteert. Je zal je overslapen hebben, als je tenminste geen kopbrekens voor het beantwoorden van die vraag nodig hebt gehad. Ook ik pakte gisteren een bad, zoals je in je antwoord-sms zelf zei, samen met de vraag om iets later te komen, maar geen cijfer vermelde. Mijn antwoord hierop was dat ik de laatste week maar drie uur per nacht sliep en wat wilde inhalen en in de namiddag nog een verplichting had. Zoals ik op de toetsen van mijn golvenaparaatje intikte is het inderdaad zo dat ik je ook daarom die vraag stelde. Wat ons gesprek vandaag kunnen worden had ? Vermits je niet op die laatste twee omvangrijke mails van mij hebt geantwoord, zouden we deze karmamaterie ontwijkt hebben. Ontwijkt is echter niet ontwaakt, dat wordt je hopelijk nog in de rest van je leven duidelijk.
We zouden het gehad hebben over mijn bezoek met mijn makker S aan het Meerdaalwoud en contreien en hoe we water haalden. Ik zou vermeden hebben om een paar onschuldige goeie herinneringen die ik daar aan jou had en af en toe met een knipoog met S deelde te vertellen, omdat je die heerlijke tijd van vroeger toch niet meer wil herbeleven. Ik zou geluisterd hebben naar je wedervaren en weer veel hebben geleerd en verbanden gelegd naar andere mensen toe. Vanmorgen echter, zou ik dit niet hebben aangekunnen. Eerst rusten, weet je wel. Een gewoon gesprek met je of één met een geweldige diepgang, komt er vandaag dus niet. Daarom eerst wat geschreven vervanging daartoe. Zal ik je mijn wedervaren vertellen van de laatste dagen...of enkele belangrijke dingen daaruit, want de details zijn zo omvangrijk en de energie waarmee deze ontmoetingen gevuld zijn, zo behorend tot het domein van de innercommunicatie, dat ze haast onverwoordbaar zijn. Ik vraag me trouwens ook af of je dit allemmaal nog wel wilt weten en of ik het nog met je wil delen of je versturen. Laat me beginnen met een droom misschien, ik zal het een droom noemen, want in de helderziendheid van het aanvaarden van wakker te liggen zijn de grenzen niet altijd duidelijk. In mijn droom kwam je naam en 'cassée', ik vroeg 'waardoor dan' en het antwoord was 'door 'alles te samen'. Ik droomde ook van je reis met de vriendin, die als funktie schijnt te hebben dat wanneer je naar een vakantiesalon trekt of van een reis terugkomt, dat je daarna zonder mij wil verder gaan of op een andere manier. De eerste keer kwam je in de problemen, ondermeer via die pillen en reisde ik je 2000km achterna (enekl richting) op jouw vraag, maar ook wel mijn verlangen.
Is het echt de bedoeling in dit leven van mij, dat wanneer een vrouw niet verder meer wil of in welke onvolledige combinatie dan ook, van ook 'nee' te zeggen en los te laten en iedereen de gevolgen van zijn leven en keuzes maar laten te ondergaan ?
Nu, 2011, zeven jaar later, zal het jou en mij misschien wel lukken, no hard feelings. Ik zal mijn gezondheid moeten in het oog houden en het lichamelijke is daar een belangrijke faktor in. Ziellijk en geestelijk heb ik het wel op een rijtje, het lichamelijke beweging en gezond eten, zal wel volgen. Het andere lichamelijke, daar moet ik nog mee wachten, denk aan het verhaal van de jongeman die na verlaten te zijn door iemand die van een reis terugkwam, holderdebolder een nieuwe dame tegen kwam met hetzelfde medisch probleem. Ik heb in mijn, gelukkig niet altijd 'volledige'omgang met enkele vrouwen, die het volledige spectrum van wat een vrouw wil overkomen, wel alles gehad waarschijnlijk, de volgende symbolische bevestiging van al mijn theoriën en ze aanvoelen en beleven in de praktijk, staat al klaar wie weet, ik vraag er niet om; men vraagt mij. Als ik er wijsheid kan mee op doen, ok, als ik er wijsheid kan mee verspreiden, nog beter. Wijsheid. Sofia. Mijn werkkader voor de rest van mijn leven is bijna af denk ik...van alle beroepen die ik tot nu uitoefende, inbegrepen schrijver, advocaat voor wereldverbeteraars, ergens een soort doctor en psycholoog enz...ben ik nu precies aanbeland bij een soort profeetschap. Oh ja, en ook schrijven houdt me gezond, hoe jij daar ook nog weinig voeling mee hebt (lees je zelf nog wel eens jouw dichteressenblog en de mijnen af en toe). Je zal toch iets aan je aversie tegenover een zinvol gebruik van een bepaald deel van het internet en je apathie tegenover veel moeten doen. Ik vraag je niet van om het even welke pillen te laten of te nemen, in een bepaald stadium zal je die wel nodig hebben om geen te diepe geestelijke gevoelens of wie weet, 'libido' meer te voelen. Maar dat je bang bent van gewoon integraal huidcontact zonder meer, is je afschermen voor veel...en ik leg me er bij neer, al moet ik de letterlijke interpretatie daarvan precies maar langzaam voor bekeken gaan houden. Ik blijf het heel gezond vinden, maar die dialogen hebben we al gehad, en ze monden soms uit in dat knopje van jou dat omschakeld en mij ineens als een soort vijand ziet, niet iemand die je confronteert met je eigen. Mijn eerste relatie, zestien jaar oud eindigde ook met een confrontatie die de andere partij niet meer aan wou knopen..ze is er misschien ook deugzamer en gezonder van geworden. De risico's van vreemd gaan zijn, zijn te groot als mensen dingen van mekaar moeten leren. Maar ja, soms is het zo dat mensen beter af zijn van de karmas van anderen (je weet het, niet in strikt in Boedhistische zin bedoeld). Ik blijf bij mijn stelling, ten opzichte van het eeuwigheidsvraagstuk dat we naar onze dood toe, zo bewust mogelijk moeten worden, niet alleen om zo lang mogelijk gezond te blijven, maar ook omdat we als integrerend deel van de nog klassieke levenden blijven funktioneren en hen dat dan ook nog goed uit kan komen om de vervolgen op alle verhalen verder te leven. Moeilijk om in te komen, maar het is zo...net zo waar als dat ziekte levenslopen soms, niet altijd, veel met mekaar te maken hebben. Wie weet ga ik niet iemand tegenkomen die dicht bij de dood heeft gestaan of gestaan heeft ?
Oh ja, ik droomde ook nog, dat toen je op reis was, dat je je dan heel mooi maakte en je goed voelde, energie uitstraalde, maar toch bepaalde mensen moest afweren.
"Ik had pastoor moeten worden", zei ik eergisteren tegen een dame die wat teveel gedronken had en naast haar man zat, idem dito in de wind". Ze bleken me te kennen, want iemand die ik ken werkte in hun bedrijf. Een vrouw die wat teveel op heeft, heeft ook zo een knop waarbij vanaf een bepaald moment geen zinnig gesprek meer mogelijk is en waarbij ze je in het bijzijn van haar man te gretig in het oog heeft. Eerst wat kenningsmakingswoorden over de duurte van het leven, het moeilijk boven water kunnen blijven financiëel en zo verder. Daar ik dat allemaal zo beu ben, begin je dan over andere dingen. Doen ze hun werk wel graag, dat is toch het voornaamste. Daarna wat uitwisseling over de geboortedorpen en weer een directe vraag van mij aan haar : "dan was U eerste lief misschien van daar ?" Ik moest die vraag wel stellen, want ze wilden te veel over mij den de mijnen weten...en daar wil ik niet intrappen...zeker niet naar mensen toe die vinden dat je niet kan 'werken' als je van een vervangingsinkomen leeft. 'Vervangingsinkomen', goed idee, zo kan ik mij er van af maken en hoeft het verhaaltje over wat ik deed en te oud en te duur en niet snel genoeg niet meer. Uiteindelijk kwamen de redenen waarom ze de drank die avond en naar ik hoor ook andere avonden zo lief hadden, op de proppen. Hij heeft een nakomelinge in de twintig en zij een zoon...alleen hij en die zoon kunnen mekaar niet goed verdragen en daarom kwam hij niet bij hun. Wat moest ik daar op, met mijn verleden en altijd trouw aan de vrouw van mijn kinderen, die uiteindelijk ons verliet, daar op antwoorden ? Wel, dat 'men kan leren van mensen die ons ergeren, en zo lang we dat niet doen..komt hetzelfde probleem via andere mensen weer op ons bord. Ze moesten in eens naar huis, naar een echte pastoor luistert men niet zo...maar misschien werkt dit tafereeltje toch wel positief uit. En tot slot, dat de kennis die daar werkt, maar een beetje op zijn hoede is om voltijds daar te gaan werken. Maar ja, naar wat ik hoor is het die man zijn levenslot om te gaan werken tussen mensen die het moeilijk hebben met mekaar. The story of my life ook een beetje...het is misschien erfelijk. Mijn slotboodschap van vandaag ? Gezondmakend is met dingen zoals in mijn twaalf geboden beschreven, intensief bezig zij.
Over werken gesproken, ook nog twee leraars ontmoet aldaar, die avond toen ik dacht dat twee pinten me dan toch beter gingen doen slapen. Uit geleerd dat zelfs progressieve mensen het moeilijk hebben met mensen die vrijwillig of onvrijwillig uit het klassieke arbeidscircuit stappen...en er wel bij varen Goed dat mijn makker S in zijn levensloop andere keuze maakte. Je hoort nog van me wellicht.
o :
Remedie ter voorkoming verstoorde harten
Laat de kinderen hun onschuld
De huismoeders in evenwicht
De huisvaders met rust
De ouderen in hun vrede
De kringlopen uit het verleden
herhalend of doorbrekend
is dit niet voor eenieder een makkie.
Laat niet teveel zwaars op je nek
of wankelen doet die anders rustige innerlijke plek.
Veel ligt vast, weinig kan al eens worden doorbroken.
Tijdelijk of meer permanent...
altijd op weg naar het woord 'content'.
Maar soms zonder zichzelf nog te kennen.
O: Misschien zit je intuitie goed. Misschien ben je de voeling met een deel van je lichaam voor een stuk kwijt en bang van mijn lich-aam, en brengt dit twijfel over graden van liefde
Gewoonlijk ga ik ook voort op mijn intuitie :
'vrijen onder 't eigen dak is een gemak' Leuk dat je een lentedraai vindt.
Ik zal je in je innerlijke evenwicht op automatische piloot laten voor je hersenkronkels weer toeslaan door de mijne.
Anders eindig je nog als ouwe vrijster
Een moeilijke partner, de ideale uitdaging Atlas ?
Eigenlijk was hij veelal voor haar de ideale man, waarbij een vrouw gewoon gelukkig kon zijn, indien ze zelf maar innerlijk tevreden was. Maar hij kreeg altijd vrouwen op zijn pad die dat eigenlijk op beslissende momenten niet waren vanwege de genen, het bloed, de voorouderlijke voorgeschiedenissen, de ervaringen als kind, tiener en zo meer. Om tal van redenen ontdekten ze allemaal zelf wel toen ze van hem af waren, welke kansen het lot hun gegeven had en welke niet...en wanneer ze hem daardoor toch dienden los te laten. Hun verlatingsangst of wat dan ook wat een vrouw eigenlijk niet wil meemaken, zetten ze op hem over omdat hij nogal licht het leed van anderen op zich nam. Dingen moesten op hem worden gewroken op de duur, want men is dan op eens na alle goeie ervaringen, de bokszak. Moeilijk om uit die spiralen van het verleden te geraken en moeilijk te ontdekken hoe je eigenlijk zelf in mekaar zit. Alles begint met opgaven waarin in de meeste gevallen, alles al vervat zit…dat vooral zij die een gezin hebben dat maar niet vergeten. Al hebben mensen echt mensen nodig om te groeien, eens gezin, is het best om goed GEZINd te leren blijven...anderen betrekken bij de levensopgaven is alleen heilzaam als de taken in het leven die van anderen overstijgen, maar men moet er wel de goede en minder goede consekwenties en gevolgen bijnemen. Zij die door het door het verleden, de eigen gedachten, woorden en gedragingen gestuurde lot, na het scheiden der wegen niet op een oncomplexe manier weer in rustige plooien vallen…roepen niet de HEeLheid maar de hel naar zich toe…op aarde… en nadien …nadien ? Nadien is altijd weer hier, geïntegreerd in het heden…men moet alleen zien dat je in rustige wateren geraakt met de hulp van de sterke delen van zij die er niet meer zijn, ze zijn in feite je eigen of liever, ze zijn zo zichtbaar niet meer. Dat is wat ware religie is.
Al is het je lot om de wegen van mensen met zwaar emotionele uitdagingen te delen, en gebruikt de liefde je daarvoor…al krijg je het beste in hen boven, en help je hen voor een stuk hun voorouderlijke erfenissen te begrijpen zodat ze hun opdrachten en kansen beter zouden verstaan, al schrijven ze teksten van spirituele waarde, soms loopt het allemaal niet zo zoals men zou kunnen hebben gehoopt en verwacht…omdat een hoger plan het al allemaal anders heeft bedacht. Men noemt het dan voorzienigheid, maar mensen zijn mekaars voorzienigheid. Het eindigt met 'tot gauw' en wie weet ziet men mekaar nooit meer terug. Men is het dan aan mekaar verplicht om het innerlijk evenwicht te leren vinden, ook zonder mekaar...veelal vanwege de banden met het verleden, niet die van de eigen perspektieven. Men wenst mekaar sterkte en reist verder, want wrange nagevoelen werken nefast. Konec…de cirkel is rond en nu weer van voor af aan beginnen ?
Aanvallen van vreselijke huiDnood lost men op door meditatie en een paar uur intensief schrijven. Ook geen zin en energie soms om iets aan dat eerste te doen ?
Niet dat je nog over 'het' leven wil schrijven, ik kan er wel heel goed aan uit, al kan jij begrijpelijk niet meer volgen.
't Is precies of ik op tijd van iemand een serieuze steek krijgen moet, als het niet gaat om een uitspraak 'dat men eigenlijk geen ouder had mogen worden', dan komt het uit bijna onverwachte hoek, zonder de bedoeling te kwetsen weliswaar. Hoop op hele leuke dingen moet me op tijd worden ontnomen om bij de diepte van alles en iedereen te geraken, zo lijkt het me, ik hoop dat niet X toch mijn privé levensweg te wachten staat, op een andere manier weliswaar. Misschien is zijn of hun aanvoelen voor hem, hun wel het juiste en mijn vermoeden zoals veel onuitspreekbaar voorlopig. Zal het wel geleidelijk via mijn indrukken en schrijven begrijpen. Zal het je ook maar besparen. Root and truth, I came close, shall come closer, but it can close one in from time too time.
En ma, heeft geluk gehad...en verder heb ik alle dagen nog wel een paar grappen voor haar. Goed dat Y energie had om te kuisen, en ik alleen voor de afronding hoefde te zorgen en 't werd ook tijd dat mijn kamer eens onder handen werd gepakt.(als gevolg van zijn energie). Zo, ik geef je toch ook positieve gedachten mee. Dat L maar flink hersteld, iemand anders assertiever wordt en een derde misschien meer inlevend. Al zijn er voor alles redenen die voor sommigen van vijf minuten en voor anderen tot een half leven nodig hebben opdat men het zelf zou begrijpen.
Aan mijn inzichten of info heeft af en toe wel iemand iets, wat wel motiverend is, maar ik merk dat het leven, het persoonlijke dan, voor 95 % vd mensen heel in 't onbewuste moet verlopen. Zelfs er over schrijven heeft zijn grenzen, waar ik onlangs nog een theorie over heb gemaakt. Een schrijfmuze zoals jij of je 'rivale' van in 2006, heb ik echter niet. Alhoewel in het virtuele spacebookjargon gaat het er beknopter aan toe. Humor afgewisseld met inzichten. Soms met hele mooie resultaten zoals je al wel eens voor een stuk kan merken als je dat zou willen. Roots and truth (rijmt)...mensen moeten wat minder trutterig doen als ze echt meer dan over de oppervlakte met mekaar willen praten. Ik laat ze maar doen, innercommunicatie wordt meer een meer een kunst van en voor mezelf. Of telepathische verbanden, een leuk voorbeeld. Ik had een droom en ik sprak echt knappe literaire zinnen uit, luidop denk ik, alsof ik aan 't schrijven was. Ik werd wakker met het idee dat Boedha in de tijd ook wel wist dat die reïncarnatie genetisch was, maar te moeilijk om uit te leggen aan de mens, de mensen. Gewoonlijk schrijf ik zoiets op, maar ik was het vergeten doen. Tegen de avond toen ik van ons ma terugkwam, opende ik tegen mijn gewoonte de laptop nog eens en er zat een bericht in "les copains de Budha" willen je fbvriend worden...baf en al wat ik door de praktische dingen en vermoeidheid vergeten was, was ineens terug...en ook grappig, die copains hadden zomaar een fbook groep opgericht waar nog geen volk of geen posts op waren... .
Heb zaterdag sprookjesfilm gezien op tv 's avonds. Al ben ik van binnen ondermeer een prins of een ridder, ben duidelijk niet hier aanwezig voor het ideale scenario...en ze leefden lang en gelukkig en hadden enz... . Ook een meer realistische film over een paar gezien, dat een 15 jaar bij mekaar was en uiteenviel en dacht het via anderen op te lossen en op de duur, na een aantal buitenechtelijke belevingen, wisten ze, omdat ze echt zochten, dat de antwoorden bij hen als koppel zelf lagen; waarmee ik niks wil zeggen, stel je gerust; want de scenario's zijn niet voor iedereen hetzelfde. Soms is het voor iedereen beter dat een koppel uit mekaar gaat, vaak ook niet...en moet er geduld zijn om de knopen uit de verbindende kabels te halen. Of zoals ik vorige week met de nieuwe Belgacom modem ondervond, als je één aansluiting hebt (één leven...kunnen er maximum twee telefoonaansluitingen aangesloten worden en drie computers, een vierde computer moet de draadloze connectie gebruiken, of je moet één telefoon uittrekken. Met mensen is het niet anders. Aan ons hangt ook veel, zelfs zonder de rest van de wereld er bij te rekenen voor mij.
Ik wordt ook strenger in de zin van minder de kerk in het midden willen te houden en die en die en de massa of voorhoede maar zo min mogelijk ter verantwoording te roepen (voor de moment voornamelijker in politieke zin)...als je ziet dat men de Grieken gaat verplichten van heel hun land te verkopen en nog meer van die onzin in andere landen...en dat gezanik over tot 67 jaar werken...ofwel begint de revolutie hier in Vlaanderen, na een koude douche van een rechtse regering ofwel in Griekenland, het andere uiterste qua hoe de mensen bestaan en een beetje links bewust zijn. Wie weet ga ik er in oktober niks huren als mijn onuitgegeven werk rond spiritualiteit rond is.
PS.gij denkt nu, 'ne brave jong, maar vraagt er niks aan, want die kan uitweiden en uitweiden en uitvergroten enz... '
ps. zal het maar versturen, voor dit nog langer wordt en in feite houdt me wezenlijk maar iets bezig en dit keer moet je het je niet aantrekken dat jij dat zou zijn, al zal je me soms ook wel eens missen of laat ik het ' ten goede herkennen' noemen, ik moet mijn recentste steek van in 't weekend zien te hanteren, want hoeveel kan een mens overleven ?
alé, weer van 23u30 tot 0217 toch geen huidnood gehad –niet sarcastisch bedoeld) hopelijk slaap je al wel, morgen een andere dag, de eerste zomerdag,2011 herfstachtig of niet…always look on the bright of life ahaaha
heb nog een toffe dichterslink :
http://www.gva.be/antwerpen/westerlo/frans-van-smitske-vereeuwigd-in-boek.aspx
bedankt voor de mail, kon ik even wat op een rijtje zetten.
koekoek
x
PS. Ik dacht in twee zinnen te antwoorden...ik zal het wel eens leren...maar ja, 'je moet gaan zoals je gemaakt bent'...is een zin die ik van jou heb overgenomen...of is het woord 'gemaakt' niet iets anders ?
PS. als je op een dag nog weinig van mij hoort, betekent dat dat de camper me op een dag heeft geantwoord de dagen dat ik al eens over zijn motorkap wrijf én dat het me fysiek beter gaat en ik zielsachtig, maar vooral geestelijk besloten heb om aan zijn oproep gehoor te geven...wat er weer niet zal van komen waarschijnlijk...wegens verlof zus of zo of andere opdrachten die ik me stel. Het zou dus best wel eens oktober kunnen worden eerst. Vreemd dat ik precies van alles nog wil afwerken, net alsof ik niet lang meer te leven heb…dat zal toch niet waar zijn zeker. Ik wordt al wantrouwig als ik ons ma uitzonderlijk hoor zeggen : “bedankt om me al die tijd gezelschap te houden”. Horen zuchten zoals de fiat in de tijd heb ik hem nog niet, den camper. Straffe gast.
PS. In Hongarije aan de Donau staat een gerenoveerde hoeve voor 70 000 euro te koop (ik moest er aan denken toen ik over dat zuchten van de fiat schreef, niet dat ik nog iets wil kopen, een deel weg doen of iets anders mee doen is misschien korter bij)
Ps + de huidnood maakt me niet meer wanhopig, zelfs het weer niet.
ik
donderdag 23 juni 2011
Abonneren op:
Berichten (Atom)
