so there was life after dead after all

A few sentences are in Book Antiqua style and date from 9/1O/2010 or have been later introduced or reworked. Original text I wrote in 2003

particular energy

So there really was life after death.
About ten, twelve years ago I wrote the following senses: " Peace will come in the heart of the ones with honest souls. Prevent the world from destruction and lead people to better lives. Never forget that the world is indivisible. There is but one life and one world, takes your responsibility and live as intense as possible. Be wise and light to be a guide. Go to the people and speak of joys to be. Your place is where you will feel free. Explain them the difference between the material world and the spiritual matter. Truth is simple. Truth hides in the past, lives in the present and needs the future. Why does one find so little joy between many people? People do not wonder enough about who they are and what means and what the lives they lead mean. They should be more philosopher than materialist, they should ask themselves why they live in a world of wealth and poverty, war and peace, stress on the work and unemployment. But there are other reasons for the lack of joy… reasons about which one cannot yet write and reasons about which nobody can write."
By means of this short story, I’ll try to show what ‘dead’ in fact means.
there was life after dead !

introduction : through the past in a few lines
—————————————–-------------------------
Nothing is more ‘real’ then living life itself, how real art as well can be.
We all, we are characters in a real novel that has been going on since ages.
Persons create persons and then vanish again.
Since thousands of years we try to put our experiences in to signs.
The more you understand about it, the harder sometimes to put it down in words.
The good man does, continues to live after him
The evil also. Positive and negative interact in completion.
The sense of it all, in every way a powerful, meaningful something.
One can only observe and react, starting from an indifferent equilibrium
Science can give us a logical explanation about life.
A trained observer experiences more ten the logic of things
Objective sciences mostly only have an eye for their field.
Philosophy, Psychology and history must unify the other logic.

Einstein put together the achieved and unveiled a new point of view.
Time, space and matter became more relative then we thought.
Religion tried to make us believe in Gods and God.
Knowledge and truth still were far away from proving a new kind of unity.
Marxists tried to understand the laws of history.
Conservative establishment was against the sense of life socialism discovered.
But nobody could control the subjective factor.
Freud and others tried to show the role of the unconscious.
But they did not discover the deeper meaning of life.
We all, could be more people looking for the meaning of life.
A meaning that surpasses life and dead.
But we are caught in a lot of kinds of habits and ‘pain’.
Life itself is a source of inspiration for everything I wrote about in every literary form.
I can stop writing and let it go by me till I understand the meaning of it better within a few years…or I can try to make a rapport of it every day. I taught about the structure of my day and had a look at my work and the things I studied, the documentaries I kept on video, some newspaper-articles which I kept because I thought they had a lasting value. To make this understandable for readers, I first had to bring them a number of philosophical life-attitudes. How to start this ? Those attitudes were partly the result of a critical study of the existing attitudes and partly the result of my own practical experiences midst all kinds of persons which are to be found in every one’s life.
We’ve all got them : family, lovers, friends, social and political persons,… .
With all that ‘brainstorming’ going on in my head, I was afraid of ‘boiling over’ and remaining on my chair till inspiration came, looked like dangerously reaching a unallowable border. I went outside to sit on a chair and stumbled back inn. Symbolically I closed the door. Something cracked inside me.
I closed my eyes for the last time here on earth. An unexpected goodbye, where I had thought a lot about. A few things I had imagined, became true. The experience itself was a quite different, something comparable whit what I had experienced during the burning to ashes of an old colleague of mine. There was this kind of magnetism that started in my feet and got upwards, like it seemed to be coming from the ground. When it reached my hart, I taught ‘oh’, ‘something is wrong with me’. But no, the magnetism accelerated it ‘ s speed and once in my head, it became a kind of more-dimensional triangle, pyramid kind of ‘light dimension’ which, like a starship in science-fiction vanished into space. This form of yellow kind of light, did it disappear into the spaces of micro cosmos or the ones of macro cosmos ? Or was there an indifferent equilibrium in between ?
Probably I was in the anti-matter that every matter has, in the microcosmical world …but that world is everywhere, even in the macro-world. Was I in somebody or in the spiritual world as a unity ? So I did solve a part of the mystery ‘god is everywhere’. I happened to be in the antimatter of all the elements that once composed me, radiation as well as minerals, gasses and so on.
In any case, there was life after dead.
During my life, I had three different options about dead. We surely fell back into the elements from which we were composed; energies like minerals, water, air, light and waves with each their own kind of consciousness. Since we were connected genetically with the rest of the biological world…we were not dead in that sense. As a third option I already suspected that all ones usable experiences in life, which had started with the genetic three …before one’ s life; after dead could be used as an energy working in two directions. That energy, like the electrons it was made of, is not destroyable; it can only change in form…and that is what happens to us before and during and after our life.
I experienced my ‘dead’ as being reborn in another dimension, in the awareness that ‘I’ and ‘we’ had already lived for ever…far before the existing of the first atom and the first cell…as a kind of physical energy with a ‘soul’, a bit if like the center of something ‘good’, like an artist trying always to express himself, wanting to become atom and cell and so on; while the entire process creates structure and cooperation in the different elements. And even if the total of matter should disappear, it would emerge in another point. That other point, that is the same, is the point with in the cycle of the 8-form. Like in DNA and the hart as center of the blood circulation. Like a star as the center of a part of macro matter and an atom as the center of micro matter a bit as well.
The feeling I had, was like watching the light that from the evening colors passes into the dark of the night and in a number of light gradations is being born again in the morning.
Just as like when you are living, when you do not know if there is life after dead, when you are dead , you do not know if you still have a body or not. This is strange, very strange…from one ‘mystery’ you in fact dive into another.
My individuality began a long journey alongside our collective and individual past to the point of my dead, where individuality again seemed to vanish in collectivity and yet it had a separated existence at the same time. It all happened rather fast, but on earth I would have needed many pages to describe. The voyage I was on, went from atom to cell and the building up of our existing society, it was like turning the pages of an educational book, but in a more clever than a digital way even. The more clear the message and contents from the journey were, the more effort the voyager had spent in his life, to understand the meaning of life.
The spiritual world was like a kind of internet-community, composed of the different kinds of tempers of everyone who had existed so far. Every life was a kind of ‘home-page’ in fact…with branches to all the ones in the human story they had known. ‘Had known’ or ‘knew’…it was not yet clear to me. It seemed that the better it became to live on earth, the more beautiful the symbolism between the ones that already past away (the past away’ s) and the still living in a classical way became. Was this what moved the interaction between the two worlds ?
As soon as I reached a certain point NOW on my and our earthly past, the new laws of my new form of existence, became clear to me. They not only made my speechless, I also could not ‘speak’ any more, when I got aware in which manner I could only express myself at the biologically living persons.
There also was the awareness that they could use my energy and I theirs…but only in a symbolical, intuition manner through thinking and dreams and images and things that happened…a kind of ‘inspiration’ in fact.
I did not only have a ‘voice’ any more, I also did not ‘see’ any more…because I myself had become a part of light and air and all the other elements I was composed of…without knowing exactly what…like one cannot see one’s own inside organs and like one can only see oneself in a mirror. We only can feel the intensity of who we are. Still I was able to think by means of images and thoughts, like one can see images in his head in a biological body…al dough some scientists say that they aren’t there. Stronger than before I felt the good person I had always been.
Another thing that became clear to me, was that I did not knew if I could still ‘hear’, because like something that was said…I could remember hearing voices and sometimes I wondered if a voice wasn’t a taught.
With ‘being dead’ the ‘emphasis’ was being put more on ‘feeling’, even ‘thought’ was a feeling. Trying to feel with who in life you really were connected with. Not literally ‘feeling’, but ‘touching each other in the spirit’, not in the ‘mind’(like in the soul) on earth…but it still seemed much like the positive feelings parents and friends can have for each other. It became clear to me, that during one’s life on earth all the consciousness and deeds one collects; all that positive and negative energy that interacts…at the same time on the ‘other side’ is being put together like a puzzle. The final ‘result’ gives you the amount of ‘inner knowledge’ you have reached when you die. Once when we no longer are biological, we can feel the intensity of who we are.

Ones earthly ‘soul’, based on positive and negative emotions, who commands ones earthly life; sometimes let’s go some pieces of ‘spiritual information’, we the ‘past away’ s’ , need…in order to be able to pass on our information. One’s final dead is the unified picture of your life, offered to you. From the moment you understand this at the other side, you get a kind of spiritual orgasm that enables you to realize that you are not alone at the other side…and that one can communicate as well with other spirits over there.
Just like on earth one needs other people to be oneself. On earth sometimes some people are aware of these things, but those moments seem to disappear because the amount of events that come and go. On the ‘other side’ there also are times when one can isolate oneself…that often are moments when one is the most in unity with everyone and everything. Not always nevertheless.
Just like a child that is born all of the sudden is surrounded met beings with which it has another kind of intensity in contact…no longer the strange noises from in the belly. People who believe in classical reincarnation would say that this is the bridge from one live to another, even if they believe that the soul only enters the body with birth.(Sunday 24 april2011 Eastern, most hot day in 60 years in Belgium).
On very clear moments in one’s life one can realize these things, but due to the fact of the never stopping flow of events, one is not always conscious of this process.
Like on earth, life after dead is not always ‘romantic’…because the process of consciousness that started with the voyage from atom to cell, organism, animal, men and society…that process continues after dead. It depends on your merits whether you are armed to be able to continue that awareness-project. Your ‘hierarchy’ as well depends from your merits…and this has not much to do with the diplomas you got, neither with the kind of work you did? You ,’biological living ones’ should be amazed about some people you taught you knew and who they are over here. But later more about that. If I get permission to say something about it, I will, but I have a feeling I won’t.
To be able to explain all this I have to get back to my puzzle of life

There was a reason why I had lived and still was living
I ‘watched’ the places in the world that I had abandoned and ‘saw’ de growth of the harvests on the fields near the roads I had lived and traveled. I saw the cars on the roads and the smoke coming from factories and some houses. I saw the animals, but he people, I did not see. Maybe I was in the people and that is why I could not see them anymore.
Very strange in the beginning. My friends only lived in my memories…I only could see them in my memories, which was a way of better understanding how they felt…even on a present stage basis.
But how they felt did not preoccupy me at the moment, I needed my energy to concentrate on a text of a novel or essay I wanted to complete. I had called the introduction ‘my inspiration maps’.
I saw the text lying on my desk, but how could I finish this book ?
Maybe there somewhere was a writer with still a biological life to lead, who read one of my former works and did not have any inspiration of from himself at the moment. During my life I had called into existence enough energy to allow me at this moment to be ‘connected’ with a living soul mate.
I would finish my book, through him. Sometimes he would be aware of my special kind of presence without knowing. Sometimes we were aware of each other, when he walked amongst the threes in the wood and taught about something he read about me. I always wanted to plant a wood myself and there was this writer who lived in a wood near water and entered his chalet, took the newspaper and cut out my photo and an article on my life. It gave me new energy to continue writing. A lot of writers were still continuing something amongst ‘us’ and ‘them’. Sometimes there seemed to be no difference amongst ‘them’ and ‘we’. Al dough we did not see ‘them’ busy with something…we felt what was going on in their world. Like the living sometimes were busy with the question what would happen after their dead, we, ‘past away’ s’ were busy wondering what our next life in the ‘after afterworld’ would be like. Our form of energy in the afterworld wasn’t eternal either and one day would change it ’s form as well. In a way we had we had bettered ourselves because we mainly communicated with spirits from the afterworld that used to have the same interests as we. It was very special how each of us tried to do this in his own way.
Those who as farmers had been concerned about agriculture, received energy from those who had liked doing this on earth. Communication between both sides worked as a system of connected fluids in different spaces. The negativism of a minority of farmers or landowners on earth often prevented the flowing of communication between farmers that had died and those still active on earth. Sometimes the representatives of the farmers in the afterworld came looking for advice with spirits that often had to deal with the same problems when they worked as farmers for example.
Then there was a communication amongst them and only the fact of this ‘exchange’ itself made it possible to generate some actions below that would improve something or that made farmers below aware. But sometimes it looked like a never ending struggle in each domain.
In the afterworld, the ones who caused those problems in the past suffered until some improvement was made.
So my friend the medium-writer had to tell people below to watch out and think about the suffering of their relatives in an heaven, that wasn’t always ‘heaven’ to them. Their relatives or people responsible for some misery of others should have to do something about it…before they end in the same position. If they act know, the ones who are at the origin of blockades between this world and the next shall free themselves here and in the next stage of life. In the afterworld the painfull part of the existence of ordinary working people is more quickly healed then of those who were responsible for big decisions. People who had mainly good intentions adapt very easily in what the afterworld has to offer. People who produced many good waves and did many good things to help others …still can feel how they are doing…without suffering and without being able to help them, when they aren’t conscious enough to ask it.
Those wise ‘afterworld’-men only can give some inspiration and advice, but the ‘receiving parts’ of the biologically living people have to be functioning…and they don’t when they are not in an emotional balance. Someone with too much negative emotions is a real problem for both the one below who is partly responsible for those emotions as for the one on earth. In many cases, help must come from other identities. Both groups have an important tool to help one another : the free will to act. This free will is a total product of all the situations where it was used and can for reasons, difficult to track down here on earth, be temporally blocked for both groups or their individual components. There for it is sometimes better not to act or stay in a position of indifferent balance.

The afterworld in which we function, only can make us philosophe about our ‘after afterworld’ because from time to time some ‘spirits’ disappear here, like on earth, some ‘souls’ disappear.
We use the term ‘after spirits’ here. We are trying to find the way to get in contact with them. Like on earth we still are in a kind of phase in between. Such a phase, like on earth you can divide in a number of stages of progressing or backsliding consciousness. Once more, what was already clear to me on earth became more clear to me in the afterworld. Everything is one and connected, but there are a number of phases. Like from silence seven sounds are born, with whom one can compose music, like from white all other colors are born. Like thought, feeling and inspiration can produce at least seven expressions of literature…from shouting to poetry…..Like one can touch someone’s skin in several ways as well. It was rather strange that some of us missed those last feelings and others didn’t. Why ? Again a question for us to solve. Did ‘time’ only continued to exist for those not feeling well because of existing ? Could we provoke the urge for a new genetic consciousness among the classical living ones ? “Did the classical ling beings then feel the urge to make new life, new individuals to come and continue the unfinished stories of the living and in a way of the dead ? Was this possible ? (24/4/2011)”
The search for a ‘why’ and ‘how’ was a never ending story it seemed.
Looking out for a new stage of existing in our development was a new kind of enigma, riddle to us.
I , unlike others, did not believe that we were going to reincarnate in another earthly body after disappearing out of the afterlife. I believed more in spiritual growth and trying to show the ones on earth, our genetic three, we partly left behind; that they had to help themselves to be get conscious happy and make a better world…in order to have a better life as well in the afterworld and help us at the same time by doing so. Our mutual development was inter dependent.
I was not much ‘home-sick’, I did not want to go back to the physical soul life, that was the embryo of our spirit and I did not think it was possible to return. Maybe I never know if some of my friends in the afterworld would have indeed reincarnated…or if they would have been ‘promoted’ to the after afterworld. They’d better leave those reincarnation-ideas to the policy of the ‘wisdom of the genetics’ of the earth. I , for the moment was already satisfied enough sharing the positive events on earth and seeing there really was a lot of hope for the world.
We spirits, in fact lived partly in the same world as the earth-people. Because we were pure air and light and waves…again, we were part of their chain of nutrition…and we had an influence on their daily lives. Some of my friends in spirit even went so far to think they could partly return by being present in genetic material. “No wonder an ejaculation is such a mass of sperms buzzy rush-thing”, I joked. There had to be a number of connections between the three different kind of worlds, just like the past and the present and the future are in fact one…maybe the earthly-life, the afterworld and the after afterworld were one as well, all together interacting in a dialectical way.
In the afterworld it was as well 2003 as below, and I was there since 1979 already. We used the same time and in fact there only was one…others said that according to Einstein everything was possible, even returning to the middle ages as a baby…but I answered that they should not use Einstein’s inventions to put him those words in his mouth. By the way, did anybody see Albert here ?
Nobody answered, so probably he already was in the future.
I ‘listened’ to stories of the lives of my friends in spirit, and I answered just by being ‘present’, that’s the way we talk over here. My conclusions were sent to the interfering frequencies of the medium-writer on earth I was in contact with…not like ‘dictating’, but just ‘waving’ some inspiration together, like one picks flowers and afterwards gives them as a present. My memories and his experiences produced the rest of the spiritual food. It depended of what kind of literature the medium-writer wanted to write in, in which neighborhood in the spiritual world I was to be found.
He is a good writer, because I often am to be found on high frequencies.
I decided to review some of the things I wrote in my time. In my earthly days I always had to look and look again to find my text…here they came faster than an internet connection to me, without having to type something on a search-machine. The fact that I was buzzy doing that was enough for the writer to have courage to continue with his work on special energies after his morning walk. Maybe someday, he would discover us ? My wish to write again, became his wish to write again and otherwise.
Where to write about ? About the ones who commit suicide on earth ? Some of them tire themselves out on earth because they had to many good intentions towards too much people…they recovered more quickly than the ones who spent a life complaining about their lives. Sometimes they didn’t cure at all. A lot of people who had died and who had not taken their own lives, in fact were committed on a long time basis. They could cure spiritually as well because it wasn’t always there fault that they didn’t discover the role of structures and people and emotions in their lives.
Sometimes we in the afterworld suppose that the after afterworld can guide some energy from the ones with less energy to the ones with not enough energy. I think I’m not ready for that job jet.
I had to many experiences giving my energy away for free in my lifetime…maybe it never was my decision…and maybe the decision was taken above my head.
To change energy seemed to be to me a far healthier process then only profiting from someone’ s stock. It means learning to express yourself and act in the common interest I think. It means recognizing ones limits and possibilities in the total picture of connections.
In the afterworld those who can give advice, do not have to suffer any more by taking over the sorrow of others and descending in too their levels of dimension of being.

I discovered that the more people were victims of fear and not-knowing, the more they were influenced by negative ideas. The negative influence of past away’ s who did much damage below, lived after them, but could not come back. Only the positive could come back. It really was encouraging. The meaning of life, in fact was that everyone should learn how to get really ‘strong’ and ‘good’ in order to learn how to be able to be a good advice giving being in the ‘hereafter’.
If you didn’t discover the truth about your own life, there was a change that you would return to the pure elements of nature, without being aware of who you in fact were. The meaning of life was, is and shall thus be , of preparing yourself for afterlife, each in one’s own way…whether that is cultivating tomatoes or writing, it can have the same result. Life is not only transmitted through genes, but also by means of air and light and waves and the rest of nature’s transport.
Life can be passed on, not only genetically, but also by the elements in nature under the form of energy…if it had gained the power to do so. Important to know was that one always could be present in the dimension you left…not only genetically…but also in the elements you fell apart in.
Even past, present and future were one and for some in a large extent predictable. The three dimensions were one, that became very clear to me. ‘Here, here after and there after’, all existed in the same time and place; just like past, future and present were one but in another dimension. Who really genetically came before me and after me ? Everybody in fact, biologically and spiritually, because if one goes back enough in time, we are one family. Those who ‘died’ in fact travelled in the antimatter of all kind of radiation, waves… , the air, the light, the minerals. And through the elements and the blood and so on they were in a kind of way a unity with the classical living being in the ‘here’, they in fact were a kind of software from the hardware ‘here’. Maybe send to the ‘here’ by the forces of the after afterlife as so to speak. We in the ‘here after’ were a kind of interconnection in fact with the after afterlife. If one has to learn something about life, one can in an almost non intervening way live those experience through the life stories of the ones in the ‘here’, not forgetting that the 3 worlds are in fact one. Just as one can only get advice from worlds of a higher dimension in each direction, the need for advice must come from the one who needs the advice him or herself. The ones in this life ‘here’ have practically full control of their lives, but not entirely, because of the permanent eternal interaction. If one asks strength in order to achieve something, one’s demand is achieved when the energetic time to obtain it is right. (‘it’, being wisdom for the greater part).
The 3 dimensions were one and all present with in the same time and space.
The more fear and unconsciousness there was among the classical living in the ‘here’, the more they were under the influence of the negative influence of other living beings. It was only possible to give positive advice each time a real honest being needed it. Such a being dough had to have attained some level of comprehension of the language of the spiritual world. In the old religious meaning, this was what was mend with ‘angel guardians’. Every one lived and acquired experiences and lived in the direction of his dead, without knowing that the ‘good part of the life after dead’, also was present on earth in a spiritual way.
The bad intentions of those who had died, could not be present in the ‘here after’ or the after afterlife’- spheres…but were only genetically present in the emotionally negative part of the genetic heritage. The same was true for the positive emotions…with this difference that the positive intentions of the past away were present outside the genetic heritage and in the hereafter and after hereafter. The bad intentions did not pass through the 2 other world, they kept being destructive until they poled in too positive attitudes. The more people reacted more as real human positive beings, the more the spiritual forces could do their ‘job’. The meaning of life therefor is that people in the ‘here’ should become so wise that they can act as god energy in the hereafter and after hereafter. In a way a lot of life is determined there for…it depends and the growing process of each individual in interconnection with the ones surrounding him or her. Some people can understand their lifelines with others better than others. They often get stuck in their own evolution because the others are not ready yet.
In order to be of use to the biological living, one has to have discovered the truth about life and one’s own life and the interconnection of lives, in a significant way. If not, one returns to the pure consciousness of the elements themselves…or one stays partly in the negative part of the genetic heritage…or one has to pass through an emotionally healing cure in the hereafter…a cure not needed any more by those who were already mature enough. But keep in mind always along wanting to understand this theory, that the 3 worlds in fact are one ! The ideal combination was a living being who understood his spirits completely. Such a person was an omni talented and had to offer a broad scale of insights. To put it simply. In fact we all wait for our deaths in order to become a better ‘guide’ then we already were when we lived biologically. (in the best case that is).
All the positive and the understanding of the negative, that we, during our earthly lives could not pass on to others, become clear to everybody who needs it, in his or hers own time and is a part of the never ending healing process that leads to eternal consciousness.
The ultimate meaning of this life ,was is and shall be that one has to prepare oneself for dead and this by knowledge and being aware of one’s inner…and by doing so, contributing to an improvement in quality of human living conditions on earth. Life cab not only be passed on by genetics, but also under the form of all kinds of special energy…if one has achieved the force to do so. It was important to realize that one could in a number of ways still be in the dimension that one had visibly left…not only in a genetic way, but also in the elements of nature themselves. Being aware of this all, puts one’s self in a very good feeling.
From my new kind of feeling I could pass this to the writer that I cared for. He had read a few of my artistic and scientific work. I could help him finish his search…and I proved him that only ‘the good’ , the source of everything could return. Because I knew he still needed prove…so I helped him. He was not always aware that I (and other spirits in each of the 3 dimensions, were helping him)
He knew that ‘nothing’ could not exist…because everything always tends to explode when it is equal or near ZERO…something with contains no matter cannot exists, meaningless cannot exist. The smaller something gets the more pressure is exposed on it. This is the same for stars as for human relations.
He knew that the electrons were the not destroyable building materials of everything. He knew a lot about the elements and the game of electrons with their proton and neutron charged atoms and nucleons and their condition of indifferent balance. Whenever he was studying I helped him reach the symbolism behind all those laws. He was enormously interested in the things of science. He realized he always met the right persons and read the right books to help him answering the links between life and dead. He found out that with every end of something physical, chemical,…)the consciousness of those elements moved to the not yet vanished elements…because the wisdom of the original composition did not have to disappear. Thus physics and chemic became biology, because the main law of life is that everything is an evolution to more and more consciousness. The first cells die without being able to multiply themselves. The consciousness of those cells came as a kind of energy ‘visiting’ the following cells that still had a classical living string with nature …in those days when there were not yet organisms that could move on their own . The consciousness of the ‘dead’ but not ‘dead’ material (who was transformed in another kind of matter) came visiting the new still living cells giving them ‘advice’. Those visits let to cells being able to DIVIDE themselves…which let to biological reproduction , the first independent organisms and a consciousness that became more the just the sum of the elements and combinations they were made of. Nature was trying to teach us, that in order to survive you had to learn how to divide. Then came the step from animal to men…from looking to things to thinking about things. Men build relationships in their tribe, later their village, their town and so on. On a graveyard in a village you can see the amount of combination life used to use to guide the game of attraction and repulsion, of equality…to always filter past and present.Poverty, wars and natural disasters have intervened in this ‘wanting to be of being’…they must be prevented because they disrupt things on a certain level. We have to get aware of this.
octo (translation corrected 26/04/2011)
http://talespoemsessays.blogspot.com/2011/06/quotes-life-is-training-in.html?spref=fb

Wortels van leven en liefde

Nog maar eens een poging tot inzicht in wat men allemaal onder leven en liefde verstaat
De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten. Neem nu de eerste zin in deze uiteenzetting...ergens hebben we wel onder een bepaalde hoeveelheid ook al deel uitgemaakt van het verhaal van de vorige generaties. De generatiedomino's blijven gewoon vallen. Alle moeilijke dingen waar vorige generaties niet konden mee in het reine komen, krijgen we gewoon terug op ons bord. In religieuze termen zou men dit 'erfzonde' noemen. Bon, iedereen heeft een vrije wil en mits we de verkeersregel numero uno : 'trouw' in het klassieke liefdesspel 'gehoorzamen' hoe minder 'fout' de dingen dan dreigen te gaan : jaloezie, ingewikkelde driehoeksrelaties, vlinders in de buik voor anderen die bij de oorspronkelijke partner, dan weer de slangen tot leven brengen. Dégout in plaats van sensuele gevoelens naar derden toe naar de bestaande relatie te leren integreren. Chemie alleen is nog iets anders dan een voorname rol in het leven van iemand anders willen opnemen,...liefde. Dat is natuurlijk de theorie, de praktijk brengt andere resultaten voort. In hoeverre zijn we eigenlijk 'vrij' om ons eigen emotionele leven te leiden...bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaal-economisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet...alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten...net als met onze relaties trouwens. Uiteenlopende en gelijklopende verklaringen en alternatieven genoeg, alle dagen met nieuwe, op oude ontwikkelingen gebaseerde tendensen gekruid.
Het is vandaag de dag niet moeilijk het ontstaan van het leven wetenschappelijk te verklaren. Filosofisch komt het er op neer dat iets dat niet meer houdbaar is onder grote druk ontploft...kleiner of gelijk aan nul bestaat immers niet, spoken ook niet, wat niet wil zeggen dat we na onze laatste adem geen andere vorm van energie aannemen. Wat voor de big-bang (uiteengaan onder teveel druk) geldt, geldt ook in het emotionele leven van mensen. Voor de generatie die nog vijftig jaar getrouwd geraakte, lag dat anders, niet alleen omdat de man vaak de enige kostwinner was. Onder teveel druk van buiten uit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokter consumptiepatronen, de cultus van het seksuele genot, de commercialisering van de sex, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan temidden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufactoren, geen tijd voor bezinning...het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoopgevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke a-pathie die asociaal en individualistisch maakt...).
De mensheid heeft zich over heel de wereld verspreid en is eigenlijk als één boom met geweldig veel vertakkingen te beschouwen.
Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk collectief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit. Zij zijn een deel van onze vrije wil vandaag als het ware. Wijzelf, iedereen persoonlijk staan aan de top van de piramide, moeten het geheel dirigeren, al slagen we daar niet altijd zonder moeite in. De ware levenskunst bestaat erin dit zonder teveel af te zien aan te kunnen. Je leven in alle rust te kunnen beleven. Weten wat wel en niet kan indien je die rust behouden wil. Dit houdt in dat je aan een inzicht in al de soorten relaties rondom jezelf moet werken. Constant, elke dag en nacht opnieuw. Als individuele tak van de boom je verbonden voelen met de andere takken, met de gemeenschappelijke stam, met de wortels.
Om dit op het niveau van het emotionele te doorgronden is het misschien best om het sociaal-economisch-politieke deel van het bestaan even buiten beschouwing te laten en ons alleen op het emotionele te richten. Al is het emotionele moeilijk van het economische te scheiden omdat inkomen en dus 'geld' en van die materiële zaken nu eenmaal ook in het emotionele meespelen, als zou dat eigenlijk niet moeten hoeven. Voor diegenen voor wie deze dingen wel een te belangrijke rol spelen , jn het gewoon gegevenheden die een opvoedkundige rol spelen in het proces van het inzien wat nu eigenlijk de zin van het leven is. De emotionele zin van het leven is veel belangrijker dan de socio-economische en politieke zin van het leven...omdat het onze opdracht is van ons van alle negatieve emoties naar onszelf en anderen toe te ontdoen. Soms gaan mensen uiteen en is dat een noodzaak. Soms zouden ze beter bij mekaar blijven omdat dat in hun geval de best mogelijke kaarten zijn die het leven hen voor hun persoonlijke ontwikkeling had kunnen geven.

some notions about love

Some important notions about love
Above all, learn to feel the love inside yourself and learn who to give it to.
Examine the roads which philosophy and history walked in order to bring us more consciousness about every aspect of life. Love the arts. Take care of your body, do not overcharge it. Chair it with your chosen one. Do not let negative emotions enter your relationships with people. Chair and enjoy friendship and love...spice it with humor and don't wish for the impossible, relativate...even in times of passion. If you do not choose for each other in time...it wasn't meant to be at that episode in your life.
Trying to understand the laws of love isn't always a question of using all that science has to offer us. We are not together just because we live in eachother neighbourhood or because we met unther certain circumstances. We attract one another because we attract the difficulties that can take us further on the pad of understanding the meaning of life. Those who really don't seem to have a long way to go in their personal growth sometimes seem to attract the hardest difficulties...which in itself is a very deep aspect of love.
Love uses us to teach us to make us aware of the differences between people.
Love uses us to further the story of those who came befor us, even befor we were born. One cannot write down a standardised theory on this because the more you get the picture, the harder it is to communicate about it.
Some people do not live together because they are to close together or because others need them more for their growth. In times of conflict between people, everyone seems to think they themselves are the only perfect human beiings.
Somethimes one must avoid difficult confrontations, other times they cannot but occur. Just like the big-bang-principle...'something unther pressure must explode'...we depend on that same old basic law...even in our relations.
Everything and everybody is always the result of the things that happened befor them. We react in respons to the environment and our genetical mixture as well. Even our family-ties are getting more and more mixed, which often isn't a facilatation. It's the outcome of different components. Somethimes things go wrong because of to much stress in this production and profit-based society or stress in ourselves. It wasn't ideal in the old times where religion was more important then philosophy. Still we find it to difficult to support the idea that our man or women 'has' somebody else. Whether in bed, whether in a purely spiritual, platonic way...we do get yealous fast. The reasons why people get to get really close to each other often has very deep reasons, one cannot understand eaisily as a third person. Somethimes it is easy to understand when the motives are wrong : money-making is the worst reason possible. When the reasons for looking for another partner are sex or adventure...the outcome often goes in the wrong direction as personal hapiness on a long term is concerned. When it's about making babies...you cannot stop it...the ones are ment to walk the earth shall. Falling in love and divorce...the reasons can go back generations. Life sends some of us on many pads to enjoy, to learn, to learn not to take revenche, to learn not to envy, dominate... . We look for company to learn about this life-game. In fact, what we are looking for is to discover how we can find peace in ourselves through others and ourselves. This proces goes further then the things that the physical part of love has to offer us. This proces not only has a theoretical aspect, we practice thes things every day.
When we find ourselves cut of of our husband, wife, children; whatever the different reasons, our future aspirations seem to be clouded. We start tryiing to become happy once again. In fact we want to return to the uncumplicated happiness of the past. Then we somethimes meet someone to help us forget our feeling of loneliness or guilt. When it does not work some of us can more easily let go and forgive and continue our own life once again. In every situation the other relations we have with all those surounding us, play their influencial part as well. When we 'forget' to choose for those who we really like we somethimes find ourselve cut of from our own energy. Then we stick around in our unsolved things in life and nothing really positive opens up. When in a couple one of the two cannot let go of some negative feelings or circumstances, the other ones is forced to waste a lot of his or hers own energy...often for very little in return. The one with the most unsolved problems must then learn to accept his or hers life like it is. If both manage to cultivate a happy feeling about life and the personal circumstances...then only real progres and happiness open up. If someone is unther heavy fire of the negative emotions of others, that person must learn to obtain a kind of indifferent balance in interacting, otherswise one is doomed to unthergo the negative moods of the other.
With 'indifferent balance' is not meant one doesn't care any more about the other.
It's just away towards arriving in better times and not starting unnecessary arguments.
Once a third person enters the relationship one will notice that, however monogame one stays, one tends to begin feeling guilty about the wellbeiing of the original partner if one is not careful in observing ones own feelings and the real situation of the original couple. One must then learn to understand which stories of life click with which person. This can take a very long time and in the mean while often a lot of things happen with a lot of people, just to help us to understand what's goiing on.
In order to understand the whole picture in such a proces we must understand the relationships of those who played important roles in our life and they themselves as humùan beiings...who are they really, what do they represent in our life...what is our symbolic meaning in the life of others ?
Two people who do not feel well together any more, start the proces of opening themselves towards others, whether friends or a lover. It seems as if people with the opposite characteristics attract each other in a first stage of life. They themselves and their children can learn from it or can be damaged by it.
Our psychological condition often seems to influence our biological fitness.
One has to start loving others by loving oneself, by grapping the joy inside of you, you can pass it to others. Loneliness can eat you. Joy will guide you on the long road of life and everywhere it takes us to understand the meanings of it.
Somethimes we will have to wait untill others become more skilled in managing their own positive evolution. They might even hurt us meanwhile... . Sometimes one has to be gratefull that one has to bare a lot, because it can contribute to understanding one's own road...but somethimes enough is enough.
Stronger then 'dead' itself, is having collected so much wisdom in once life, that one becomes free of fear of 'losing'...then one gets a very good feeling.
One can discover the one we really are when one realises the possibility of every time finding solutions to problems...as if one is guided by a strong force inside us.
One must always filter the enormous influence of everyone surrounding us.
Then, when one feels really good, the light can shine on the three in front of our house and one sees it painting it's shadow through our window on the wall. One watches the three dancing on the wall...without a good feeling we neglect all this.
We are like marbles and our past plays a game with us. Which game ? That is what we will have to find out for ourselves and others. The degree of consciousness we reach, tries to shine on others. Some try to make us play a role in a film with a lower degree of consciousness then we were really ment for. We then must continue believing in our own way of living life. That's what real faith is all about.
Our quality of observing life must grow. Learning how to balance between the energy of others. We must learn how to combine love, solidarity and other positive emotions in interacting with others. Life is like a piece of art played by different interacting artists, actors often played on the theme of 'these, anti-these and synthese'.
A fragment always calls an anti-fragment into life. Like when we have children, none is the same, each correspondents to a certain evolution in our lifes.
We should try to wish what's best for others. A lot of good evolutions can emerge from this. One cannot explain human behaviour only by basing oneself on the theory that we humans only interact, basing ourself on some of our selfisch genes.
When you meet people, try to really understand them befor you decide to put a great deal of effort in 'helping' them...especially if they don't take some important steps for themselves vy themselves. If you want to have a long life, chose a partner that does not suit you...minutes will pass like hours then.
The earth...concentration-camp or garden of Eden ? When you look above all dimmensions of life, you will learn to observe it's laws, it' s humour and drama.

दिच्टर बिज दे जीएल

Oh heavenly whisper
Hadn’t seen here in years. But in the night she came in a dream. We met, set on the kitchen table of long ago, talked long and deep while in fact, I was in Africa for two weeks, and she in Europe. We talked about what we had learned and what we had left. To blame was the situation in general. We were born out of a force of circumstances and while growing up we were confronted with the unsolved emotions of others and our own.
What is faith in a love-relationship ? Is it an agreement to stay faithful to one person in body and soul or is it a commitment to deal with the heritage of what went wrong in the relationships before our birth, which in the end, had to lead to us ? It’s the second part of the answer that is the most difficult part to analyze, because roads tend to split because one person does not have all the answers.
Men do not understand why women often seem to run in to tears more ten they do. When a woman wants to break up a relationship, she will try to put the ‘blame’ on the male…or the other way around. If there where break ups before in the same or other relationships, one can use the past experiences to get out of the situation, or at least to stay calm. One can learn a lot about life when one has compassion with people. Sometimes it can put yourself in a lot of trouble, but by going through the pain of others, one discovers where pain descends from. By doing so, you give yourself a piece of advice in the end, ‘you don’t want to know where pain comes from’. Because if you do want to know, it surely will come your way.
Attraction. Physical attraction. Probably our genes, smart enough to know what a biological good match is. Not only physical attraction. The partner can offer social security as well. Emotional attraction. Partners that lean on each other, one more than the other, to obtain a good feeling that leads to falling in love. After the honeymoon weeks, things start to slow down in intensity and many influences make their way in to the evolution of the relation. Since one out of two relationships fall apart, it is obvious that with a lot of people an often hidden battle starts : ‘should we or I or shouldn’t we split’ ? Often one of the reasons for this kind of conduct is that one is afraid that the other one could find another partner and out of jealousy people sometimes even make babies which task in life it will be to find out where they come from. Maybe that newborn life is blessed with far less jealousy, in order to confront his parents. Maybe the next baby will grow up to be once again more jealous…in order to learn something from each other in this game called life.
People interfere in the lives of others, continuing their kind of never ending stories. They can start their story by not only telling stories of people they knew, but also the stories of their own. Their pains, their joys, their remedies. The story teller often explains the story from his or her angle, making it to nice or to black so while telling their story, they misjudge people. When the ones who listen, aren’t experienced enough or when they do not want to take a moral point of view or do not want to judge because they do not know the complete backgrounds of persons involved, a lot of later confusions are born.
So when there is interconnection that works, people touch each other for the first time in a special way…by words, an arm, a kiss maybe a few months later. The stories that begin in a slow platonic way, often can reach the same or more passion in every way. No problem so far, when people involved are single. One can be married or in another kind of relationship. The most wise thing to do is to continue in a platonic way. If one can let go of his or her feelings the other one, instead of taking a distance too, can become hopelessly unhappy, not only from the tensions at home, but because of an inner emptiness that isn’t answered any more by the challenge and excitement a new relationship can bring into life. Often one cannot find the same mutual interests in one person : intellectual things, mystical things, poetry, politics, literature and so on. But you do not need to start an physical relationship for that. But when that kind of very good feeling is there, bodies can show the desire to compare the depths of life in the physical dimensions as well. One can become very wet from each other(s) for years and years to come, or things can fall into the after honeymoon experience soon. Most of the people hide their love story for each other when there is a triangle involved. Some speak about it and even before things start getting ‘serious’. Splits often then occur, sometimes the third leg has to go, sometimes the third person revives the older relationship…surely in a physical way at least, but that, like the honeymoon experience is not of long duration when there is more interconnection with the soul of others involved. One can hesitate a long time to inform the existing relationship. It depends of one’s experiences, the ‘guilty’-thing about it. To make a triangle official is in fact recognizing that some existing ties came under pressure. Often it was before something new started. Sometimes it is because another love story started. In other cases both. In all cases life shows a bit about the truth about the prehistory of your love life that can go back your parents and so on…but the responsibility for it, in the end, is your own. That’s what feeling good is largely about.
Because of the complexity of things, when emotionally difficult matters are concerned; some people need other people to continue or complete their former relationships. The ones who are left on their own and can concentrate on other things besides those sometimes silly emotionally negative things…are rare. Fewer are the ones that have non hostile taught about their ‘rivals in love’. Often depressions follow, drinking, chasing others to get ‘even’, the same behavior as some women or men who had a bad relationship with their mother, father…they tend to take revenge on the later husband. Every negative emotion, in the end, always comes down to ‘fear’. Fear of not enough love, not enough money,…and so on. Love, if you have no fears, is a thing there is always plenty of. And because a lot of us have to many fears we invent a lot of things we can hide ourselves behind. Surely, when one is the second man or second wife in the play, and children are involved; one must be strong enough to take a distance. If it doesn’t work, in the end you have to make up your mind if you want a classical relation or not. ‘There surely must be some nice, uncomplicated candidates’ over there, one starts to think’ in that stage. When the triangle is to disappear because of a fourth person entering the stage, a new battle begins. The good old biological competition, or is it not all kinds of unfinished business of the past that lingers on in the present…pumps the adrenaline again. Deals are made and oats are sworn to prevent the new couple from being together. Interfering with the life of others has lots of inspiration…because too much bellybutton (ego) often can make a fool of both sexes. Even expressing emotions, feelings, talking doesn’t help anymore then…and often the bed has to make up…leaving others with their illusions and sometimes the new old couple as well. It isn’t an easy task, avoiding the meaningless. If you are close to it, the pressure will go up and one tends to explode if you have no inner calm any more. Sometimes it’s a good thing for your evolution when people start evolving more through other people. If one gets in to trouble of all kind, don’t give up to easily…or the future can hold a lot of more trouble ahead on other locations with other persons. It might. It might not. The silly old question, she(he)loves me…not. A crazy, but meaning full thing that fight against instability, the ups and downs.

http://t-leven-liefhebben-een-kunst.50plusser.nl/

They said he would send us the holy spirit In many ways I tried to approach an number of fundamental things. The creation of cosmos due to the fact that something smaller or equal to nothing cannot exist. When meaningless is approached, pressure mounts and like the big bang explodes. That’s why everything has a meaning. Nihilism sucks. Sense could not be stopped. The voyage from radiation towards the first atom and cell and from then onwards towards us, the creation of the unique circumstances where this could happen, no, no lucky coincidence. Everything serves a purpose and nothing wants to become or can become meaningless. That’s why society is in evolution, trying to move away from the decadence of the worn out, towards more fulfillment in the new end. It might be a possibility that we do not take our chance and make a happy end of it all during this big bang cycle…just like we as individual, emotional beings sometimes desire to have more than one life to get the complete picture of who we are. I contributed a lot of essays to raise enthusiasm about these things (mainly in Dutch). All objective philosophical questions can be solved with science and history and you can find a lot of wonder and joie in it…a pity few people try. The subjective site of it all, the psychological reasons, the making sense of it all…well, one needs more to try to understand it and bring it over…by life itself and by culture, one can succeed. But still a lot of ‘the holy spirit’ of it all becomes clear by those strange kind of special energy, of ‘intuition’-like features…which aren’t as much a mystery, but a kind of energy that can trick you, but you cannot trick it back. This is no appeal to push logic and reason aside when one is dealing with rather sometimes irrational things as life and dead. One’s life is interconnected with others and sometimes it is not so easy to understand ‘why this is all happening to us’. There’s a structure in everything from a cell to an apple, and you name it. A lot has been invested to make life possible. We see and hear…and so on and still we manage to feel unhappy. We have a problem with considering all those beautiful things in nature as a unity, as seeing it as a part of us, part of the same adventure. Our sun is 5 billion years old and within another 5 billion years it will be over. Just a little more a dark spot in the milky way. Even the universe starts over and over again, like a day follows night…so, what are we afraid of…of death????
We often get to depressed to feel good। We cannot afford to pity ourselves or others…we must purchase our inner strength in a way that we do not bother others to much। Good will is of essence, but in can put you in a lot of trouble…and in times of trouble one often must persist, alone if necessary, to be able to understand afterwards why you had to go through the whole process। Often the answer is that it was because it was necessary to play a positive role in the life of others…but often in another way, by other means। You can long for compassion, comfort in certain periods in your life. But it’s better to rest and think things over and get a hold of yourself. To try to find out what you really are good in and act. There is a lot where one can be good in : let those who know how to offer compassion, compassionate, let the writers write, let the workers work instead of putting them without a job or taking too much of teir time for educating the philosophical part of themselves. Find joy. Do not be greedy, jealous or do not be bothered with other kinds of fear. Venin starts with thinking that you are beautiful and you miss a lot…whilst ignoring true beauty…the fruit of contemplation. We were put on a wonderful stage and we still don’t understand why…how can we take real pleasure in it, not understanding the whole picture ? Insight dictates our live, but we often fail to see. It can take quite a while before one has experienced all from every side to get the whole picture. Do good.
From the animal stage to the human condition
You’re a person, a human being, a gentle man, not the individual that struggles with negative emotions. You do not deserve being terrorized by the consequences of ages of pain and suffering that existed before you came in to life. A part of the rubbish still goes on and on. The history of collectivity goes on when as far as the economical, social and political aspect is concerned. Because of the intellectual laziness and greed, combined with the narrowness of mind; being produced by not dealing with negative emotions…the world awaits the kind of waking up, the consciousness necessary to take other roads towards a better future for all.
You must leaf behind you, all those so called representatives of human race, who merely are the echo of your intellectual laziness. A certain group of voters maintain a certain elite in power by voting for non global solutions, obstructing the building of a better world. Those voters seem nice persons, oh yes they might be and often are. But they have lost faith in making an effort in understanding how society functions. They are misguided by the system of maximum profit making, that promises them heaven on earth when they are willing enough to give the best of their years to the Money Making Machine. They get to exited when their team in sports loses or when the color of their hair was better before they went to change it. They turn up to march against war, but they are afraid to lay down work to prevent it. These are the reasons why I decided to leave all the kind of thinking about economy, crisis, poverty, war, overconsumption, pollution; behind me for a while and to go and look after the soul of the people behind the collectivity. What kind of effect did the ages of pain and to little happiness and to much suffering had on personal happiness and how can the opposite of intellectual laziness lead to more forfilled lives and an more human collectivity ?

filosofisch verzet - FILOSOFISCH VERZET 'VOEDSEL VOOR DE GEEST' b...

filosofisch verzet - FILOSOFISCH VERZET 'VOEDSEL VOOR DE GEEST' b...

houden van

het lijkt soms of het verboden is van verliefd te worden

Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ze ook aan wie te geven.
Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden.
Bemin de kunsten. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel het met je uitverkorene.
Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe.Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat.
Deel zowel de vriendschap als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je uitverkorene...kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt ...passie.
Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest...moet het niet zo zijn।

Als geest en materie één zijn en eeuwig bestaan en de rode, wetenschappelijk aantoonbare wetten van de materie, altijd aan een verfijning van de geest gewerkt hebben; ...hoe komt het dan dat voor het begrijpen van allerlei soorten verhoudingen tussen mensen, zeker die, die met het intieme zijn te maken hebben, je met die rode wetten alleen niet ver komt ? Mensen zijn niet alleen bij mekaar omdat ze geografisch gezien in mekaars buurt woonden of elkaar toevallig tegenkwamen...of mekaar ekonomisch nodig hebben...ze trekken de moeilijkheden die ze nodig hebben om te groeien vaak zelf aan...vooral diegenen die eigenlijk niet veel groei nodig hebben, lijken soms nog het meeste moeilijkheden aan te trekken.
Verliefd worden, een onmogelijke zaak soms...de praktisch te regelen zaken, de aktualiteit volgen rond werkloosheid,armoede en oorlog slorpen ons in meerdere of mindere mate volledig op. De studie naar de redenen van allerhande dergelijke ellende en de propaganda in dienst van de oplossingen houden ons over het algemeen te weinig bezig. Maar bovenal gebruikt de liefde ons al te vaak om ons het onderscheid tussen mensen en wat hen in ons aantrekt en afstoot duidelijk te maken.
Aantrekken en afstoten, ebbe en vloed, het universum dat uitdeint en weer in mekaar stuikt...de liefde kent er ook wat van. Die filosofische speurtocht naar de zin van het leven, sommige theorieën die men rond de praktijk van de mens en zijn menselijke relaties uitgewerkt, blijken in de praktijk rondom ons veelal te kloppen...al kan je een mens en zijn relaties niet in om 't even welke theorie gieten.
Zo hebben vele alleenwonenden hun boezemvrienden wel een aantal redenen om niet bij mekaar te wonen...wellicht omdat ze te openhartig over hun al of niet platonische verhoudingen zijn...en ook omwille van de verplichtingen die ze, terrecht of onterrecht nog bij de voorgeschiedenis van hun leven terrecht of onterrecht, menen te hebben.
Vanuit de subjektiviteit van een situatie lijkt iedereen tijdens konflikten wel gelijk te willen hebben...het is hoe men zich op korte of lange termijn voelt dat bepalend voor iemands beslissingen is. Misschien is het iemand zijn lot van bijvoorbeeld te blijven schrijven en daarvoor veel alleen te moeten zijn. Misschien is het iemands lot van verder in de omgeving van je kinderen te blijven. Alles is op een bepaald punt altijd het resultaat van wat eraan voorafging. Schrijven over de veiligste manier om emotionele windhozen met vrouwen en mannen en kinderen te vermijden, is nog niet zo simpel. Er monogaam mee samenwonen is, afhankelijk van iemands karakter en opdracht in 't leven een heel goed recept ter voorkoming van onrust. Ook in gemengde gezinnen met kinderen is samen leren omgaan met mekaar een opdracht.
Het zou zo simpel kunnen zijn. 'Indien gij niet wordt als deze kinderen'...1meisje, 1 jongen. Zo simpel blijft het voor velen echter niet. We zijn nu 2006.
In de tijd van onze grootouders en ouders, het eerste grote stuk van vorige eeuw, bleef men bij mekaar wonen tot één van de twee sneuvelde of vredig doodging. Dit feit wil natuurlijk niet zeggen dat het toen allemaal beter tussen man en vrouw was. Nu valt het door de meeste mensen niet te verdragen als de partner iets met iemand anders heeft, hoe geestelijker het nieuwe paar bij mekaar staat, hoe erger meestal voor de vorige

partner. Dit 'dicht bij mekaar staan' heeft soms ondoorgrondelijke redenen en soms is het zoeken naar een andere partner alleen maar zin in avontuur of gebeurdt het uit revanche...of om de partner te vlug af te zijn...zo diep kan jaloersheid gaan.
Het lijkt wel dat hoe meer je elkaars gedachten kunt vertolken zonder dat de andere ze uitspreekt, hoe dichter geliefden naar mekaar toegroeien en hoe intenser ook hun innerlijke band wordt. Het waarom van zowel verliefdheden als scheidingen kan generaties terug te vinden zijn...we vertegenwoordigen en zijn vele stukjes van zij die voor ons kwamen.
Het leven stuurt de ene vele paden in, een ander krijgt er minder te begaan... om te genieten, te boeten, wraak te nemen, te domineren of te leren...of alles bijeen ? Aan alles alleen op ons eentje te doen, hebben we niet veel, we zoeken gezeldschap. We beseffen het niet altijd, maar toch willen we gewoon in onszelf tot rust komen, via de invloed van anderen. Dat tot rust komen heeft ook, maar niet zozeer met de lichamelijke kant van de liefde te maken. Buiten de al eens overhoop gegooide gevoelswereld in ons eigen gaan we zoals velen velen uit werken of niet, of verplaatsen ons met onze auto's of met de zeldzame bussen. Als we door één van onze dorpen stapen, lijken we wel een rare snuiter , want voetgangers kom je op de buiten nog zelden tegen in de dagen van tegenwoordig. Ook in de steden vereenzamen mensen soms. Het is niet alleen mensellijk kontakt en innerlijke rust dat we zoeken...we willen weten hoe ons leven in mekaar zit. Niet zozeer op filosofisch gebied, want daar zijn er velen onder ons te materialistisch voor geworden, maar gewoon ons liefdesleven, dat willen we toch wel begrijpen. Alhoewel we het leven van zij die er niet meer zijn verderzetten, spreken de graven niet meer, op de voetpaden kom je zelden iemand tegen voor een meer dan gewoon gesprek. De visuele media houden iedereen in hun ban. Als je naar de beeldbuis kijkt moet je altijd veel selekteren, zappend op zoek naar een goede documentaire of een film met menselijke inhoud.
Boeken over relaties zijn er in overvloed...toch zullen we in de praktijk de konfrontatie met de voor ons nuttige dingen daarin moeten aangaan.
Eenmaal door eigen 'fout ' of die van de andere, of door de eigen voorgeschiedenis of die van de andere of de door beiden afgeweken baan van vrouw, man, kinderen... uiteengegaan, lijkt het vervolg van het verhaal wel een hopeloos kluwen van opeenvolgende pogingen om weer ongekomplikeerd gelukkig te worden. Eerst kom je dan soms iemand tegen die het schuldgevoel van de vrouw of man nopens haar of zijn slipper moet wegnemen en de eigen hulpeloosheid daarrond moet uitgommen. Als dat dan niet lijkt te lukken, gun je mekaar weer een eigen leven. Eigenlijk wil men terug naar het gelukkige, geregelde leven van vroeger. Als het niet de bedoeling is dat je opnieuw gaat samenleven, duiken er voor beiden of één van beiden een reeks onoverkomelijke obstakels op. Men zegt dat de liefde dan wel alles kan overwinnen, maar daar moet je dan wel met z'n beiden rijp voor zijn...of het nu om gescheiden mensen of LAT-relaties of welke vorm van samenleven dan ook gaat.
Bovendien zijn er in iedere liefdessituatie ook nog eens een aantal oude, onverwerkte emoties naar de anderen buiten het koppel toe...zodanig dat niet iedereen op elk moment rijp is om te gaan samenwonen of zo. Diegene die kiest om temidden van z'n onopgeloste gegevenheden van vroeger te blijven leven, neemt soms het risiko van niet meer aan zijn of haar beste energie te kunnen er dan op de koop toe bij. Eigenlijk blijft men dan vaak aan z'n oude toestand hangen, maar dan in het geval van een zielsgenoot gelukkig met iemand die zoveel interessen en dichterlijk aanvoelen delen kan.
Als men eerlijk met zichzelf is en indien diegene die men liefheeft niet uit het zware deel van zijn of haar emoties losraakt, is het slechts voor weinigen een haalbare oplossing van een nieuwe relatie in alle openheid te kunnen beleven. Cruciaal blijft dat de vrouw of man in kwestie eigenlijk meestal onbereikbaar blijft als vrouw of man aan iemands zijde.

Hij en zij hebben dan voortdurend 'loslaten' te leren, de twijfelende tegenpartij heeft dan leren tevreden te zijn met de situatie waarin hij of zij zich bevond. Om hem of haar te bewijzen dat een dergelijke verhouding soms niet houdbaar is, worden zij of hij dan verliefd op iemand anders die ook vaak ergens aan een andere driehoek ontsnapt is en er ook niet helemaal aan ontsnapt is, al bevindt die iemand zich op welk een letterlijke afstand van enkele duizenden kilometers van die situatie. Het lijkt dan of dat iedere betrokkene partij in zo'n situatie niet wil of kan kiezen, wat ze ook proberen Op de meeste momenten is er steeds één konstante, het naar de eenvoud willen, één lief aan je zij...je kan niet iedereen plezieren...hoeveel eenzame mensen er ook bestaan. De mens is op liefdesvlak immers heel individualistisch ingesteld.
Je kan proberen op al die regels een uitzondering te zijn, je kunt er echter moeilijk aan ontsnappen. Misschien alleen door een onverschillig evenwicht tegenover zware, negatieve emoties te leren hanteren. 'Onverschillig evenwicht' wil niet zeggen dat je niks om iemand geeft...je helpt er de andere soms beter mee dan 'mee te lijden'.
Het lijkt wel een taboe van het in het bijzijn van iemand waar je een dubbel intieme verhouding mee hebt (geestelijk en lichamelijk) iets over een ander iemand waarmee je één of beide kanten ook hebt, te zeggen...als je amok vermijden wil. Het is aan eenieder van de betrokkenen om uit te vissen met wie wat nu eigenlijk het beste klikt. Tijdens dit proces geldt niet zozeer het bekende 'eerlijk duurt het langst' maar eerder 'de waarheid omtrent iemands leven komt uiteindelijk bovendrijven'... . Vreemd genoeg, maar waar, als je altijd open en eerlijk bent en je wordt desondanks of juist daarom voortdurend emotioneel aangevallen omdat je een ander van een andere verhouding die je hebt, inlicht...dreig je daar op den duur aan onderdoor te gaan. Je zult zelfs merken, dat hoe monogaam je ook bent, je moet oppassen van je niet ergens schuldig aan een anders problemen gaan te voelen.
Een vrouw of een man, of beiden, die zich niet goed meer bij mekaar voelen bewerkstelligen bij mekaar dat ze zich voor derden beginnen openstellen.
De kinderen leren er na verloop van tijd ook hun eigen lessen uit. Iedereen lijkt op bepaalde tijden onder de vorm van zijn vrouw of haar man of de kinderen of daarbuiten te worden gekonfronteerd met diegenen waar ze hun levenslessen mee te leren hebben. Het lijkt wel of in sommige levens in de eerste verhoudingen de tegenstellingen mekaar aantrekken...trouw tegenover minder trouw ingesteld bijvoorbeeld. In kombinatie met breeddenkend is de uitkomst van dergelijke verhouding in veel gevallen de ene of andere komplikatie door derden...waarbij in het merendeel van de gevallen het spel van 'moeten kiezen voor...' begint. Menselijk absurd, wordt het op het eerste zicht wanneer de keuze precies door materiëel welzijn ingegeven wordt. 'Op het eerste zicht', want eigenlijk is je leven iets waarvan je de gevolgen die dat dat leven op anderen heeft, en het waarom daarvan, nooit volledig begrijpt...da's iets dat verborgen in het kollektief bewustzijn ligt. Het kollektieve bewustzijn, de trauma's van generaties terug die zich nog altijd blijven vertalen in overdominante bindingen tussen ouders en kinderen en omgekeerd, tussen vrienden en vriendinnen, collega's...enz.
Een driehoeksverhouding evolueert soms tot een soort monogame LAT- situatie waarbij de ex in de eerste plaats tot boezemvriend(in) evolueert. Men laat de vroegere liefde ook nog in z'n leven toe voor de vriendschap en de cultuur, het gesprek achter een thee of een pint...vrijen, en ergens hoopt men dan dat er weer een zielsgenoot op het levenspad komt...iemand die jezelf ook weer geestelijk en lichamelijk raakt...tot de band zo hecht wordt dat je(soms weeral) besluit van er met z'n twee voor te gaan.
Vreemd, zo'n vertrouwd onderhuids verlangen naar lichamelijke intimiteit die weer een sluis van de hemel opendraait en bij wijlen zo'n gigantisch meer van rust op 't eind kreëert. Terwijl dan altijd weer die rust op je turbines valt en je er een geweldige energie genereert.De kracht om dagelijks te leven, beter opgewekt met z'n twee.

Sommigen menen van anderen dat zij vrouwenlopers of mannenzot zijn. Heroplevingen van de lichamelijke en andere kant van relaties, hoeven niet aan de porno of pillenindustrie gebonden te zijn. Levenslot, levensslot...het antwoord zit hem in één letter. Welk is het levenslot en het levensslot van diegenen op onze weg...breken zij wel of niet uit het oude karkas van maar te blijven lijden...dan is dat inderdaad hun lot. Soms weten ze niet wat er gaande is, soms willen ze het niet weten en in 't begin van een relatie mogen ze het eigenlijk niet weten...wat de eigenlijke bedoeling van hun liefde is, anders werkt de verliefdheid niet.
Soms kom je in 't stad mensen van allerlei leeftijden tegen, vol van depressie en pillen; je herkent de symptomen van een paar mensen die je kent. De psychologische leefwereld tast het imuunsysteem van de biologische wereld aan. Pillendraaiers kunnen zelden helpen en sommige vrienden verkondigen dingen die het allemaal alleen maar erger maken door absoluut partij te kiezen ipv het totale plaatje te snappen...wat voor buitenstaanders eigenlijk heel moeilijk is. Man en vrouw zitten met een bibliotheek van doorgegeven ervaringen en pogingen om hun eigen te willen zijn in hun wezen. Soms zit in dat willen veel te veel met het genetische verbonden tegenstrijdigheid.
Soms ziet een buitenstaander toch meer dan zij zelf. Het is de confrontatie met jezelf en anderen die je moet leren aankunnen. Vertrekkend van de vreugde die je binnenin voelen kan en zo tot zelfwaarde en kreativiteit komen...je eigenheid dan kunnen en mogen beleven is het grootste geschenk dat je dan kan overkomen.
Je moet bij momenten na teveel denken toegeven dat eenzaamheid je op kan eten...en dat je om te kunnen voelen er echt moet voor openstaan. Zonder innerlijke rust, werkt dit echter niet. Je kan toch niet de hele dag zoals zovelen alleen maar genoeg hebben aan oppervlakkige, praktische dingen, zonder bij de zin van het leven stil te staan.
Is er daar nergens een geestesgenoot die niet op weg naar alleen oppervlakkig willen leven is ? De echte waarheid omtrent het te volgen levenspad wordt dan wel met de jaren duidelijker en duidelijker , maar het is telkens wachten op de evolutie van anderen om zelf verder naar het soort dubbele verlichting dat we zoeken : geestelijke en lichamelijke intimiteit, door te stoten. Sommige zielsgekwetste mensen zullen in dit proces naar innerlijke rust proberen van anderen te kwetsen...of ze nu zelf de oorzaak van hun kwetsuren zijn of niet. De wegen om dat te bereiken tarten alle verbeelding...inbegrepen 'schatje' hier en 'schatje' daar.
Al moet men in feite dankbaar zijn om wat men verduurde, het kan soms allemaal niet blijven duren.
Sommigen zijn anti-bloem, anti-zoet en anti-dier en trekken de tegengestelde polen tóch aan.
Hun kinderen weten soms niet wat hen overkomt en blijven vaak lang naar een passend dekseltje zoeken.
De woorden die gewisseld worden zijn altijd een mengeling van wat er op die momenten op alle fronten leeft. Hoe beter je dat doorhebt, hoe moeilijker het te verwoorden valt...en toch vindt je eens je dat beseft dan moment na moment de juiste woorden om uit te spreken...welke soms nare gevolgen ze op het eerste gezicht soms ook voor jezelf of anderen hebben. Soms is het beter van alle vrouwen als je zussen en mannen als je broers te beschouwen tot je weet voor wie je weer kiezen moet. Kiezen tot je jezelf van het zware uit dat duizenden of tientallen jaren oude verleden kan ontdoen.
Als je in 't begin iemand teveel idealiseert is dat ondertussen vaak het begin van een te vroeg einde.
Een einde kan soms heel lamentabel verlopen als één van de twee z'n eigen weg niet aan 't volgen is.
Soms moeten we dan weer om kracht vragen aan iets buiten ons...aan de energie van al diegenen die het al wel kunnen doorspartelen hebben...of die nu nog leven of niet ?

Misschien zijn wij die energie eenvoudigweg wel. Jezelf al eens door anderen van op een afstand en kortbij laten observeren...daar kan een mens veel van leren.
De dood bij leven al achter de rug hebben...is zoveel kennis,inzicht en wijsheid verzameld hebben dat je totaal vrij van vrees bent geworden en vol van overgave aan je innerlijke goede gevoel. Intimiteit, inzicht en inkomen...of wat de meeste mensen in meer of mindere mate boeit.
Het ontdekken van diegene in jezelf die voortdurend de mogelijkhedenen tot oplossingen in jezelf of in anderen afweegt...is het ontdekken van samenhang. De enorme input van je omgeving moet altijd worden gezift.
Als je je goed in je vel voelt, schijnt het licht schijnt soms op de boom vóór je ruit en drukt diens schaduw al door de wind dansend op het gordijn uit. De boom zwiept en zwiept soms, lichtjes door de wind beveeld, zo komt de wereld vanuit onze innerlijke rust dan op ons over...en eerst dan kunnen we waarlijk lief hebben, liefhebben vanuit innerlijke rust.
Dan zien we in dat de liefdesrivaliteit onder mensen enorm ver kan gaan...en op een bepaald punt aanbeland, ons niet meer verontrusten kan.
Als die rivalitieit zich in de strijd om geld en goederen vertaalt, verliezen we onze tijd en staan we nog nergens. Iedere dag moet men tussen het al en jezelf een brug bouwen om de innerlijke kalmte weer te vinden. Een dag kan op duizenden manieren beginnen...maar veel wegen en wegjes om te volgen zijn er niet. Voordat je op een dag zo'n weg vindt, moet je de betekenis van je nacht en de vorige dag begrepen hebben...ook al bevatten je dromen geen fundamentele boodschap en vormen ze een gekke collage met alleen flarden uit de vorige of andere dagen...ze zijn dan gewoon een verwerking van de vorige dag, niet van een hele periode of een half leven. Bewaar je intiemste gedachten voor diegenen die echt je leven willen delen, volgens welke formule dan ook.
Menselijke contacten zijn op het verleden gebasseerd en schuiven in het heden naar hun enig mogelijke plaats in de toekomst. Sommige mensen verliezen iemand door een overlijden van iemand, anderen op andere manieren. Een verlies, van welke aard dan ook zit altijd vol tijdelijk onbeantwoorde vragen. We kennen allemaal mensen die op bepaalde dagen heel humoristische dingen rond de dagelijkse gebeurtenissen of zo kunnen verzinnen.
Op andere dagen redeneren en spreken ze alleen in zwart en wit, die dagen of momenten zijn hun klassegenoten alleen lui ofwel alleen vlijtig en alles gaat te traag of te snel, afgemeten aan hun eigen dan ineengekrompen visie...humor en filosofie en inzicht zijn dan ver te zoeken...en zo zijn er nog vele variaties die met angst of verlies te maken hebben...met ervaringen in het genetische verleden en in het zelf geleefde leven. Sommige van die dingen lijken wel onuitwisbaar uit bepaalde karakters en toch leert het leven iedereen veranderen of stagneren. Denk en hoop niet te vaak dat je voor je inzichten daaromtrent echt gewaardeerd wordt. Zich kritischer naar anderen gedragen is dan de boodschap...dan kun je zelf meer tegen een stootje. Iedereen is immers een cel van het grote geheel dat geest des universums noemt...en voor een groot stuk voor z'n eigen geluk verantwoordelijk...maar velen hebben de samenhang van hun leven met dat in de buitenwereld niet door.
De manier van je omgaan met je eigen en anderen bepaald immers je eigen goedvoelen en je mag je door niemand laten overwoekeren. Velen onder ons zijn gevangenen van hun eigen predestinatie...ze lijken zich alleen maar vrij door het leven te bewegen...in feite zoeken ze voortdurend aan hun eigen, door anderen vastgelegde coördinaten te ontsnappen. Tijdens hun tocht volgen ze de voetstappen van hun medegevangenen of duwen hen vóór zich uit. Het valt in 't begin niet mee van je eigen route te volgen.
Heel veel van het gedrag van anderen heeft met de invulling van hun liefdesleven te maken, maar dat snappen ze niet altijd omdat ze nog door een berg emotionele zwaarte van hun eigen en anderen moeten. Knikkers zijn ze. Zoals onbekende planeten, vol van dominerende kleuren, hun geheimen verbergend in hun gesmolten glazen waarheden. Als je ze in het licht houdt geven ze hun fantasieën toch prijs. De fantasie die ze genereren, hun verloren blijheid, zou wel eens het antwoord op al hun vragen kunnen zijn. We zijn allen knikkers en ons verleden speelt met ons, al van vóór we zijn geboren. Komen er nieuwe knikkers in het spel, dan duiken de oude vragen weer onder nieuwe of vertrouwde vormen op.
Als je voor jezelf een grote ruimte geschapen hebt in je geest, duurt het soms toch niet lang voor een klein vervelend woord, idee...als een geurtje de hele ruimte verpest ...niet panikeren dan, dat gebeurdt dan om onze alertheid niet laten in te dommelen. Hetzelfde met helder water en modder en met principes die je soms heel hard buigen moet om anderen toe te staan van zich volgens hun eigen methode naar geestelijke groei toe te werken. Sommige mensen, ook diegenen die je goed gevoel op de proef stellen, zijn toch zo mooi dat je de bus zou willen zijn die hen naar hun bestemming voeren mag. Soms moet je ze toch alleen maar groeten en je eigen weg voortzetten...want ze willen een privéchauffeur voor zich hebben.
Je eigen weg. Elke dag is er één om te herinneren, een jaarring in je leven, zoals een boom die heeft. Op een echt goeie dag zie je ineens het zonlicht dat weer door de wolken breekt ander. Het licht verschijnt dan weer op de scène van het levend theater dat het dagelijks leven is.
Het licht verspreidt zijn helderheid dan tot diep in je ziel en injekteert je dan met een vurig verlangen naar je nobelste doelstellingen. het licht verzekert je dan dat hetgeen je aan positiefs in het verleden soms voelde nog steeds heel waardevol in het heden zou kunnen blijken te zijn...zelfs al zijn het dingen die weinigen kunnen schelen en zijn het enkelingen die het voor een stuk begrijpen. De graad van bewustzijn die we bereiken, probeert op de ons omringende wezens af te stralen. Sommigen willen ons voor een lagere graad van bewustzijn winnen en inspannen. Daar kiezen we toch niet voor ? Vertrouwen moet onze gids blijven, een gids door moeilijke momenten en eenzaamheid en isolatie. Hoe zouden wij de hoop kunnen opgeven...de reis door onze wereld moet worden voltooid...zal nooit zijn voltooid, ook niet na dit leven...na de volgende big-bang begint het allemaal op een ander nivo weer en weer opnieuw, met miljarden jaren tussen. De kwaliteit van observatie van elke soort energie waarmee we omgeven zijn, zal stijgen en op termijn in dit big-bangtijdperk of volgende week of in een ander big-bang tijdperk aan anderen ten goede komen, daar moeten we met z'n allen van overtuigd blijven. We moeten het dagelijkse NU zo goed mogelijk proberen in te vullen met liefde en solidariteit en rust in ons eigen...wie goed doet, goed ontmoet passeert eerst langs weten wat 'goed' doen is, dat leert het leven ons.
Iedere dag is weer een balanceren tussen ons eigen bewustzijn en dat van de anderen...in het teken van al die aparte, verspreide en verengde verhalen achter de feiten.
Het leven als een kunstwerk, uitgebeeld door die zich soms tegenovergesteld of eensgezind gedragende artiesten die we allen zijn. Het begon nooit, want altijd diende het NIET niets of niemand te willen zijn, te worden bevochten. Kleiner of gelijk aan nul kan niemand of niets worden en alles heeft een vorm. Daardoor die big-bang en al die onzichtbare straling die een gevolg was van het weer terug in één punt samenkomen van alle energie uit het vorige theaterstuk. Als een artiest schiep die straling weer het eerste atoom en de eerste cel en de eerste mens. Wij zijn nog altijd bezig met de voorwaarden te scheppen dat iedereen rondom ons niet niemand wordt...we dagen mekaar voortdurend uit.
Ochtendstemmingen bijvoorbeeld. Hoe gaat het met ons vandaag ? Was gisteren toen iets zoals een zware last die op ons viel ? Zelfs om kracht vragen hielp misschien
gisteren niet. Soms lijken we wel van alle energie te zijn afgesloten. Misschien kwam het door het weer eens overmoedig projekteren van die boeiende toekomst die we ons een week geleden voorgesteld hadden...een toekomst aan de zijde van iemand met toch wel heel wisselende stemmingen soms.
Die dag verleden week was eigenlijk zo goed verlopen totdat haar of zijn melancholie ontwaakte en de te ontknopen strikken met de personages van het verleden weer vast toegetrokken werden. Haar of zijn onmacht naar anderen dan hemzelf of haarzelf toe, had weer toegeslagen en hij of zij moest weer de volle laag ervan inkasseren. Hij of zij mailde haar zijn of haar inzichten, herstelde en ze werd weer wat rustiger... tijdelijk...weer tijdelijk ...tot de konflikten met anderen eerst weer gaan liggen zullen zijn ?
Wat een verkwisting van energie voor beiden en anderen...als je op het verkeerde moment in mekaars omgeving bent. Geen bijgelovige theorieën of ontrafeling van komplexe psychologische diepteanalyses brengen dan nog enig soelaas. Kennis, zo simpel als licht en toch soms niet hanteerbaar als de wolken in je hoofd dicht zitten. Kom dan ook niet aandraven met God, want dat zijn gewoon de anderen en jezelf. Wordt weer zeker van je eigen rol in het stuk...de 'inzichten'. Net zoals mensen naar sociale gelijkheid verlangen en gegarandeerd gedonder op hun kop krijgen, zo is het soms ook met de liefde. Waar blijft soms dan weer het sensuele gele, dat met een schot in de bergen van angst mensen weer in hun oasetoestand herscheppen kan ? Te lang mekaar niet zien of de lichamelijkheid in een relatie verwaarlozen, schept afstand en eenzaamheid. Voor je je weer onder mensen vertoondt moet je dat dan eerst wegwerken : een praatje tegen de hond die z'n been ophief : "ziet dat ge je kloten niet netelt", of tegen de spin : "ziet dat ge die vlieg vangt tegen dat ik terug ben". Meer heb je soms niet nodig om door te kunnen gaan. Tijdens je wandeling vindt je dan wat klein behuisde paddendikkoppen in een bijna uitgedroogde plas en je zet ze in een vijver. Je ziet dan kalfjes in de wei staan en je vindt een verbod om hen te slachten een heel hoog goed.
Toch komt er ondertussen nog altijd geen revival misschien...maar je breekt er toch het ijs in jezelf en naar anderen toe mee.
De dagen erna groeit er misschien een gevoel van sterkte en vertrouwen in jezelf en anderen.
Je bestudeert de politieke weldaden en rotzooi in de wereld het fascisme, want de wereld bestaat niet uit liefde alleen en het lijkt je dat zo'n apparaat slechts kan geboren worden uit frustratie en haat, uit armoede en hebzucht...allemaal dingen met biologische en sociale zowel als persoonlijke achtergronden en drijfveren.
'Kwaad' bestaat inderdaad...en het wordt erger naarmate het fascisme in de wereld groeien kan.
De lookalike van je pomphouder was dan wel op het nippertje niet voor de partij die het moderne, op hebzucht gebasseerde fascisme gestalte gaf, hij genoot wel van je reisverhalen die hem op een ander been probeerden zetten. De macho's in 't gewone dorpscafé bij de twee gele vriendinnen smolten onder hun gewoon zachte manier van zijn...hier kon geen rascisme groeien. Toen je er 's anderendaags aan terugdacht streelde het beeld van een jong meisje dat pas leerde fietsen het verdriet in je dichtersogen. Weer een dag later stierf er in een ander dorp een man terwijl hij zijn konijnen ging voederen...de beestjes huppelden dartel over het erf...'t leek gewoon niet erg...zo te sterven met zachtheid omgeven...een beetje zoals die vrouw die tussen haar bloemen dood neerviel nadat ze de buren nog een ijsje had gebracht.
Soms zouden we een beroep moeten kunnen doen op een energie die voor ons zoals een satelliet z'n straling naar een ontvanger zend. In de satellietwereld gaat dat de dag van vandaag alleen als je 'betaalt' hebt...in een vergelijking uitgedrukt, in psychologische taal als je je doorheen je zware emoties gewerkt hebt...kan de universele vreugde die je om te leven nodig hebt, binnenstromen.
Emoties. Zelfs een hond heeft emoties, als hij achter het hek voor de ochtendwandeling te wachten staat, ruikt hij zelden het stukje vlees dat zijn baas naast het hek heeft neergelegd...zo verzaakt hij dan aan zijn primaire behoefte in ruil voor de ontdekking van de wereld. Emoties, zelfs al zijn ze triest, zijn een stap naar gevoelens, naar meer en meer onvermijdelijke spirituele groei als je er voor openstaat en je bepaalde uitdagingen aangaan durft.
Eigenlijk zouden we voortdurend voor onszelf en naar anderen toe bezig moeten zijn met het beste voor ons en hen te willen. Vanuit ' het goede te willen vespreiden' door het regelmatig voor iedereen te wensen, zou een hele andere logika kunnen ontstaan. Je kan het leven niet vanuit het een of ander gedrag van egoïstische genen alleen verklaren...er is meer aan de hand.
Soms kom je altijd mensen tegen met weer andere specifieke problemen...tracht ze te begrijpen voor je beslist een eind met hen mee te gaan. Geef meer raad dan oordeel.
Laten we geen tijd en energie steken in het emotioneel bestoken van mekaar...het is allemaal tijd en energie die ons verdeeldt en vervreemdt van het échte onrecht in de wereld.

Tijd, relativiteit en liefde
Als je een lang leven wil moet je met iemand leven die eigenlijk niet bij je past.
De minuten duren dan uren.
Als je een kort leven wil, ga je zo in mekaar op, dat de tijd lijkt stil te staan, zo snel gaat ie voorbij.
De muzemuis die bij je past weet dat je op sandalen uit de filosofische Peloponesos loopt.
Je weet dat ze naar sereniteit zoekt, het soort dat we eens kwijt, weer opbouwen moeten.
Als ze eruit gemaakt is, zal ze ze vinden, zoniet is ze bezig ze te verwerven.
Zo ontsnapt ze soms een beetje aan al wat men dan vaak onbewust ontgroeit.
Op bepaalde momenten in de dag is ze er, wijl ze er toch niet is.
Als ze er is, plant ze de zaden voor hernieuwd ontluiken in de volgende dag.
Kruin en wortel reageren op een specifieke manier aan haar verbonden.
De atoomsplitsing van een woord is soms al voldoende om ons over grenzen te verenigen.
Hopelijk is dit zo sterk dat de buitenwereld het niet splijten kan.
Je herkent haar ingredients, alleen met plannen maken soms te greedy.
Als een kever wil ze niet van je vinger, maar laat je haar vallen... wil ze er dan nog op ?
Alles doen alsof het de eerste en de laatste keer was en toch een zee aan tijd ervaren.
Weten dat elke ervaring tegelijk een oude en een nieuwe is.
De momenten, heel innig verbonden met waar we van komen,
telkens wanneer een vogel zich tot armlengte waagt;
wat daar uit voortkomt wil je wel met haar delen,
zolang ook haar antennes ontvangen kunnen.
Met of zonder woorden over voorbije geschiedenissen en nieuwe,
met of zonder de loutering van onze lichamen, ons niet schamen voor zogezegde inperfektie.
Ons in aardse en hemelse aanrakingen bekwamen,
alles komt tesamen, terwijl het nooit gescheiden was.
Haar aparte stijl raakt de mijne aan.
Hoe al die genetische,sociale en liefdeskarma van verleden naar toekomst sluizen ?
Hoe het heden aanpakken, indelen, beleven ?
Zoals de big-brother van de satelliet-tv geen signaal meer zendt als je niet betaalt;
valt ons goedvoelen weg indien we de voeling met onze specifieke eigenheid kwijt zijn.
Beetje bij beetje of helemaal ineens.
to be continued

De aarde, strafkamp of geluksoord... wie over dimmensies heenkijkt ziet de wetmatigheden en de humor van de grote drama's.
De patroonheilige van plotseling toeslaande onrust bij vrouwen,
met z'n onterrechte reputatie van beul, wordt weer aanroepen.
Schotelt men hem op de valreep van een wolkenloze hemel,
gauw nog wat nieuwe gëaccumuleerde pijn van vroeger voor ?
Op z'n hoede reageert hij op te euforisch, op te gereserveerd,
op te angstig, op te verdrietig, op te romantisch, op van bij de aanvang reeds door meerderen gekoesterd verlangen...
vanuit een betrokken evenwicht
vanuit een hart dat het unieke in de mens van het teveel verstand en het vergaan behoeden wil.
De oude sloten en verboden laten zitten waar ze moeten...
waar het de eigen sloten van anderen zijn geduldig laten betijen...tot men ze vanuit innerlijke kracht, zelf doorbreekt op
een al eeuwen gekend aantal jaren, dagen en uren.
Iedereen moet gewoon volgen waar hij of zij zich goed bij voelt...of er daar ook uitzonderingen op zijn ?
Het teveel aan praktische bezwaren verzint wel weer wat.
Altijd wordt het lot anders beschoren van zodra je het
werkwoord liefde tegen elke opoffering aanvaard.
Alle energie die hij ooit kreeg en krijgt gaf en geeft hij terug
bij elke wens om gunstige wendingen kreëert hij een tegoed op de toekomst...voor zover die z'n eigen weg niet verduistert.
Of hij al of niet aan die wendingen deelnemen zal...
altijd staat er al wel iemand klaar om opdrachten over te nemen...
ook iemand met de illussie dat hij misschien alle sleutels tot het in mekaar krijgen van de puzzel van het leven heeft.
Dankbaar om al hetgeen hij doormoest en kreeg.
Hoopvol op een beminnen vanuit eigen aard,
dat zodra het wou beginnen altijd vanuit vele hoeken werd bekijft.
Naargelang de uitputtingsgraad kon het allemaal wel eens minder zijn... .
Voorlopig is dat echter weer iets van 't verleden... .
"Je moet wel serieus verliefd zijn om me een andere muze toe te wensen", zegt men dan...verliefd, gehavend, soms zittend beiden in dat woord.

Zo er ook een patroonheilige is voor het strelen van alle vrouwen met een tijdelijke innerlijke leegte en de patroonheilige van de onrust bij vrouwen hem ooit tegenkomt, zal deze laatste hem direkt herkennen...vanwege waarschijnlijk totaal opgebruikt.U bevindt zich, beste lezer, op de wereld van één eitje en één zaadje...al verscheidenheid aan energieën genoeg


We are also family, friends and lovers
When you take a close look at your own live and that of people you know, you surely often observe that it seems like personalities with opposite emotional characteristics have married or other, less official relationships.
It starts with attraction and falling in love and its degrees, that depend on how deep the relation, not only between the consciousness of the lovers is, but also how profound teir link with the collective consciousness is ( their degree of involvement in seeking where they position themself in their personal evolution and their degree of intrest in all kind of sciences; especially human sciences : psychology, history, literature,...). The quality of such a relationship also is chalenged by the quality of the links with the different kinds of social or psychological relationships surrounding the couple.
In many cases a love, is simply sabotaged by the social living conditions ( as often ones cultural development is). In all cases love is determined by the genetical heritage and the education of the persons who are attracted to one another, because they find something 'stronger' or 'sweeter' in one another. People that have not learned to be emotionally independent will try to attract someone 'stronger' then them...the strong one will feel good, because, he or she is 'helping'...genetically spoken maybe this might be a contribution to an emotionally stronger child...but this is wanting to play some kind of Superbeing; life does not work in this way.
Because, if you look closely, the 'weak' one (and almost always each person has a stronger and weaker side) , the 'weak'-part 'gives' to the stronger one also, ...he or she teaches him or her to be more confident or look for somebody more emotionally equal.
Can somebody emotionally less unstable change her or his genetical code of behaviour and become stronger, and what is the relationship between beiing aware of all this and the subconscious and unconscious ? A person can be aware of things, this means, he is conscious of things. Depending on her or his educational, genetical and emotional background, one will start 'reasoning' about the elements in ones consciousness, with maybe to much the accent on money-linked problems or reasoning with an emotionally overreacting mind. If one does not choose for the hart or for the intuitive richness a spiritual link can bring along it will take getting over a lot of confusion to find ones road on life again.
Somebody who is open to his or her relation with 'nature' and feels a link with eternal things, can reach her or his 'inner' better.
People who have reached their 'soul' and are free from negative emotions , are not far away from an inner contact.
The really spiritual stuff, is the inner life you feel inside when you reach a non-emotional dialogue with yourself...and if you're lucky...with the person you love.
Because if you meet somebody on the same 'frequence' , love can reach high mountains. You can stay there more easily if you do not get into other relationships that reach a sexual level; because then you will again feel the power of what instincts can do in starting the process of emotional thinking again. (or maybe the 'new' person should be 'evoluated' or 'emotionally-strong' to ) I don't know yet, but this kind of situation would open the box of negative emotions as well I think. The atoms and cells, responsible for this behaviour can't act otherwise, because their original blueprint was one egg and one spermatozoid. That is why everybody in fact longs for one steady lover.
One lover. In the story of your own growingprocess towards your soul, this is a positif something, provided that you don't look for a partner because of material reasons, or reasons of emotional insecurity. The relationship between two people can be so intens, that you can support that your partner still has somebody else...but in the end...all persons will bear the weight from the ones that suffer under the differences in communicating in all it's ways. (with words, body,prescence...).
When you have a good relationship with someone, or a good period in a relationship with someone, you can 'admit' you 'know' somebody else...otherwise there is something wrong...finding out where, is a mutual as well as an individual process; where the 'pain in the hart' or certain illusions force you to do some things or to speak some words that again, create new situations.
I can imagine that married people, who married mainly out of emotional or 'resonable' reasons, are forced by their souls to look for someone else, and I can imagine that they stay together because of their young children for example.
I also can imagine that they even have no sexual relationship any more, but I cannot imagine one of the two staying single, then you stay a victime of the other, because your lack of beiing able to communicate to another man or woman in all it's different ways.
Now the real problem in getting out of this kind of situation is , not beiing able to talk about it...because people are not taught to see the whole philosophical picture, they keep on using the old ways of thinking. 'Good', 'Bad' and 'Victim' in stead of looking to the specific genetical and emotional energy that is present in a relationship...only by doiing so, you reach your soul and from their onwards (and earlier) you get more open for an energy where no 'burning of negative emotions' is necessary any more...except if emotional love tricks you again. In the end you'll know the difference between emotional love and intuitive love and their variations.
If you have a good love-life, your innercommunication functions better as well.
It's a pitty we use the word Love also in a sexual meaning; why not use the word Sex or Body-desire for the biological part of Love ?
Maybe you are just honnestly and simply happy with somebody and you do not need other experiences because you know nobody is perfect. .I hope you do not start thinking that you are missing something, or that your life was incomplete because of one partner all your life...nobody is the same. Maybe I don't have to teach you about love at all... how to interpretate the sounds, the words, the images, the events, the 'electricity', we can all learn to 'feel', instead of just 'hearing' and 'seeiing'. A lot of suffering, your own or that from others, will teach you when you cannot help or love any more. Have confiance, in the end it is a beautiful scenario, ones you've liberated yourself from to much suffering that makes you ill. Your hidden forces want to express themselves through everything that lives and everything lives...exept people who don't want to become really themselves.


introduction : my inspirationmap
-----------------------------------------
Nothing is more 'real' then living life itself, how real art as well can be.
We all, we are characters in a real novel that has been going on since ages.
Persons create persons and then vanish again.
Since thousands of years we try to put our experiences in to signs.
The more you understand about it, the harder sometimes to put it down in words.
The good man does, continues to live after him
The evil also. Positive and negative interact in completion.
The sence of it all, in every way a powerfull, meaningfull something.
One can only observe and react, starting from an indifferent equilibrium
Science can give us a logical explanation about life.
A trained observer experiences more then the logic of things
Objectiv sciences mostly only have an eye for their field.
Phylosophy, Psychology and history must unifie the other logic.

Einstein put together the achieved and unveiled a new point of view.
Time, space and matter became more relativ then we tought.
Religion tried to make us believe in Gods and God.
Kowledge and truth still were far away from proving a new kind of unity.
Marxists tried to understand the laws of history.
Conservative establishment was against the sence of life socialism discovered.
But nobody could controle the subjectiv factor.
Freud and others tried to show the role of the unconscious.
But they did not discover the deeper meaning of life.
We all, could be more people looking for the meaning of life.
A meaning that surpasses life and dead.
But we are trapt in a lot of kinds of habits and 'pain'.